บทที่ 1311 จริง (1)

ในขณะนั้นเลขาหลิวสืบเจอว่าเมื่อเจ็ดปีก่อนเวินลั่วฉิงเคยได้รับบาดเจ็บมาก่อน เลขาหลิวยังสืบเจอโรงพยาบาลที่เวินลั่วฉิงเข้าไปพักหลังจากบาดเจ็บ

ตอนนั้นที่เลขาหลิวติดต่อกับหมอลู่ เลขาหลิวบอกว่าหมอลู่ไปต่างประเทศพอดี เขาพึ่งเจอกับหมอลู่เมื่อผ่านไปประมาณสิบวัน ขณะนั้นหมอลู่บอกว่าการบาดเจ็บเมื่อเจ็ดปีที่แล้วทำให้เวินลั่วฉิงไม่สามารถตั้งครรภ์ได้

ทว่าเวินลั่วฉิงคลอดเด็กสองคนนั้นเมื่อห้าปีก่อนแท้ๆ ดังนั้นเห็นได้อย่างชัดเจนเลยว่าหมอลู่โกหกแล้ว ต่อมาในตอนที่เขาไปหาหมอลู่อีกครั้ง หมอลู่หลับหายตัวไป เขาให้คนไปตามหาก็หาไม่เจอ

ในตอนนั้นใบรับรองแพทย์ที่เลขาหลิวสืบเจอเมื่อเจ็ดปีก่อนไม่ได้มีปัญหาอะไรเลย ดังนั้นใบรับรองแพทย์นั้นอาจจะถูกผู้อื่นปลอมแปลง

เขาไม่ได้รู้จักหมอลู่มาก่อน หมอลู่และเวินลั่วฉิงก็ไม่ได้มีความสัมพันธ์ใดๆต่อกัน ดังนั้นหมอลู่ไม่มีเหตุผลที่จะพูดโกหกในเรื่องนี้ ต้องถูกคนบงการมาแน่นอน

ถึงแม้จะเป็นเพราะการป่าวประกาศของคุณปู่เย่ ผู้คนมากมายต่างก็รู้ว่าเวินลั่วฉิงไม่สามารถตั้งครรภ์ได้ ทว่าคนอื่นๆต่างก็ไม่รู้เหตุผลแท้จริงที่เวินลั่วฉิงไม่สามารถตั้งครรภ์ได้

เมื่อก่อน ในตอนที่เขาถามเรื่องนี้กับโจ๋วอันหนาน โจ๋วอันหนานก็บอกเขาว่า ไม่ได้ตรวจ และไม่รู้เหตุผล

ทว่า ตอนนี้เวินลั่วฉิงบอกเขาว่า เหตุผลที่เธอไม่สามารถตั้งครรภ์ได้เป็นเพราะเกิดจากการคลอดลูกในครั้งนั้น และขณะนั้นโจ๋วอันหนานเป็นคนผ่าตัดให้กับเวินลั่วฉิง ดังนั้นโจ๋วอันหนานต้องรู้แน่นอน

เรื่องที่คุณปู่เย่ป่าวประกาศเมื่อครั้งก่อน เย่ซือเฉินเคยสงสัยว่ามีความเกี่ยวข้องกับโจ๋วอันหนาน ทว่าเขากลับคิดไม่ถึงว่าทั้งหมดนี้ต่างก็เป็นการวางแผนของโจ๋วอันหนาน เรื่องของหมอลู่ในขณะนั้นเขาเองก็ไม่ได้คิดไปถึงโจ๋วอันหนาน

ไม่ว่ายังไงแล้วก็เติบโตมาด้วยกัน อีกอย่างในตอนนั้นโจ๋วอันหนานยังเคยช่วยคุณแม่ของเขา บุญคุณนี้ของโจ๋วอันหนานเขาจำมาโดยตลอด

“ใช่ โจ๋วอันหนานรู้” เวินลั่วฉิงพยักหน้า จุดนี้มั่นใจมากๆ ไม่มีข้อสงสัยใดๆ เวินลั่วฉิงรู้ว่าเย่ซือเฉินถามแบบนี้ ต้องเป็นเพราะนึกอะไรขึ้นแน่นอน “ทำไมเหรอ?”

