บทที่ 1085 เชิญเทพมามันง่ายนะ แต่จะเชิญเทพออกไปจากบ้านมันยาก เขาจะแต่งงานแล้ว (1)

กู้หวูก็มีความมั่นใจมาก เขาเชื่อว่าใช้เวลาไม่นาน พวกเขาก็สามารถลักพาตัวถังจื่อโม่กลับมาได้แล้ว ดังนั้น คำสั่งของคุณชาย เขาสามารถทำให้เสร็จแน่ ทว่ากู้หวูไม่รู้แน่ว่า เชิญเทพมามันง่ายนะ แต่จะเชิญเทพออกไปจากบ้านมันยาก!!

คุณชายสามในเวลานี้เห็นได้ชัดว่าไม่ได้คำนึงถึงผลที่ตามมาของคำสั่งแบบนั้นของตนเอง

หลายๆคนที่ได้รับคำสั่งที่กู้หวูก็รีบปฏิบัติการทันที รีบไปบ้านถังโดยตรง แน่นอน ในเมื่อพวกเขาก็มาลักพาตัวคน ก็ไม่มีทางเข้าไปลักพาตัวอย่างโจ่งแจ้งอยู่แล้ว อีกอย่างพวกเขาก็ต้องการทำความเข้าใจสถานการณ์ก่อน ไม่ว่ายังไงจนถึงตอนนี้พวกเขายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหน้าตาของถังจื่อโม่เป็นยังไง

ถ้าจะลักพาตัวเขามาให้คุณชาย ยังไงก็ต้องรู้ว่าหน้าตาของถังจื่อโม่เป็นยังไงก่อน คงไม่สามารถลักพาตัวผิดคนหรือเปล่า

นี่ถึงจะเป็นประเด็นสำคัญที่สุด อย่างอื่นพวกเขากลับไม่ค่อยเอามาใส่ใจ

หากว่าไม่รวมปัจจัยของคุณหญิง เรื่องนี้ต่อให้เกี่ยวโยงไปยังตระกูลถัง ก็ไม่มีทางขัดขวางพวกเขาได้

ตอนนี้คุณชายสามเย่ที่อยู่เมือง A กำลังรอฟังข่าวอยู่

ในงานเลี้ยงตระกูลเว้ย เพราะว่าเวินลั่วฉิงอยากไกล่เกลี่ยเพื่อยุติความขัดแย้ง เรื่องที่เกิดจึงไม่ได้สืบสวนต่อไป สุดท้ายกลับไม่ได้มีผลกระทบอะไรมากมายต่องานเลี้ยง งานเลี้ยงยังคง.......

"เวินลั่วฉิงกลับไม่ได้ให้คนสืบค้นอย่างละเอียด? เธอกลัวองค์กรโกสต์ซิตี้ของพวกเราเหรอ?" เฉิงโหรวโหรวเห็นว่าเวินลั่วฉิงไม่สืบต่อ ภายในใจรู้สึกดีใจ ใบหน้าก็มีความได้ใจเพิ่มขึ้น

ไป๋หยิงกลับไม่ได้คิดได้แง่ดีเหมือนเฉิงโหรวโหรว ไป๋หยิงคิดถึงตอนแรกที่เวินลั่วฉิงคุยกับเธอ เกรงว่าเวินลั่วฉิงจะรู้ตัวตนที่แท้จริงของเธอแล้ว

ไป๋หยิงรู้ว่าตอนนี้เวินลั่วฉิงไม่ได้ซักถาม ไม่ได้แปลว่าจะปล่อยเธอไปจริงๆ แค่กลัวว่าเวินลั่วฉิงจะมีแผนการอื่น

ไป๋หยิงคิดถึงไป๋ยี่รุ่ย นึกถึงความสัมพันธ์ของไป๋ยี่รุ่ยและเวินลั่วฉิง นัยน์ตาของเธอหม่นหมองลงอย่างเห็นได้ชัด หากเวินลั่วฉิงบอกเรื่องนี้กับไป๋ยี่รุ่ย......

