บทที่ 1169 หารือเรื่องแต่งงาน (2)

“เรื่องนี้เกิดจากซือเฉิน พวกเราจะเป็นฝ่ายรับผิดชอบเอง หากมีอะไรให้ช่วย องค์หญิงก็บอกมาได้เลย”ปกติคุณย่าเย่เป็นคนเลือกปฏิบัติอยู่แล้ว เมื่อเผชิญหน้ากับองค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้ คุณย่าเย่ก็ไม่มีทางใช้ไม้แข็ง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเรื่องนี้พวกเขาเป็นฝ่ายผิดด้วยซ้ำ

“ฉันคิดวิธีที่ดีกับทั้งสองฝ่ายออกค่ะ แต่ไม่รู้ว่าคุณปู่เย่กับคุณย่าเย่จะยินยอมหรือไม่？！”ไป๋หยิงยิ้มพูดใจความสำคัญ เธอไม่อยากปูทางอะไรมากมาย พูดตรงๆแบบนี้ผลลัพธ์จะดีกว่า！！

“วิธีอะไร？คุณพูดตรงๆได้เลย อะไรที่ช่วยได้พวกเราก็จะช่วยนะ สิ่งที่พวกเราควรทำพวกเราก็จะทำ”ดวงตาคุณย่าเย่กะพริบรัวๆเธอไม่รู้ว่าไป๋หยิงพูดถึงวิธีใด ดังนั้นจึงระมัดระวังเล็กน้อย ไม่พูดจาออกตัวเกินไป

“คุณย่าเย่ไม่ต้องกังวลค่ะ วิธีที่ฉันบอกนั้นดีกับองค์หญิงและพวกคุณแน่นอนค่ะ เป็นเรื่องมงคลค่ะ ขอเพียงคุณปู่เย่กับคุณย่าเย่เต็มใจ วันนี้พวกเราก็กำหนดเรื่องนี้ได้เลยค่ะ”ไป๋หยิงเป็นคนฉลาด จึงดูออกว่าคุณย่าเย่กำลังระวังตัว ดังนั้นเธอเน้นย้ำว่าเป็นเรื่องดีอีกครั้ง

“คุณลองว่ามาได้เลยว่าเป็นเรื่องมงคลอะไร？”คุณปู่เย่ที่ไม่ส่งเสียงเอ่ยปากถามหนึ่งประโยค

“องค์หญิงของพวกเราตกหลุมรักท่านประธานเย่ตั้งแต่ครั้งแรกค่ะ……”ไป๋หยิงจงใจหยุดพูด ดวงตาเธอรีบเพ่งมองคุณปู่เย่กับคุณย่าเย่เพื่อสังเกตสีหน้าของคุณปู่เย่กับคุณย่าเย่

คุณย่าเย่กับคุณปู่เย่ต่างพากันตกตะลึง พวกเขาคิดอย่างไรก็คิดไม่ถึงว่าเรื่องจะดำเนินมาทางนี้

เช้านี้เย่ซือเฉินยังโยนองค์หญิงออกไปด้านนอกอยู่เลย แต่องค์หญิงท่านนี้ไม่เพียงแต่ไม่โกรธ ยังชอบเย่ซือเฉินอีกต่างหาก？

“ซือเฉินของพวกเราเก่งมาตั้งแต่เด็ก มีเด็กผู้หญิงมาชอบตั้งแต่เด็กแล้ว”ระหว่างที่คุณย่าเย่พูดประโยคนี้ ใบหน้าเผยรอยยิ้มหลายส่วน คุณย่าเย่นั้นเป็นคนฉลาด ถึงแม้เมื่อกี้ไป๋หยิงจะพูดไม่จบ แต่คุณย่าเย่ก็พอจะเข้าใจได้แล้ว

