บทที่ 1292 ซ่อนได้ลึกมาก (4)

เดิมทีคุณชายสองโจ๋วมีไฟโทสะเต็มท้องอยู่แล้ว บวกกับได้ยินคำพูดเช่นนี้ของหยวนหยู ทำให้เขาแทบอยากจะเขวี้ยงมือถือทิ้งซะเลย！！ทว่าคุณชายสองโจ๋วก็อดทน เขานึกถึงคำพูดของถังหลินก่อนหน้านี้ ถังหลินบอกว่าเคยสืบเรื่องทุกอย่างเกี่ยวกับหยวนหยูแล้ว ซึ่งไม่มีสิ่งผิดปกติอะไรเลย

คนมีความสามารถอย่างถังหลิน หากมีเงื่อนงำอะไรอยู่จริง เป็นไปไม่ได้ที่จะสืบไม่พบ

“แล้วคุณบอกผมสิว่าอุปกรณ์ดักฟังนั้นมาจากไหน？ใครให้คุณ？”คุณชายสองโจ๋วถามตรงประเด็นเสียที อันที่จริงคำถามนี้ถึงจะเป็นคำถามที่สำคัญที่สุด

“ฉันไม่รู้อะไรเลย”ร่างกายแข็งทื่อของหยวนหยูอดสั่นไหวไม่ได้ เธอเข้าใจความหมายของเขา เขาอยากให้โอกาสเธออีกครั้ง ทว่าเธอพูดอะไรไม่ได้จริงๆ

“คุณไม่ได้ซื้ออุปกรณ์ดักฟังเอง ถ้าคุณซื้อเอง ถังหลินต้องสืบเจอแน่ ดังนั้นใครให้อุปกรณ์ดักฟังกับคุณ？”คุณชายสองโจ๋วรับรู้ได้ว่าเรื่องนี้ไม่ได้ง่ายอย่างนั้น หากถังหลินอยากสืบจริง ด้วยความสามารถของหยวนหยูต้องไม่มีทางปิดบังได้แน่นอน

“ฉันบอกแล้ว ฉันไม่รู้อะไรเลย”หยวนหยูยังไม่พูดคำเดิมว่า ไม่รู้อะไรเลย เพราะเธอพูดอะไรไม่ได้เลย

“หยวนหยู คุณกำลังช่วยใครปิดบังอยู่？คุณกำลังปกป้องใครอยู่？”เวลานี้คุณชายสองโจ๋วรู้สึกร้อนอกร้อนใจยิ่งนัก ทว่าถึงจะเป็นเช่นนี้ เขาก็อยากให้โอกาสเธออธิบายอีกครั้ง

ขอเพียงเธอพูดความจริงก็พอ

“คุณชายสองโจ๋ว ฉันไม่มีอะไรจะพูดจริงๆ เมื่อกี้คุณบอกว่าถังหลินสืบเรื่องฉันแล้วไม่ใช่เหรอ？ในเมื่อถังหลินสืบไม่เจอ ฉันก็ยิ่งไม่มีอะไรต้องอธิบายแล้ว ถ้าคุณสงสัยอะไร คุณก็ไปสืบเอาเอง”หยวนหยูไม่อยากปกป้องคนผู้นั้น เธอเกลียดชังคนผู้นั้น ทว่าเธอไม่ใช่คนผู้นั้นปิดบังไม่ได้

คนผู้นั้นทำอะไรมักจะระมัดระวังตัวสูง กระทั่งถังหลินก็ไม่พบร่องรอยอะไร

ประโยคของหยวนหยูก็ถือเป็นการเตือน บอกนัยยะ ตัวเธอพูดอะไรไม่ได้ ทว่าเธออยากให้ถังหลินไปสืบ หากถังหลินสืบได้เอง ถึงเวลาก็ไม่เกี่ยวอะไรกับเธอแล้ว

“ดี ดีมาก หยวนหยู คุณแน่มาก”ตอนนี้คุณชายสองโจ๋วรู้ว่าถามอะไรจากปากหยวนหยูไม่ได้เลย ผู้หญิงคนนั้นดื้อดึงและหนักแน่นเพียงใด เขาย่อมรู้ดีที่สุด

อย่างที่หยวนหยูบอก ไม่สู้เขาสืบเองแล้วกัน

น้ำตาคลออยู่บนดวงตาหยวนหยู น้ำตามารวมตัวกันไม่ขาดสาย ในที่สุดน้ำตาไหลพรากลงมาอย่างควบคุมไม่อยู่ หยวนหยูกลัวว่าตัวเองจะมีเสียงร้องไห้ กลัวโจ๋วชิงจะได้ยิน ดังนั้นจึงตัดสายทิ้ง

คุณชายสองโจ๋วมองมือถือที่โดนวางสายพลันรู้สึกมึนงงไปหมด เขาคาดไม่ถึงว่าหยวนหยูจะวางสายเขา ตกลงผู้หญิงคนนั้นมีหัวใจบ้างไหม？

การโทรครั้งนี้ของเขา ยังไม่ได้คำตอบอะไรเลย สุดท้ายก็มีแต่ความโกรธเต็มท้อง ผู้หญิงคนนี้ยังน่าโมโหเหมือนเมื่อก่อน ไม่ น่าโมโหกว่าเมื่อก่อนขึ้นเยอะ

พี่ใหญ่เคยสืบประวัติเธอ แต่สืบไม่พบปัญหาใดๆ เขาเชื่อมั่นในความสามารถของพี่ใหญ่ ทว่าการคุยสายเมื่อครู่ เธอไม่ได้ปฏิเสธ ถึงแม้เธอไม่ได้ยอมรับโดยตรง ทว่าเขารับรู้ได้ว่า เธอต้องรู้อะไรแน่ ทว่าเธอกลับไม่พูดอะไรเลย

ตกลงเธอกำลังปกป้องใครอยู่？

คุณชายสองโจ๋วรู้สึกว่า คนที่หยวนหยูปกป้องคือคนชักใยอยู่ด้านหลัง

ทำไมหยวนหยูต้องปกป้องคนนั้นด้วย？