บทที่ 1124 เชิญเทพง่าย ส่งเทพนั้นยาก ทีนี้ก็สนุกแล้วสิ (3)

“เย่ซือเฉินให้พวกคุณลักพาตัวผมใช่ไหม？”ถังจื่อโม่รู้สึกว่าบรรยากาศพอใช้ได้แล้วก็เอ่ยปากพูดในที่สุด ครั้งนี้ถังจื่อโม่กล่าวหนึ่งประโยคที่จี้ตรงจุดมากๆ

กู้หวูชะงัก พลางเม้มปาก เผยท่าทีปฏิเสธตอบอย่างเด่นชัด ไม่ว่าอย่างไร เขาจะหักหลังลูกพี่ไม่ได้！！

“คุณไม่ต้องปิดบังผมแล้ว หากไม่ใช่ความคิดของเย่ซือเฉิน พวกคุณจะกล้าไปเฝ้าอยู่นอกบ้านตระกูลถังได้อย่างไร？กล้าลักพาตัวผมที่บ้านตระกูลถังเหรอ？”ถังจื่อโม่เป็นเด็กฉลาดปราดเปรื่อง เดาความคิดของกู้หวูได้ทันที

“อีกอย่าง พวกคุณเป็นคนของเย่ซือเฉิน ถ้าไม่ใช่ความคิดของเขาแล้วจะเป็นใครไปได้？ผมไม่เกี่ยวพันอะไรกับพวกคุณ ถ้าไม่ใช่เย่ซือเฉิน พวกคุณก็ไม่รู้ว่าผมเป็นใคร แล้วจะมาลักพาตัวผมได้ยังไง？”ถังจื่อโม่วิเคราะห์อย่างมีหลักการมาก

กู้หวูสูดลมหายใจแรงๆ นี่เด็กอายุห้าขวบจริงๆเหรอ？เด็กสมัยนี้ฉลาดขนาดนี้เลยหรือ？

ตอนเขาอายุห้าขวบ เขากำลังทำอะไรอยู่？เขาจำได้ว่าตอนเขาอายุห้าขวบยังเล่นดินโคลนอยู่เลย！

แข่งเรือแข่งพายได้ แต่แข่งวาสนาไม่ได้ เปรียบเทียบกันไม่ได้！！

กู้หวูไม่ได้พูด ครั้งนี้ไม่ใช่ไม่ต่อต้าน แต่ไม่รู้ควรพูดอะไรดี แน่นอนการเงียบของกู้หวูในตอนนี้ก็เท่ากับยอมรับ

กู้หวูไม่ตอบ คนอื่นก็ยิ่งไม่กล้าตอบ ตอนนี้คนอื่นก็ถูกปีศาจน้อยปราบเรียบร้อย ไม่กล้าทำอะไรสุ่มสี่สุ่มห้า

“มีคำหนึ่งกล่าวว่า ทุกเหตุการณ์มีผู้บงการใหญ่”เด็กน้อยถังจื่อโม่ได้รับคำตอบที่ตนต้องการแล้ว สรุปก็คือ เด็กน้อยถังจื่อโม่พึงพอใจมาก

ผู้คนได้ยินถ้อยคำของเด็กน้อยถังจื่อโม่ ต่างมองถังจื่อโม่ด้วยความอึ้ง

ทุกเหตุการณ์มีผู้บงการใหญ่？

เป็นถ้อยคำที่เปล่งออกมาจากปากปีศาจน้อยหรือ？ปีศาจน้อยยังรู้หลักการทุกเหตุการณ์มีผู้บงการใหญ่อยู่หรือ？

ก่อนหน้านี้ปีศาจน้อยไม่ได้ทำเช่นนี้เลย

ปีศาจน้อยรู้ว่าพวกเขาเป็นแค่ลูกน้องทำงานหาเงิน แถมพวกเขาไม่ได้ทำอะไรกับปีศาจน้อยเลย แต่ปีศาจน้อยกลับกรรโชกพวกเขา ยังให้พวกเขาตามเข้ามา บอกว่าห้ามหนีแม้แต่คนเดียว？

อันนี้คือสิ่งที่ปีศาจน้อยเรียกว่าทุกเหตุการณ์มีผู้บงการใหญ่เหรอ？！

ปีศาจน้อยคงเข้าใจความหมายผิดเพี้ยนแล้วมั้ง？

“ในมือเย่ซือเฉินให้พวกคุณลักพาตัวผม สุดท้ายบัญชีใหญ่นี้ก็ต้องคิดกับเย่ซือเฉิน”ทุกคนต่างจ้องด้วยความตกตะลึง เด็กน้อยถังจื่อโม่เอ่ยปากพูดอย่างช้าๆ เวลานี้คำพูดของเด็กน้อยถังจื่อโม่มีเหตุผลอยู่มาก

เมื่อคนกลุ่มนี้ได้ยินถังจื่อโม่พูดพลันกระตุกมุมปาก บัญชีใหญ่คิดกับลูกพี่พวกเขา？

ดังนั้นบัญชีเล็กๆน้อยๆของพวกเขายังไงก็ต้องคิด ปีศาจน้อยยังไม่ปล่อยพวกเขา

รู้ว่าทุกเหตุการณ์มีผู้บงการใหญ่นั้นเป็นเรื่องหลอกลวงทั้งเพ！！

“คุณชายน้อยครับ คุณพูดตรงๆเลยครับว่าให้พวกเราทำยังไง？”กู้หวูจับใจความได้แล้ว ปีศาจน้อยอยากคิดบัญชีใหญ่กับลูกพี่พวกเขา

ถึงแม้กู้หวูไม่อยากหักหลังลูกพี่ แต่ความคิดอ่านของปีศาจน้อยเลอเลิศ หลอกไม่ได้เลย ในเมื่อเป็นเช่นนี้ก็ต้องทำตามปีศาจน้อยแล้ว

ทำตามทุกอย่างที่ปีศาจน้อยบอก พอปีศาจน้อยเล่นพอแล้ว ดีใจพอแล้ว ไม่แน่เรื่องนี้ก็จะผ่านไปอย่างนี้แล้ว

แน่นอน หากปีศาจน้อยเล่นจนเหนื่อยแล้วผล็อยหลับ ไม่แน่ว่าเขาอาจส่งปีศาจน้อยกลับไปอย่างไร้สุ่มไร้เสียงก็ได้

“ในเมื่อเย่ซือเฉินให้พวกคุณลักพาตัวฉัน งั้นพวกคุณก็ให้เย่ซือเฉินมาหาผมเลย”ถังจื่อโม่กะพริบตาถี่ๆด้วยแสงประกายระยิบระยับ กล่าวเป้าหมายของตัวเองออกมา ตอนนี้เขาถูกลูกน้อยของเย่ซือเฉินจับตัวมาแล้ว สถานะของเขาก็เก็บเป็นความลับไม่ได้อีกต่อไป