เห็นทีซือเฉินของพวกเขาจะต้องตาองค์หญิงท่านนี้ซะแล้ว ในเมื่อเป็นแบบนี้ องค์หญิงท่านนี้คงไม่มาคิดบัญชี และไม่ได้มาเป็นปรปักษ์ แต่มาเพื่อเกี่ยวดอง

“ฮ่าๆๆ พูดไม่ผิดเลย”คุณปู่เย่หัวเราะเสียงดังลั่น เสียงหัวเราะนี้เจือความลำพองใจหลายส่วน

“ผู้มาเยือนคือแขก ยืนอยู่ทำไมกัน นั่ง เชิญนั่ง”ท่าทีคุณย่าเย่เปลี่ยนไปราวกับหน้ามือเป็นหลังมือ กลายเป็นกระตือรือร้นอย่างเป็นมิตรเป็นพิเศษ

“ใช่ รีบนั่งเลย อย่ายืนเลย”คุณปู่เย่ก็ลุกขึ้นอุทานทันที

เดิมทีพ่อบ้านก็วิตกกังวลมาตลอด เมื่อฟังมาถึงจุดนี้ หัวใจก็หล่นวูบ องค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้มาสู่ขอใช่ไหม？

หากองค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้มาสู่ขอ แล้วนายท่านเกิดตอบตกลงขึ้นมา แต่คุณชายไม่ยินยอม ทีนี้จะทำยังไงล่ะ？

เขาควรโทรบอกคุณชายหรือเปล่า

พ่อบ้านมองคนในห้องโถง คิดจะแอบย่องออกไปเงียบๆ เพื่อโทรหาเย่ซือเฉิน

“พ่อบ้านมาชงชาให้แขกหน่อย”เพียงแต่คุณปู่เย่เกิดเรียกเขาหยุดกะทันหัน

อุปกรณ์ชงชาล้วนไว้อยู่ในห้องโถง พ่อบ้านหาโอกาสออกไปไม่ได้เลย พ่อบ้านแอบถอนหายใจ ได้แต่เดินเข้าไปหา

“ดูเหมือนคุณปู่เย่กับคุณย่าเย่ก็มีเจตนาตรงกับพวกเรา งั้นพวกเราสามารถคุยเรื่องนี้ได้แล้วใช่ไหมคะ？”ไป๋หยิงเห็นท่าทีของคุณปู่เย่กับคุณย่าเย่ก็รู้ว่าเรื่องนี้มีหวังแล้ว

“เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ซือเฉินของพวกเรามีองค์หญิงมาชื่นชอบ”บัดนี้ใบหน้าคุณย่าเย่ฉีกยิ้ม แลดูดีใจยิ่งนัก

“เพียงแต่ไม่รู้ว่าองค์หญิงคิดยังไงกันแน่？”คุณย่าเย่ยอมมองเฉิงโหรวโหรวดีๆแล้ว ถึงแม้องค์หญิงคนนี้จะไม่โดนใจ ทว่าอีกฝ่ายก็เป็นองค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้ สถานะสูงส่งยิ่ง

และเมื่อดูดีๆแล้วองค์หญิงท่านนี้หน้าตายังถือว่าใช้ได้

คุณย่าเย่เป็นคนปราดเปรื่อง ดูออกว่าองค์หญิงท่านนี้ไม่ค่อยมีความคิดเป็นของตัวเอง ซึ่งอย่างนี้ก็เข้าทางเลย เมื่อซื่อเฉินของพวกเขาแต่งงานกับองค์หญิงท่านนี้แล้ว ถึงเวลานั้นซือเฉินจะเป็นผู้ถือสิทธิ์ขาดทุกอย่าง

หากองค์หญิงท่านนี้เก่งกาจเกินไป เธอกลับยิ่งเป็นกังวลแทน

“ฉันอยาก……”ถึงแม้เฉิงโหรวโหรวไม่ใช่คนฉลาดนัก แต่เห็นท่าทางของคุณปู่เย่กับคุณย่าเย่ในขณะนี้ก็ว่าพวกเขาเห็นด้วยแล้ว