บทที่ 1051 ความเกรงขามของคุณนายเหว้ย ข่มเหงเศษเดนสะใจกว่า (3)

คุณนายเจ้าตอนนี้รู้สึกโกรธแค้น รู้สึกเจ็บใจเป็นอย่างมาก แต่คำพูดของคุณนายเหว้ย ทำให้เธอถึงกับไปต่อไม่ถูกเลยทีเดียว

เพราะสิ่งที่คุณนายเหว้ยพูดเป็นเรื่องจริงทั้งนั้น

เธอไม่มีหลักฐานอะไรเลยจริง ๆ......

“เด็กในตระกูลเหว้ยของพวกเราจะให้คนอื่นมาหมิ่นประมาทได้ยังไง เอาล่ะ เรื่องนี้ว่ากันตามกระบวนการยุติธรรมแล้วกัน ทำตามหน้าที่กันไป ปฏิบัติตามกฎหมาย จะได้ไม่ต้องมาพูดว่าตระกูลเหว้ยของพวกเรารังแกคนอื่น” คุณนายเหว้ยปรายตามองคุณนายเจ้าอีกครั้ง จากนั้นก็หันไปพูดกับคนที่อยู่ข้าง ๆ

ความผิดเรื่องการหมิ่นประมาทพูดตามตรงเอาผิดได้ไม่แน่นอนนัก จะโทษเบาหรือโทษหนัก ก็ขึ้นอยู่กับว่าจะดำเนินคดียังไง ตระกูลเหว้ยตอนนี้ต้องการให้เข้าสู่กระบวนการยุติธรรม คดีที่ตระกูลเหว้ยแจ้งมา ทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องล้วนให้ความสำคัญทั้งนั้น

ต่อให้ถึงเวลาตัดสินจะไม่สามารถจับคุณนายเจ้าเข้าคุกได้ แต่เมื่อทำคดีเรื่องนี้ต่อไป คุณนายเจ้าต้องติดต่อกับฝ่ายที่เกี่ยวข้องอีกหลายครั้ง ชื่อเสียงก็คงป่นปี้หมดแล้ว ถึงตอนนั้นคงขายหน้าแน่นอน

“คุณนายเหว้ย ที่จริงก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรมากมาย ทำไมคุณนายเหว้ยต้องกดดันคนอื่นขนาดนี้ด้วย?” ตอนนี้คุณนายเจ้าโกรธจนอกแทบแตกแล้ว เธอคิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าคุณนายเหว้ยจะทำถึงขั้นนี้

คุณนายเหว้ยตบหน้าเธอหนึ่งฉาดต่อหน้าทุกคนไปแล้ว ยังไม่ยอมหยุดอีก ถึงขั้นจะดำเนินคดีตามกฎหมาย?

“คุณนายเหว้ย พวกเราสองตระกูลมีความสัมพันธ์อันดีต่อกันมาตลอด ทำไมต้องทำถึงขั้นนี้ด้วย ต่อไปพวกเราสองตระกูลก็คงไม่มีทางตัดขาดกันหรอกใช่ไหม” แม้ว่าตอนนี้คุณนายเจ้าจะโมโหแทบตาย แต่คุณนายเจ้าก็รู้ว่าเรื่องนี้หนักหนามาก

เรื่องพวกนี้ตระกูลเหว้ยสามารถทำได้ แต่ตระกูลเจ้ากลับทำไม่ได้ สามีของเธอเป็นหัวหน้า ถ้าหากเธอเกิดเรื่องอะไรขึ้นมาจริง ๆ จะส่งผลกระทบต่อสามีเธอ ถึงเวลานั้นจะส่งผลกระทบต่ออนาคตของสามีเธอแน่นอน

ฉะนั้นเธอจำเป็นต้องเห็นแก่ส่วนรวม แน่นอนว่าเธอไม่มีทางยอมง่าย ๆ แบบนี้เด็ดขาด ด้วยฐานะหน้าที่การงานของสามีเธอ วันข้างหน้ายังมีโอกาสจัดการบริษัทเว้ยคังกรุ๊ปได้

