บทที่ 1161 หัวหน้าลงมือ ใครจะสู้ไหว(1)

“หัวหน้าวางใจได้ครับ ผมจะจัดการเรื่องนี้ให้กระจ่างโดยเร็วเลยครับ”ผู้ดูแลจ้งตัดสินใจว่าจะต้องสืบเรื่องนี้ให้กระจ่าง จะสืบอย่างเร่งด่วนว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลถังเป็นลูกสาวของหัวหน้าหรือไม่？！

ผู้ดูแลจ้งหวังว่าคุณหนูถังคือลูกสาวของหัวหน้า ไม่เช่นนั้นหัวหน้าต้องกระทบกระเทือนจิตใจอย่างหนักหน่วงแน่

ตอนนี้หัวหน้าวาดภาพเหมือนของคุณหญิงเหมือนคุณหนูถัง เพียงพอต่อการบ่งชี้ว่าในใจหัวหน้าหวังอยากให้คุณหนูถังเป็นลูกสาวของเขาเพียงใด

ซ่างกวนหงเงยหน้ากวาดสายตามองเขาเรียบๆปราดหนึ่ง ไม่ได้พูดอะไร

ผู้ดูแลจ้งประสานตากับหัวหน้าตนเองก็รู้สึกละอายแก่ใจ ถึงแม้หัวหน้าไม่ได้พูดอะไร ทว่าเขายังคงเข้าใจความหมายของหัวหน้าดี

หัวหน้าตำหนิเขาที่ประสิทธิผลของงานต่ำเกินไป เขาจัดการเรื่องนี้ไม่ดีจริงๆ เขาเคยคิดหาหนทางพบหน้าคุณหนูถังมากมาย ทว่าตอนนี้ยังไม่ได้เจอหน้าคุณหนูถังเลย

เขาเคยรับปากว่าจะพาคุณหนูถังมาพบหัวหน้าที่องค์กรโกสต์ซิตี้ ทว่าตอนนี้เขายังไม่อาจทำตามสัญญาได้

“หัวหน้าครับ วันนี้เกิดเรื่องอย่างนี้ขึ้น พวกเราอยากเชิญคุณหนูถังมาที่องค์กรโกสต์ซิตี้ เกรงว่าคุณหนูถังคงไม่ตอบตกลงแล้วครับ”ผู้ดูแลจ้งทอดถอนหายใจหนึ่งเฮือก เดิมทีก็พบหน้าคุณหนูถังยากเย็นแสนเข็ญอยู่แล้ว ตอนนี้เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น เขาอยากเชิญคุณหนูถังมา เกรงว่าคงเป็นไปไม่ได้ซะแล้ว

คุณหนูถังไม่ใช่คนสามัญชนทั่วไป เธอเป็นผู้เชี่ยวชาญจิตวิทยาด้านอาชญากร มีความระมัดระวังตัวสูง วันนี้ ‘องค์หญิง’องค์กรโกสต์ซิตี้ของพวกเขาไปสร้างความวุ่นวายที่บริษัทตระกูลเย่กรุ้ป ทั้งยังให้คนของบริษัทตระกูลเย่กรุ้ปโยนออกมา

ตระกูลเย่กับองค์กรโกสต์ซิตี้มีอันต้องเป็นคู่อริกัน กลายเป็นศัตรูกันแล้ว

“ทางนั่นมีการเคลื่อนไหวอะไรไหม？”แววตาซ่างกวนหงมีประกายเย็นเยียบแวบผ่าน น้ำเสียงกลายเป็นเย็นยะเยือกกะทันหัน

ผู้ดูแลจ้งตื่นตกใจ ไม่ใช่เป็นเพราะคำถามของหัวหน้า หากแต่เป็นการตอบสนองของหัวหน้าในยามนี้ ผู้ดูแลจ้งติดตามหัวหน้ามาเกือบสี่สิบปี รู้จักหัวหน้าดี เขาดูออกว่าหัวหน้าไม่สบอารมณ์

หลังจากที่หัวหน้ารับช่วงดูแลองค์กรโกสต์ซิตี้ก็จะโกรธน้อยมาก ถึงแม้ปกติหัวหน้าจะโกรธขึ้ง แต่ก็ไม่แสดงออกมา ถึงแม้จะมีเขาอยู่ข้างกายแค่คนเดียวก็ตามที

ทว่าตอนนี้อารมณ์ของหัวหน้าเด่นชัดมาก หัวหน้าไม่ได้ปิดบังความรู้สึกของตัวเองด้วยซ้ำ

“ตอนนี้ยังไม่มีการเคลื่อนไหวครับ ดังนั้นไม่รู้ว่าเป็นใครครับ？”ผู้ดูแลจ้งแอบถอนหายใจ ปรับอารมณ์ของตัวเองให้สงบลง

“เขาไม่ออกมาก็คิดหาหนทางล่องูออกจากถ้ำ”ถ้อยคำเย็นเยียบของซ่างกวนหงส่งออกมาทีละคำ อันที่จริงระดับเสียงของเขาไม่ได้ดังเลยสักนิด ทว่าฟังแล้วกลับชวนให้หวาดผวายิ่ง

ผู้ดูแลจ้งชะงัก พลางกะพริบตาเป็นประกายระยิบระยับ ปกติหัวหน้าทำอะไรมักจะมีความอดทนอดกลั้น เรื่องลักษณะนี้หัวหน้าไม่มีทางล่อศัตรูออกมาเด็ดขาด หัวหน้าไม่เคยทำอย่างนี้มาก่อน

ทว่าตอนนี้หัวหน้ากลับให้เขาคิดหาหนทางล่องูออกจากถ้ำ ผู้ดูแลจ้งคิดความเป็นไปได้แค่สาเหตุเดียว ซึ่งก็คือหัวหน้าทำเพื่อคุณหนูถัง

ตอนนี้ศัตรูอยู่ที่ลับ และมีเฉิงโหรวโหรวอยู่ พวกเขาจึงไปหาคุณหนูถังตรงๆไม่ได้ ดังนั้นหัวหน้าอยากล่องูออกจากถ้ำ แล้วทำลายทิ้งซะ จากนั้นหัวหน้าก็สามารถเจอหน้าคุณหนูถังได้แล้ว

“ครับ ผมรู้ว่าควรทำยังไงแล้วครับ”ผู้ดูแลจ้งรีบตอบรับ ผู้ดูแลจ้งเห็นด้วยกับวิธีการนี้ เขาก็อยากหาศัตรูที่อยู่เบื้องหลังหาเจอโดยไว จากนั้นหัวหน้ากับคุณหนูถังจะได้มีโอกาสเจอหน้ากันเร็วๆ