บทที่ 1148 คนไร้ยางอายเยอะเกินไป ถูกคุณชายสามเย่ตอกหน้าเต็มๆ （1）

ตอนที่เย่ซือเฉินป่าวประกาศเรื่องนี้น้ำเสียงของเขาเคล้าไปด้วยความโอ้อวด และมากไปกว่านั้นคือความภาคภูมิใจถูกต้อง เขาภาคภูมิใจ เขาเป็นพ่อคนแล้ว เขาจะไม่ภาคภูมิใจได้เหรอ?

แต่ละคนยังมองเขาด้วยแววตาเห็นอกเห็นใจ? บ้าไปแล้ว เขาจะให้พวกเขาเข้าใจว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?

"เพล้ง......" แก้วเหล้าในมือคุณชายห้าฉิงหล่นลงพื้น โชคดีที่เมื่อกี้ดื่มเหล้าจนหมดแล้ว เป็นแค่แก้วเปล่า

คนอื่นๆจับจ้องไปที่เย่ซือเฉิน คล้ายกำลังเห็นสัตว์ประหลาด

"พี่สาม พี่เป็นพ่อคนแล้ว? พี่สะใภ้สามท้อง?" เสี่ยวชีอายุน้อย จึงขี้สงสัยอย่างมาก แต่ว่า เวลานี้เสี่ยวชียังคงไม่เข้าใจเรื่องที่เกิดขึ้น：“พี่สาม พี่สะใภ้สามท้องแล้ว แต่กลับทิ้งพี่แล้ว?"

"พูดอะไร อยากโดนต่อยหรือไง?" เย่ซือเฉินกวาดตามองเสี่ยวชี แต่ละคนต่างรักเสี่ยวชีอย่างมาก ดังนั้นน้ำเสียงของเย่ซือเฉินตอนที่พูดกับเสี่ยวชี ถือว่ายังดี

"มีเรื่องหนึ่งที่ฉันต้องเน้นย้ำ ฉันไม่ได้จะเป็นพ่อคน แต่ฉันเป็นพ่อคนแล้ว ฉัน......"

"พี่สาม ผมเข้าใจแล้ว พี่มีลูกกับคนอื่น ดังนั้นพี่สะใภ้สามก็เลยไม่เอาพี่แล้ว" เสี่ยวชียังไม่รอคุณชายสามเย่พูด ก็พูดด้วยความตกใจ：“พี่สาม พี่ทำแบบนี้ได้ยังไง?"

"นายหุบปากได้แล้ว" เย่ซือเฉินถลึงตามองเสี่ยวชีอีกครั้ง ปกติเจ้าเด็กคนนี้น่ารักมาก ทั้งยังปากหวาน แต่ทำไมวันนี้เขาพูดอะไรก็ไม่รื่นหูเลย

"พี่สาม นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่? นายพูดมาให้ชัดเจน" คุณชายสองโจ๋วเป็นคนสุขุม เวลานี้ก็อดสงสัยไม่ได้ ตอนนี้ทุกคนที่อยู่ในห้องต่างตกตะลึง

เย่ซือเฉินบอกว่าเขาเป็นพ่อคนแล้ว นั่นก็เท่ากับว่าลูกคลอดออกมาแล้ว แต่เท่าที่พวกเขารู้คือช่วงนี้เวินลั่วฉิงไม่เคยคลอดลูก

ดังนั้น เมื่อกี้เสี่ยวชีบอกว่าเย่ซือเฉินมีลูกกับผู้หญิงคนอื่น คำพูดนี้วิเคราะห์ได้ไม่ผิดเพี้ยน

"เป็นเรื่องเมื่อห้าปีก่อน พวกนายก็รู้ดี ตอนนี้พวกนายาน่าจะรู้กันแล้วว่าผู้หญิงเมื่อห้าปีก่อนก็คือเวินลั่วฉิง" เย่ซือเฉินเริ่มอธิบาย เวลานี้คุณชายสามเย่มีความอดทนอย่างมาก อธิบายอย่างละเอียด

