บทที่ 1294 ความจริงในอดีต (2)

ถังหลินอ่านประวัติของหยวนหยูที่สืบได้อย่างละเอียดแล้ว เขามั่นใจว่าไม่มีชื่อตามที่โจ๋วชิงบอกแน่นอน และเล่าสิ่งที่สืบได้ให้โจ๋วชิงฟัง“และตามที่พี่สืบได้ หยวนหยูไม่มีรุ่นพี่บ้านเดียวกัน หยวนหยูเป็นคนเดียวในหมู่บ้านที่สอบเข้ามหาวิทยาลัยของพวกนาย”

“เป็นไปไม่ได้ มันเป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด！！”อารมณ์โจ๋วชิงพลุ่งพล่าน เขาจำอดีตได้ดี ทำไมจะไม่มีคนชื่อหลี่เจี๋ยคนนี้

หากไม่มีคนชื่อหลี่เจี๋ยจริงๆ งั้นตอนนั้นมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่？

ผู้ชายตอนนั้นคือใคร？

แถมหยวนหยูบอกกับเขาเองว่าเธอชอบผู้ชายคนนั้น

“โจ๋วชิง พี่คิดว่านายน่าจะสืบเรื่องอดีตดู อาจจะมีเรื่องที่นายไม่รู้จริงๆ”ถังหลินเป็นคนฉลาดเฉลียว ถึงแม้โจ๋วชิงไม่พูดชัดเจน ทว่าถังหลินก็พอจะคาดเดาได้พอสังเขป

หลี่เจี๋ยที่โจ๋วชิงพูดถึง คงเป็นคนที่ทำให้โจ๋วชิงกับหยวนหยูเลิกกันตอนนั้น ทว่าจากที่เขาสืบมา ไม่มีบุคคลชื่อหลี่เจี๋ย อย่างน้อยก็ไม่มีอยู่ในชีวิตของหยวนหยู

“พี่ใหญ่ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่？เรื่องมันเป็นยังไงกันแน่？”โจ๋วชิงจับมือถือด้วยอาการสั่นเทา เขารู้จักความสามารถของพี่ใหญ่ดี ในเมื่อพี่ใหญ่สืบคนที่ชื่อหลี่เจี๋ยไม่เจอ แสดงว่าในชีวิตของหยวนหยูไม่มีคนคนนั้นจริงๆ

เขาตระหนักได้ว่า เรื่องในอดีตคล้ายกับมีอะไรผิดพลาด แต่ไม่รู้ว่าผิดพลาดตรงไหน ผิดพลาดตรงไหนกันแน่？

เขาไม่รู้ เขาคิดไม่ตก

“โจ๋วชิง นายต้องสืบเรื่องนี้เอง และต้องลงมือสืบด้วยตัวเอง”ถังหลินเข้าใจความรู้สึกในตอนนี้ของโจ๋วชิงดี ถังหลินก็รู้ว่าหลายปีมานี้โจ๋วชิงไม่เคยลืมหยวนหยูเลย และรู้ว่าเรื่องในอดีตค้างคาใจเสมอมา ดังนั้นปล่อยให้โจ๋วชิงไปสืบเรื่องนี้ด้วยตัวเอง

“พี่ใหญ่ สืบเรื่องตอนนั้นไม่เจอเหรอ？”โจ๋วชิงรู้สึกมึนงง ตอนนี้เขาใจเย็นบ้างแล้ว ดังนั้นนึกถึงปัญหานี้ คนมีฝีมือระดับพี่ใหญ่ เมื่อพี่ใหญ่สืบทุกอย่างของหยวนหยู เป็นไปไม่ได้ที่จะสืบเรื่องตอนนั้นไม่เจอ

ถึงแม้ตอนนั้นตระกูลโจ๋วจะจัดการเรื่องนั้น แต่หากพี่ใหญ่อยากสืบ ต้องสืบเจอแน่นอน

“ไม่เจอ พี่สืบเรื่องนั้นไม่เจอ พี่เลยรู้สึกแปลกๆ เลยถามว่าเกิดอะไรขึ้นตอนนั้นไง？”เห็นได้ชัดว่าถังหลินเจอจุดสงสัยนี้ ทำให้โจ๋วชิงกับหยวนหยูแยกจากกันอย่างไม่เหลือเยื่อใย ต้องเกิดเรื่องร้ายแรงขึ้นแน่ แต่ทำไมเขาถึงสืบไม่เจอ

เป็นเรื่องที่แปลกประหลาดมาก และเมื่อฟังจากโจ๋วชิงพูด บุคคลที่สำคัญที่สุดในตอนนั้นกลับไม่มีตัวตนอยู่ นี่ทำให้ยิ่งแปลกขึ้นไปใหญ่

“ทำไมเป็นแบบนี้？ใคร？ใครปิดบังเรื่องพวกนี้？เป็นใครกันแน่？”โจ๋วชิงหรี่ตาขึ้น ถึงตอนนี้เขารู้ว่ามันไม่ชอบมาพากลแล้ว

ตอนนั้นเขาเห็นเองกับตา หยวนหยูก็ไม่มีทีท่าปิดบังเลยสักนิด ตอนนั้นเธอยังพูดด้วยตัวเองว่า เธอรักหลี่เจี๋ย ดังนั้นคงไม่ใช่หยวนหยูปิดบังความจริงหรอกมั้ง เพราะเขารู้เรื่องหมดแล้ว หยวนหยูไม่มีเหตุผลทำอย่างนั้น

อีกอย่างหยวนหยูก็ไม่มีความสามารถปกปิดอย่างแยบยล ถึงขนาดพี่ใหญ่ยังสืบไม่เจอ

ดังนั้นตกลงเป็นใครกันแน่？