บทที่ 1160 ลูกสาวแท้ๆของเขา (3)

“ไปหาเย่ซือเฉินครับ เจิ้งฉงไปด้วยกันกับเธอ เจิ้งฉงไปที่บริษัทตระกูลเย่กรุ๊ปกับเฉิงโหรวโหรวตั้งแต่เช้าแล้วครับ แต่เย่ซือเฉินเพิ่งจะรีบมาถึงบริษัทตระกูลเย่กรุ๊ปหลังจากนั้นหนึ่งชั่วโมงครับ ส่วนพวกเขาคุยเรื่องอะไรกันนั้น ตอนนี้ยังไม่ทราบ” ถึงแม้ว่าว่าคำพูดของเฉิงโหรวโหรว เลขาหลิวกับบอร์ดี้การ์ดจะได้ยินกันหมดแล้ว แต่คำพูดแบบนั้น ก็ไม่มีใครกล้าแพร่ออกไปโดยเด็ดขาด ดังนั้นผู้ดูแลจ้งเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพวกเขาคุยเรื่องอะไรกัน

“ความสัมพันธ์ของเย่ซือเฉินกับคุณถังไม่ธรรมดา อาจจะเกี่ยวกับคุณถังก็ได้ครับ” ผู้ดูแลจ้งคิดแล้วก็อดที่จะเอ่ยพูดเสริมขึ้นมาประโยคหนึ่งไม่ได้ และประโยคนี้ ผู้ดูแลจ้งก็วิเคราะห์ตามสถานการณ์ตามปกติทั่วไปเช่นกัน

“ให้คนไปสืบมา” ดวงตาที่นิ่งเฉยไร้ความขึ้นลงใดๆของซ่างกวนหงจู่ๆก็เปลี่ยนไป น้ำเสียงเคร่งขรึมลงอย่างเห็นชัด

“ครับ” มุมปากของผู้ดูแลจ้งอดที่จะกระตุกขึ้นไม่ได้ และเป็นอย่างที่คิดเอาไว้จริงๆ เมื่อพูดถึงเรื่องของคุณถัง หัวหน้าก็จะเอาใจใส่ขึ้นมาเป็นพิเศษ

เดิมทีผู้ดูแลจ้งคิดจะถอยออกไป เพียงแต่ตอนที่หันไปมองยังรูปภาพที่หัวหน้าวาดเมื่อครู่นั้น กลับรู้สึกตกตะลึงขึ้นมาทันที : “หัวหน้าครับ รูปนี้คือ.......”

“ทำไมหรือ?” ซ่างกวนหงเงยหน้าขึ้นมองผู้ดูแลจ้ง แล้วรู้สึกประหลาดใจกับปฏิกิริยาของผู้ดูแลจ้ง

“หัวหน้า นี่คือรูปวาดของคุณนายหรือครับ?” ดวงตาของผู้ดูแลจ้งมองไปยังรูปวาดนั้นตลอด ลักษณะท่าทางในรูปนั้นยังเหมือนเดิม ลักษณะเหมือนกับผู้หญิงที่หัวหน้าวาดเอาไว้เมื่อยี่สิบห้าปีก่อน

ลักษณะท่าทางนั้นคือคุณนายในภาพที่เป็นของหัวหน้าโดยเฉพาะ

แต่ยี่สิบห้าปีมานี้ รูปภาพทั้งหมดดูเหมือนกับจะเห็นท่าทางของคุณนายไม่ชัดเจนนัก แต่ตอนนี้รูปภาพที่หัวหน้าวาดอยู่นั้น กลับสามารถมองเห็นใบหน้าได้อย่างชัดเจน

ใบหน้านั้นคล้ายกับคุณถัง

ลักษณะท่าทางที่ดูเหมือนคุณนาย แต่หน้าตากลับเป็นคุณถัง ผู้ดูแลจ้งเองก็ไม่รู้ว่าที่หัวหน้าวาดนั้นใช่คุณนายหรือเปล่า