"พี่สาม ความหมายของพี่ก็คือ พี่สะใภ้สามท้องตั้งแต่เมื่อห้าปีก่อนแล้ว และยังท้องลูกของพี่ด้วย?" ในที่สุดสีจี้ก็เข้าใจแล้ว ถ้าเป็นแบบนี้ เรื่องนี้ก็ค่อยมีเหตุผลหน่อย

เย่ซือเฉินยิ้มกว้างขึ้นไม่หยุด ใบหน้าเคล้าไปด้วยรอยยิ้มอย่างเห็นได้ชัด พยักหน้าด้วยความภาคภูมิใจ

"ไม่สิ ไม่เคยเห็นพี่สะใภ้สามมีเด็กอยู่ด้วยหนิ" คุณชายห้าฉิงพูดสิ่งที่ตนสงสัย：“พี่สะใภ้สามแต่งงานกับพี่สามตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว ทำไมตอนนี้พี่สามเพิ่งมารู้เรื่องนี้? อีกทั้งยังบอกอีกว่าพี่สะใภ้สามมีลูกไม่ได้ไม่ใช่เหรอ?"

เย่ซือเฉินได้ยินคำพูดของคุณชายห้าฉิง ความภาคภูมิใจในที่ฉายอยู่บนใบหน้าในตอนแรกหายไปกว่าครึ่ง ตอนแรก เธอน่าจะไม่รู้ว่าคนเมื่อห้าปีก่อนคือเขา ทำให้ตอนหลัง เธอปิดบังเขามาโดยตลอด

เธอไม่เพียงแต่ปิดบังเขา แม้แต่ถังหลินก็ปิดบังเขามาโดยตลอด

แต่ว่าเรื่องนี้โทษเธอไม่ได้ ตัวเขาเองที่ช้าเกินไป ไม่รู้ตัว ดังนั้น ตลอดห้าปีที่ผ่านมานี้ เธอเลี้ยงลูกคนเดียว เขาที่เป็นพ่อกลับไม่ได้ทำอะไร คิดถึงเรื่องพวกนี้ ภายในใจของคุณชายสามเย่รู้สึกเศร้าอย่างมาก

"เธอเป็นแบบนี้เพราะคลอดลูกในตอนนั้น เป็นความผิดของฉันเอง" ก่อนหน้านี้เธอบอกว่าเพราะได้รับบาดเจ็บจึงมีลูกไม่ได้ ตอนนั้นเขาคิดว่าเธอได้รับบาดเจ็บจากการทำงาน ตอนนี้เขาเพิ่งรู้ว่า เพราะตอนนั้นเธอคลอดลูกของเขาจึงทำให้ตอนนี้เธอไม่สามารถมีลูกได้อีก

ตอนนั้น เธอเสี่ยงชีวิตเพื่อคลอดลูกทั้งสองคนให้เขา คิดถึงตรงนี้ ภายในใจของเย่ซือเฉินรู้สึกเจ็บปวดอย่างมาก

"นี่เป็นเรื่องดี ตอนนี้ท่ามกลางพวกเราทุกคนนายเป็นคนแรกที่ได้เป็นพ่อคน" คุณชายสองโจ๋วมองเย่ซือเฉินที่กำลังโทษตัวเอง คุณชายสองโจ๋วรู้สึกว่าเรื่องนี้ถูกลิขิตเอาไว้แล้ว อีกทั้งตอนจบสวยงาม เป็นเรื่องที่ดี ไม่ควรเสียใจ

ตอนแรกบอกว่าเวินลั่วฉิงไม่สามารถมีลูกได้ หากเย่ซือเฉินแต่งงานกับเวินลั่วฉิงก็ไม่สามารถเป็นพ่อคนได้ตลอดชีวิต ตอนจบในตอนนั้นเธอเป็นเซอร์ไพรส์ที่สวรรค์ประทานลงมา