บทที่ 1061 ขอเรียกร้องที่แสนบ้าคลั่ง (1)

“โอเค งั้นฉันก็จะบอกข้อเรียกร้องของฉันแล้วนะ”ฉู่หลิงเอ๋อมองไป๋หยูหนิงพลันยิ้มจนดวงตากลายเป็นเส้นเดียวกันเสียแล้ว

ไป๋หยูหนิงเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของฉู่หลิงเอ๋อก็รู้สึกมีลางสังหรณ์อย่างไรชอบกล

“ขอเรียกร้องของฉันก็คือคุณหอมแก้มคุณฟู่ที่อยู่ข้างกายคุณ”ฉู่หลิงเอ๋อเป็นเจ้าแห่งไม่กลัวโลกจะวุ่นวาย เธอเข้าใจเจตนารมณ์ของเวินลั่วฉิง จึงยินดีส่งเสริมอีกแรง

ทว่าการส่งเสริมของฉู่หลิงเอ๋อโหดสุดๆ！！

ฉู่หลิงเอ๋อคิดว่าในเมื่อจะเล่นก็เล่นให้หนักๆไปเลย อย่างนี้จะได้สะใจ！！

“อะ？อะไร？คุณพูดอะไรนะ？”ไป๋หยูหนิงสตั้นไป3วิ ตะลึงพรึงเพริดจนพูดตะกุกตะกัก ถึงแม้ตอนที่เธอเห็นรอยยิ้มของฉู่หลิงเอ๋อ เธอก็รู้ว่าฉู่หลิงเอ๋อจะแกล้งเธอ

เพราะฉู่หลิงเอ๋อชอบแกล้งคนเป็นชีวิตจิตใจอยู่แล้ว เพียงแต่ก่อนหน้านี้เธอลืมไปเสียสนิท

ทว่าถึงอย่างไรไป๋หยูหนิงก็คาดไม่ถึงว่าฉู่หลิงเอ๋อจะยื่นข้อเรียกร้องเช่นนี้

ฉู่หลิงเอ๋อถึงกับให้เธอหอมแก้มผู้ชายที่เธอเกลียดชังเชียวหรือ？！

ไม่สู้ฆ่าเธอให้ตายเสียจะดีกว่า

ดวงตาคุณฟู่เกิดประกายระยิบระยับ เขารู้จุดประสงค์ที่ฉู่หลิงเอ๋อเล่นเกมนี้ เขายังรู้ว่าข้อเรียกร้องของฉู่หลิงเอ๋อไม่ทำให้เขาผิดหวังแน่นอน ดังนั้นเขาจึงไม่ถือสาที่จะแพ้ให้กับฉู่หลิงเอ๋อ

แต่ถึงกระนั้นคุณฟู่ก็คาดไม่ถึงว่าฉู่หลิงเอ๋อจะเอ่ยข้อเรียกร้องนี้？

ฉู่หลิงเอ๋อให้ไป๋หยูหนิงหอมแก้มเขา？

เซอร์ไพรส์นี้มากะทันหันเหลือเกิน เขามึนไปหมดแล้ว แต่ ณ ตอนนี้อารมณ์ของคุณฟู่นั้นมีความสุข ทั้งยังรู้สึกตื่นเต้นดีใจอีกต่างหาก

ข้อเรียกร้องนี้ เขาไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว！！

เป็นถึงผู้หญิงที่เขาชื่นชอบเลยนะ ดังนั้นจึงเป็นเรื่องที่เขาปรารถนาเป็นอย่างยิ่ง

คนโง่เท่านั้นที่จะปฏิเสธ

เวินลั่วฉิงอดเม้มปากไม่ได้ ฉู่หลิงเอ๋อแน่มากจริงๆ

วิธีการเล่นนี้ ต่อจากนี้ต้องสะใจมากโขแน่นอน คงส่งผลต่อรุ่นพี่คนนั้นมากที่สุด

“ฉันบอกว่าให้คุณหอมแก้มคุณฟู่ที่อยู่ข้างๆคุณ คุณไม่ได้ฟังผิดหรอก”ฉู่หลิงเอ๋อเน้นย้ำไป๋หยูหนิงอย่าง‘ใจดี’

“ฉู่หลิงเอ๋อ คุณหมายความว่ายังไง？ทำไมคุณต้องเรียกร้องอย่างนี้ด้วย？”ไป๋หยูหนิงได้ยินประโยคเน้นย้ำของฉู่หลิงเอ๋อพลันขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน “คุณทำบ้าอะไรกัน？”

“ฉันไม่ได้บ้านะ และฉันก็ไม่ได้มีเจตนาอะไรเป็นพิเศษด้วย อันนี้เป็นเกมไง？พวกเราตั้งกติกาไว้แล้วนี่ คนที่ชนะสามารถเรียกร้องให้คนอื่นทำตามตนได้ ตอนนี้ฉันชนะแล้ว ฉันก็แค่ให้คุณหอมแก้มคุณฟู่หนึ่งครั้ง ทำไมเหรอ？คุณคิดจะเบี้ยวเหรอ？”นี่เป็นแผนการของฉู่หลิงเอ๋อ จะให้ไป๋หยูหนิงปฏิเสธได้อย่างไร

“ไป๋หยูหนิง คุณไม่มีปัญญาเล่นใช่ไหม？ไม่ยอมรับว่าแพ้ใช่ไหม？ตกลงกันแล้วจะเบี้ยวได้ยังไง อย่าทำให้ฉันดูถูกคุณนะ”ตอนนี้ฉู่หลิงเอ๋อจงใจพูดแดกดันไป๋หยูหนิง

“ใช่ ตกลงกันแล้ว แต่ข้อเรียกร้องของคุณเกิน เกิน……”ไป๋หยูหนิงนึกภาพที่ตัวเธอต้องไปหอมแก้มผู้ชายคนนี้ ใบหน้าพลันแดงระเรื่อ