“อืม” ซ่างกวนหงมองไปยังรูปภาพนั้น แล้วพยักหน้าลงเบาๆ : “ใช่เธอนั่นแหล่ะ”

น้ำเสียงในเวลานี้ของซ่างกวนหงไม่ได้สูงนัก แต่ในน้ำเสียงนั้นกลับมีความมั่นใจเป็นอย่างมาก

“แต่ว่าท่าทางของคุณนาย?” ผู้ดูแลจ้งได้ยินคำตอบของหัวหน้าตัวเองแล้ว สีหน้าท่าทางก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด ในปีนั้นหัวหน้าโดนยาพิษ ความรู้สึกก็ไม่ชัดเจนเท่าไรนัก ดังนั้นในตอนนั้นหัวหน้าก็มองเห็นท่าทางของคุณนายได้ไม่ชัดเจน

เพราะฉะนั้นรูปภาพที่หัวหน้าวาดมาในช่วงยี่สิบห้าปีมานี้ถึงได้เห็นท่าทางของคุณนายได้ไม่ชัดเจนนัก เพียงแค่เป็นเพราะว่าหัวหน้าไม่รู้ว่าคุณนายนั้นหน้าตาเป็นอย่างไรกันแน่นั่นเอง

ถ้าไม่อย่างนั้นก็คงจะเป็นไปไม่ได้เลยที่ในยี่สิบห้าปีมานี้จะหาข่าวคราวของเธอไม่ได้

ตอนนี้จู่ๆรูปภาพของหัวหน้าก็สามารถมองเห็นใบหน้าที่ชัดเจนได้ อีกทั้งยังเป็นใบหน้าของคุณถังอย่างชัดเจนอีกด้วย.......

ความรู้สึกของผู้ดูแลจ้งในเวลานี้นั้นรู้สึกซับซ้อนเป็นอย่างมาก หัวหน้านับวันก็ยิ่งมีพฤติกรรมที่ผิดปกติไปหรือเปล่า?

หัวหน้าจะต้องเป็นเพราะที่ก่อนหน้านี้อะเหลียงสงสัยว่าคุณถังนั้นคือลูกสาวของหัวหน้า ดังนั้นถึงได้วาดคุณนายที่มีลักษณะเหมือนกับคุณถังขึ้นมา

หัวหน้าเป็นแบบนี้เขาเห็นแล้วก็รู้สึกสงสารเป็นอย่างมาก

“ใช่ลักษณะท่าทางของเธอ” ซ่างกวนหงไม่ได้เงยหน้าขึ้นมา ดังนั้นจึงไม่ได้เห็นสีหน้าท่าทางของผู้ดูแลจ้ง เขาเพียงแค่มองไปยังรูปภาพที่อยู่ตรงหน้าเพียงเท่านั้น ตอนที่มองรูปภาพนั้นสายตาของเขาก็ดูอ่อนโยนมากเป็นพิเศษ มุมปากยกขึ้นมาเล็กน้อย แล้วปรากฏรอยยิ้มออกมาอย่างคลุมเครือ : “จู่ๆฉันก็นึกถึงท่าทางของเธอขึ้นมา ท่าทางแบบนั้นของเธอ”

ผู้ดูแลจ้งรู้สึกอึ้งไป ตอนแรกหัวหน้าก็ไม่ได้เห็นชัดอยู่แล้วว่าลักษณะท่าทางของคุณนายนั้นเป็นอย่างไร ตอนนี้ทำไมจู่ๆถึงได้นึกถึงลักษณะของคุณนายขึ้นมาได้กัน

อีกทั้งยังดูเป็นลักษณะของคุณถังอย่างชัดเจนมากอีกด้วย

ผู้ดูแลจ้งไม่ได้เชื่อคำพูดของหัวหน้าตัวเองอยู่แล้ว เพียงแต่มองว่าหัวหน้าของเขานั้นมีพฤติกรรมที่แปลกไปเท่านั้น