บทที่ 1301 เกิดเรื่องแล้ว (2)

แต่โจ๋วชิงไม่ได้สนใจเธอเลย กลับเพิ่มความเร็วขึ้นมาอีกครั้ง ตอนนี้เขาสนใจอะไรไม่ได้มากขนาดนั้นแล้ว ตอนนี้เขาคิดเพียงแค่จะรีบไปช่วยหยวนหยูเพียงเท่านั้น!!

ไฟจราจรในเมืองนั้นมีมาก แต่เวลานี้โจ๋วชิงไม่ได้สนใจพวกนี้เลย ไม่สนว่าไฟจราจรจะยังเป็นสีแดงอยู่ เขาก็ขับพุ่งไปเหมือนกัน แม้กระทั่งไม่ลดความเร็วอีกด้วย ถ้าหากทางด้านหน้ามีรถขวางอยู่ โจ๋วชิงก็จะพยายามอ้อมไปให้ได้เช่นกัน

ดีที่เวลานี้ไม่ใช่ช่วงเวลาเร่งด่วนเข้างานและเลิกงาน รถบนถนนไม่นับว่าเยอะมากนัก แต่ความเร็วนี้ของโจ๋วชิง ไม่นานก็เรียกตำรวจจราจรมาได้แล้ว

แต่โจ๋วชิงไม่ได้สนใจ ยังคงขับไปอย่างรวดเร็วเช่นเดิม

เดิมทีปกติแล้วจากระยะทางที่ใช้เวลาครึ่งชั่วโมง โจ๋วชิงใช้เวลาเพียงแค่สิบนาทีก็ถึงแล้ว

“เร็วขนาดนี้เลยหรือ?!” ตอนที่ถังหลินเห็นโจ๋วชิงนั้นก็รู้สึกตะลึง แต่ตอนนี้สถานการณ์วิกฤต ถังหลินเองก็ไม่ได้พูดอะไรมาก : “ผมให้หมอเตรียมตัวเอาไว้หมดแล้ว ตอนนี้พวกคุณสามารถเข้าไปช่วยให้พ้นจากอันตรายได้เลย”

ถังหลินจะทำอะไรก็รอบคอบมาโดยตลอดอยู่แล้ว หลังจากที่โทรหาโจ๋วชิงแล้ว ถังหลินก็ให้หัวหน้าฝ่ายจัดการเรื่องที่จำเป็นทั้งหมดเอาไว้หมดแล้ว

“นี่คือคุณหนูใหญ่โจ๋วกับคุณชายสองโจ๋วหรือ? ดีจริงๆเลย ดีจริงๆ คุณหนูใหญ่โจ๋วเป็นถึงผู้ที่มีอำนาจทางด้านนี้ คุณหนูใหญ่โจ๋วมาแล้วคุณหมอหยวนก็มี......” หัวหน้าฝ่ายเห็นโจ๋วอันหนานกับโจ๋วชิงกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ

“คนล่ะ?” โจ๋วชิงกลับเอ่ยตัดบทคำพูดของหัวหน้าฝ่ายเลย ตอนนี้เขาไม่มีเวลาที่จะมาฟังคำพูดไร้สาระพวกนี้ ตอนนี้เขาคิดเพียงแค่ต้องการรีบช่วยคนเท่านั้น

“อยู่ในห้องผ่าตัดครับ พวกเราจัดการเอาไว้แล้ว เชิญพวกคุณทางนี้” หัวหน้าฝ่ายเปิดประตูห้องผ่าตัด แล้วพาโจ๋วอันหนานกับโจ๋วชิงเข้าไป

โจ๋วชิงไม่ได้ลังเลอีกแม้แต่นิดเดียวเขาเข้าไปในห้องผ่าตัดเลย และโจ๋วอันหนานก็รีบตามเข้าไปติดๆ เพียงแต่ ตอนที่โจ๋วอันหนานเดินผ่านหน้าของเย่ซือเฉินที่ยืนอยู่ด้านนอกตรงประตูหน้าห้องผ่าตัด ดวงตาคู่นั้นหันไปมองเล็กน้อย มองไปยังเย่ซือเฉินอย่างรวดเร็ว อาจจะเป็นเพราะว่าสถานการณ์นั้นฉุกเฉินเกินไป โจ๋วอันหนานจึงไม่ได้เอ่ยพูดกับเย่ซือเฉิน แล้วเดินเข้าในห้องผ่าตัดไป

ประตูห้องผ่าตัดปิดลง ทั้งสามคนถูกกักอยู่ทางด้านนอก

“ฉันให้คนไปสืบคนไข้ที่หยวนหยูรักษา ดูว่าจะเจอหรือเปล่า” ถังหลินรู้ว่าสถานการณ์ของหยวนหยูนั้นรุนแรงมาก ดังนั้นเขารู้ว่าการผ่าตัดนี้ระยะเวลาจะต้องไม่สั้นอย่างแน่นอน เขาเองก็ไม่สามารถที่จะรออยู่ตรงนี้ได้เช่นกัน

“คนไข้คนนั้นที่ถูกหยวนหยูพาเข้าไปในห้องผ่าตัดเมื่อครู่นี้ฟื้นแล้วหรือยังคะ?” เวินลั่วฉิงมองไปยังถังหลิน แล้วเอ่ยถามขึ้นอย่างรวดเร็ว

“เพิ่งจะฟื้น เธอไปถามดูว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ เรื่องแบบนี้เธอถนัดที่สุดอยู่แล้ว ซือเฉินไปเป็นเพื่อนเธอด้วย เผื่อจะเกิดอะไรขึ้นอีก” ถังหลินแบ่งหน้าที่กันอย่างชัดเจน แต่ละคนก็ทำเรื่องที่ตัวเองถนัด

เนื่องจากมีสถานการณ์ของหยวนหยู ถังหลินกังวลมากจริงๆว่าจะเกิดอุบัติเหตุอะไรขึ้นอีก

“ก็ดีเหมือนกันค่ะ” เวินลั่วฉิงพยักหน้าลงเบาๆเป็นการตอบรับ เวินลั่วฉิงรู้ว่าคนไข้คนนั้นจะต้องไม่รู้เรื่องอะไรอย่างแน่นอน อาจจะถามข้อมูลที่เป็นประโยชน์จากปากของคนไข้คนนั้นไม่ได้มากนัก แต่ มีบางสถานการณ์ที่จำเป็นจะต้องไปทำความเข้าใจด้วยเหมือนกัน

“เมื่อกี้เธอบอกว่าในออฟฟิศของหยวนหยูอาจจะมีทิ้งร่องรอยเอาไว้ เธอถามคนไข้คนนั้นแล้วก็ไปดูที่ออฟฟิศของหยวนหยูหน่อยแล้วกัน แต่ทางฝ่ายนั้นสามารถบีบบังคับหยวนหยูให้ฆ่าตัวตาย ก็สามารถทำให้หยวนหยูแก้ปัญหาที่จะตามมาได้ ฉันรู้สึกว่าตอนนี้จะไปตรวจสอบดู ก็ไม่แน่ว่าจะหาเจอ” ถังหลินนึกถึงคำพูดก่อนหน้านี้ของเวินลั่วฉิง เดิมทีเขากอดความหวังเอาไว้มาก แต่ตอนนี้หยวนหยูเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ถังหลินรู้สึกว่าออฟฟิศของหยวนหยูก็จะหาช่องโหว่ได้ยาก

แต่ต่อให้เป็นแบบนี้ ก็ยังต้องไปสืบหาดู เผื่อจะมีการทิ้งช่องโหว่พิรุธอะไรเอาไว้