“เธอสบประมาทใส่ร้ายเด็กในตระกูลของฉัน แล้วยังคิดจะให้พวกเราสองตระกูลคบหากันอีกเหรอ คุณนายเจ้า สมองเธอเต็มไปด้วยขี้เลื่อยหรือไง” คุณนายเหว้ยได้ยินคำพูดของคุณนายเจ้าก็หัวเราะเยาะออกมาทันที ไม่เพียงแต่เมินเฉยกับคำขอร้องของคุณนายเจ้าในตอนนี้เท่านั้น ทว่ากลับไม่ไว้หน้าเลยสักนิดอีกด้วย พูดตัดความสัมพันธ์กับตระกูลเจ้าตรง ๆ อย่างชัดเจน

คุณนายเจ้าคิดไม่ถึงเลยว่าคุณนายเหว้ยจะมีทิฐิมากขนาดนี้ และคุณนายเจ้ายิ่งคิดไม่ถึงว่าคุณนายเหว้ยจะถึงขั้นตัดความสัมพันธ์เพียงเพราะเวินลั่วฉิงคนเดียว

หรือว่าคุณนายเหว้ยจะไม่สนแม้แต่ธุรกิจของเว้ยคังแล้ว?

เพื่อเวินลั่วฉิงคนเดียวแม้แต่ธุรกิจของเว้ยคังก็ไม่สนใจแล้วงั้นเหรอ?

ตอนนี้คุณนายเจ้าไม่เข้าใจการกระทำของคุณนายเหว้ยเลยจริง ๆ

คุณนายเหว้ยพูดไร้เยื่อใยขนาดนี้ เท่ากับประกาศต่อหน้าทุกคนว่าตัดความสัมพันธ์กับตระกูลเจ้าแล้ว ไม่ว่าคุณนายเจ้าจะหน้าหนาหน้าทนแค่ไหนก็พูดอะไรไม่ได้อีกแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้คุณนายเจ้ารู้สึกคับแค้นใจมาก

“ได้ ได้ มู่หรงหญิงหญิง ถือว่าเธอชนะ” คุณนายเจ้าอดกลั้นความโกรธแค้นที่อยู่ในใจไว้ไม่ได้อีกแล้ว ในเมื่อเรื่องนี้มาถึงขั้นนี้แล้ว เธอตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ขอร้องอ้อนวอนอะไรอีก

ต่อให้มู่หรงหญิงหญิงเก่งแค่ไหน ตระกูลเหว้ยเก่งแค่ไหน ยังไงเว้ยคังของพวกเขาก็ยังต้องทำธุรกิจต่อไปอยู่ดี และขอแค่เว้ยคังทำธุรกิจเกี่ยวกับการก่อสร้างในเขตเมืองจิ๋นยังไงก็ต้องอยู่ภายใต้การควบคุมของสามีเธออยู่ดี

ในเมื่อมู่หรงหญิงหญิงตัดขาดกับเธอต่อหน้าทุกคน ก็อย่าหาว่าเธอไม่เตือนแล้วกัน

สำหรับคำพูดร้ายกาจที่คุณนายเจ้าอับอายจนโกรธแล้วพูดออกมานั้น มู่หรงหญิงหญิงได้แต่ยิ้มอ่อน คิดจะพูดข่มมู่หรงหญิงหญิงอย่างเธอเหรอ?

ตลกสิ้นดี!

“คุณนายเจ้า กลับดี ๆ ไม่ส่งนะ” คุณนายเหว้ยไล่แขกทันที คำพูดของเธอชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็กำชับขึ้นอีกครั้งว่า : “ไปบอกสามีของคุณนายเจ้าหน่อยสิ ว่าให้เขากลับไปกับภรรยาเขาเลย”

คำพูดของคุณนายเหว้ยในตอนนี้ฟังดูอ่อนหวานกว่ามู่หรงหญิงหญิงมากทีเดียว แต่เมื่อครู่นี้เธอได้ฆ่าคุณนายเจ้าไปแล้วในชั่วพริบตาเดียว ตอนนี้พูดน่าฟังแค่ไหนก็ดูเหมือนจะไม่สำคัญอีกแล้ว