บทที่ 1282 ฐานะตัวตนของเจ้าหญิง (1)

“อ๋อ ได้ครับ” ผู้ดูแลจ้งรีบตอบกลับทันที “หัวหน้าครับ หลังจากสืบเจอแล้วล่ะครับ?”

หัวหน้าไม่ได้จัดการกับเรื่องขององค์กรโกสต์ซิตี้มานานมากแล้ว เมื่อก่อนหัวหน้ายิ่งไม่เคยยุ่งเรื่องเล็กๆแบบนี้เลย ตอนนี้หัวหน้าให้เขาไปสืบเรื่องจองถังไป๋เชียน แล้วหลังจากสืบเจอแล้วล่ะ?

หากยัยถังไป๋เชียนนี่จัดงานแต่งขึ้นเองโดยที่คุณหนูใหญ่ตระกูลถังไม่รู้ ตอนนี้ยังใส่ร้ายคุณหนูใหญ่ตระกูลถังแบบนี้ ยัยถังไป๋เชียนนี่ไม่น่าให้อภัยจริงๆ หัวหน้าจะให้เขาจัดการถังไป๋เชียนทิ้งไปเลยหรือเปล่า

ทว่า มีความเป็นไปได้ที่ถังไป๋เชียนจะเป็นพ่อของลูกคุณหนูใหญ่ตระกูลถัง ดังนั้นเรื่องนี้จึงยุ่งยากหน่อย

“สืบให้ชัดเจนก่อนค่อยพูดละกัน” ซ่างกวนหงเหลือบไปมองผู้ดูแลจ้ง ช่วงนี้เวลาที่ผู้ดูแลจ้งเจอเรื่องต่างๆ ยิ่งอยู่ยิ่งไม่เงียบสงบมาก อีกอย่างยิ่งอยู่ยิ่งพูดมากแล้ว เขาจำได้ว่าเมื่อก่อนผู้ดูแลจ้งจะไม่ถามโน่นถามนี่แบบนี้

“ครับ ผมส่งคนไปสืบเดี๋ยวนี้เลยครับ” ผู้ดูแลจ้งได้รับแววตาจากหัวหน้าของตัวเองแล้ว ก็ยังถือว่ามีความรู้ตัวอยู่ ดังนั้นจึงไม่ได้ถามอะไรเพิ่มอีก

ทว่า ในขณะนี้ อะเหลียงก็เข้ามากะทันหัน

“ทำไมนายถึงมาเช้าขนาดนี้? เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ?” ผู้ดูแลจ้งเห็นอะเหลียงแล้วมีความแปลกใจอย่างเห็นได้ชัดเจน เพราะว่าหัวหน้าไม่ชอบการถูกรบกวน ไม่มีคำสั่งขอพบจากหัวหน้า คนปกติแล้วไม่มีทางมาพบหัวหน้าเองแน่นอน

ในจุดนี้อะเหลียงก็ทำดีมาโดยตลอด หัวหน้ามาเมืองAนานขนาดนี้ อะเหลียงเคยมาพบหัวหน้าแค่ครั้งเดียว ก็คือครั้งที่แล้วเหตุเพราะเรื่องของคุณหนูใหญ่ตระกูลถัง

ตอนนี้อะเหลียงมาโดยไม่มีคำสั่งของพบจากหัวหน้า ต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่นอน

“มีเรื่องหนึ่งครับ” อะเหลียงมองไปทางผู้ดูแลจ้ง นัยน์ตามีความหนักแน่นเล็กน้อย

“เกิดเรื่องขึ้นจริงๆเหรอ? เกิดเรื่องใหญ่อะไรขึ้น?” ผู้ดูแลจ้งเห็นการตอบสนองของอะเหลียงแล้ว ก็ตะลึงงันไปเลย สามารถทำให้อะเหลียงมีการตอบสนองแบบนี้ได้ หรือว่าจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นจริงๆ?

“ผมเจอหัวหน้าแล้วค่อยคุยกับหัวหน้า” อะเหลียงไม่ได้พูดอะไรมากกับผู้ดูแลจ้ง แต่ว่าอยากเจอหัวหน้ามากกว่า

“โอเค หัวหน้าอยู่ในห้องโถง นายเข้ามากับฉันละกัน” ผู้ดูแลจ้งไม่ได้ถามอะไรมาก พาอะเหลียงเข้าห้องโถงไปเลย

“หัวหน้า มีเรื่องหนึ่งที่ผมอาจจะทำผิดพลาดไปครับ ขอเชิญหัวหน้าลงโทษได้เลยครับ” อะเหลียงเข้ามาในห้องโถงปุ๊บ ก็คุกเข่าลงทันที

ผู้ดูแลจ้งเห็นอะเหลียงเป็นแบบนี้แล้ว ก็ตะลึงงันไปเลย ถึงแม้ว่ากฎขององค์กรโกสต์ซิตี้ละเข้มงวดมาก ทว่าพวกเขาที่ตามติดหัวหน้ามาโดยตลอดก็ไม่มีทำความเคารพเวอร์วังขนาดนี้ อะเหลียงเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

“เรื่องอะไร?” ซ่างกวนหงอึ้งไปเลย นัยน์ตาคู่หนึ่งมองไปทางอะเหลียง

“หัวหน้า ครั้งก่อนที่ผมบอกกับท่านว่า มีความเป็นไปได้ที่คุณหนูใหญ่ตระกูลถังจะเป็นลูกสาวของหัวหน้า เป็นเจ้าหญิงขององค์กรโกสต์ซิตี้ เรื่องนั้นผมทำผิดพลาดเองครับ” อะเหลียงขอรับโทษดังนั้นจึงก้มหัวต่ำมาก เสียงก็ต่ำมาก

“อะไรนะ? นายหมายความว่าอะไร? นายบอกว่านายเข้าใจผิด? คุณหนูใหญ่ตระกูลถังไม่ใช่เจ้าหญิงของเรา?” ซ่างกวนหงยังไม่ทันออกเสียง ผู้ดูแลจ้งก็ทนไม่ได้ตะโกนออกมาก่อนแล้ว

ทำไมถึงเป็นแบบนี้? ทำไมถึงเป็นแบบนี้?