ร่างของไป๋หยิงสั่นเทาเล็กน้อย ไม่ เรื่องนี้ต้องห้ามให้ไป๋ยี่รุ่ยรู้ ห้ามเด็ดขาด

ไป๋หยิงนึกถึงตอนนี้ไป๋ยี่รุ่ยยังคงอยู่ในโรงพยาบาล อีกอย่างเธอให้คนเก็บมือถือของไป๋ยี่รุ่ยไว้ ต่อให้เวินลั่วรุ่ยอยากติดต่อไป๋ยี่รุ่ย ก็คงไม่ง่ายขนาดนั้น

แต่ว่า เพื่อที่จะป้องกันไว้ก่อน ไป๋หยิงตัดสินใจเปลี่ยนสถานที่ให้ไป๋ยี่รุ่น การพักฟื้นตัวของไป๋ยี่รุ่ยก็ดีขึ้นแล้ว ไม่จำเป็นต้องพักอยู่ในโรงพยาบาลแล้ว

ไป๋หยิงเลิกมุมปากเผยยิ้มเย็นชาออกมา เธอต้องไม่มีทางปล่อยให้เวินลั่วฉิงติดต่อกับไป๋ยี่รุ่ยเด็ดขาด

"เธอคิดอะไรอยู่? เธอคิดหาวิธีที่จะจัดการกับเวินลั่วฉิงออกแล้วใช่ไหม?" เฉิงโหรวโหรวมองใบหน้าที่เผยยิ้มเย็นชาของไป๋หยิง นึกว่าไป๋หยิงมีไอเดียอะไรดีๆแล้ว

"วางใจเถอะ ต้องมีวิธีจัดการเธอแน่นอน" ไป๋หยิงได้สติกลับมา จึงยกยิ้มให้เฉิงโหรวโหรว

เฉิงโหรวโหรวถามแบบนี้กะทันหัน จู่ๆไป๋หยิงก็มีไอเดียดีๆอย่างหนึ่ง

"ก่อนหน้านี้เธอไม่ได้บอกว่าจะไปยั่วยวนเย่ซือเฉินหรือไง ตอนนี้ฉันรู้สึกว่าไอเดียนี้ของเธอดีเป็นพิเศษ หลังจากพวกเรากลับไป ก็สามารถเริ่มปฏิบัติการได้เลย ถึงเวลาฉันจะช่วยเธอวางแผนที่เพอร์เฟคเอง"

ไป๋หยิงรู้ในความสามารถของเวินลั่วฉิง ดังนั้น ถ้าอยากจะขัดขวางไม่ให้เวินลั่วฉิงติดต่อกับไป๋ยี่รุ่ย ต้องหาเรื่องบางอย่างให้เวินลั่วฉิงทำ

ถ้ามีคนแย่งแฟนของเวินลั่วฉิง แย่งผู้ชายของเวินลั่วฉิง เธอไม่เชื่อว่าเวินลั่วฉิงจะไม่วอกแวก

แน่นอน หลังจากเวินลั่วฉิงกลับไป ต้องอยากจะหาวิธีติดต่อไป๋ยี่รุ่ย ถึงเวลาเธอก็สามารถใช้เรื่องนี้มาทำให้เวินลั่วฉิงและเย่ซือเฉินเข้าใจผิดกัน

"จริงเหรอ?" เฉิงโหรวโหรวไม่รู้ความคิดของไป๋หยิง หลังจากได้ยินคำพูดของไป๋หยิง นัยน์ตาเป็นประกายอย่างชัดเจน "ได้ ทำตามที่เธอพูด หลังจากกลับไปฉันจะลงมือทันที วางใจเถอะ ฉันต้องแย่งเย่ซือเฉินมาให้ได้"

เฉิงโหรวโหรวพูดถึงเรื่องนี้ มักจะมีความมั่นใจอันน่าลุ่มหลง แน่นอน ตอนนี้สิ่งที่เฉิงโหรวโหรวพึ่งพาอาศัยก็คือฐานะเจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้

เฉิงโหรวโหรวมั่นใจมากว่าไม่มีผู้ชายคนไหนที่สามารถต่อต้านความยั่วยวนที่ใหญ่ขนาดนี้ได้หรอก

"เรื่องนี้พวกเราต้องวางแผนกันดีๆ เธออย่าใจร้อนเกินไป" ไป๋หยิงทำงานอะไรก็มักจะนิ่งสงบตลอดมา เธอจึงช่ำชองในการเล่นงาน