“ครั้งที่แล้วหลังจากที่ฉันเจอจื่อซีที่ห้างสรรพสินค้า จึงให้เลขาหลิวไปสืบความเกี่ยวข้องของจื่อซี ทว่าเลขาหลิวสืบเจอว่าจื่อซีไม่ใช่ลูกของเธอ ตอนนั้นเลขาหลิวยังสืบเจอเรื่องที่เธอเข้าโรงพยาบาลที่เจ็ดปีที่แล้ว เลขาหลิวสืบเจอว่าเธอไม่สามารถตั้งครรภ์ได้เป็นเพราะการบาดเจ็บเมื่อเจ็ดปีก่อน......” แน่นอนว่าในเวลาแบบนี้เย่ซือเฉินไม่ปิดบังอีกแล้ว เพราะว่านี่เกี่ยวข้องกับเรื่องราวหลังจากนี้มากมาย

“เดี๋ยวก่อน? เจ็ดปีก่อนฉันไม่เคยได้รับบาดเจ็บ และไม่เคยเข้าโรงพยาบาล” เวินลั่วฉิงพูดแทรกคำพูดของเย่ซือเฉิน “เลขาหลิวได้ข่าวนี้มาจากไหน?”

“เลขาหลิวสืบเจอว่าเจ็ดปีก่อนเธอถูกเวินจือฝางทำร้าย เวินจีหยันเองก็......” เย่ซือเฉินอึ้งไปเลย เขาเดาออกแล้วว่าหมอลู่พูดโกหก ทว่าเขาคิดไม่ถึงว่าแม้กระทั่งเรื่องที่เธอเข้าโรงพยาบาลก็เป็นเรื่องปลอม

คำพูดของเย่ซือเฉินพูดไปถึงครึ่งก็หยุดไป เขานึกถึงตอนนั้นหลังจากที่ออกไปโรงพยาบาลแล้วไปหาเวินจีหยัน ทว่าตอนนั้นเวินจีหยันเมาไม่ได้สติและไม่รู้เรื่อง คำพูดพวกนั้นที่เวินจีหยันพูดเกรงว่าคงจะมีคนให้เขาพูดแบบนั้น

หากปกติแล้วเวินจีหยันพูดโกหกต่อหน้าเขา เขาต้องจับได้แน่นอน ทว่าตอนนั้นเวินจีหยันเมาถึงจะเป็นใครก็แยกไม่ออก ดังนั้นในตอนนั้นเขาจึงไม่ได้สงสัยคำพูดของเวินจีหยัน

ต้องพูดเลยว่า คนคนนั้นวางแผนแต่ละขั้นตอนได้สุดยอดมากจริงๆ คิดไม่ถึงว่าเขาจะถูกหลอกแบบนี้

“เป็นเรื่องที่ไม่มี เวินจีหยันพวกเขาไม่ได้ทำร้ายฉัน” ถึงแม้ว่าหลังจากที่เธอกลับบ้านเวินแล้ว เวินจีหยันต่อต้านเธอในทุกๆ ด้าน ทว่าเธอก็ไม่ใช่คนที่ยอมให้คนอื่นมารังแก อีกอย่างตอนนั้นมีคุณปู่เวินคอยปกป้อง พวกเวินจีหยันก็ไม่กล้าทำอะไรที่เกินไป

“งั้นเรื่องนี้ต้องมีคนบงการอยู่ข้างหลังแน่นอน คิดไม่ถึงว่าแม้กระทั่งเย่ซือเฉินก็หลอกไปได้......” นัยน์ตาของถังหลินค่อยๆ สุขุมลง น้ำเสียงก็ต่ำลงเล็กน้อย “คนคนนี้เก่งจริงๆ ซือเฉินสามารถสืบได้ไหมว่าใคร?”

“ไม่ ฉันส่งคนไปสืบมาโดยตลอด ทว่าเรื่องคนที่เกี่ยวข้องกับคนคนนั้น หากไม่ใช่เพราะไม่เปิดปากพูด ก็คือหายตัวไป” ดวงตาของเย่ซือเฉินหรี่ตาลง “กลับเหมือนกับเรื่องในวันนี้มาก”

“นายสงสัยว่าเป็นคนเดียวกันที่ทำเรื่องนั้นกับเรื่องในวันนี้?” ถังหลินตะลึงงันไป คิดไปคิดมาก็รู้สึกว่ามีความเป็นไปได้ “ดังนั้น จริงๆ แล้วคนคนนั้นต่อต้านฉิงฉิง”

หากนำทั้งสองเรื่องมาเกี่ยวข้องกัน งั้นเป้าหมายของคนๆนั้นก็ค่อนข้างชัดเจน ก็คือพุ่งมาทางฉิงฉิงบ้านเขา

“คนคนนั้นรู้ว่าฉิงฉิงไม่สามารถตั้งครรภ์เป็นเพราะว่าได้รับการบาดเจ็บ ดังนั้น เธอจึงสร้างเรื่องที่ฉิงฉิงบาดเจ็บเข้าโรงพยาบาลเมื่อเจ็ดปีที่แล้ว จากนั้นก็ร่วมมือกับคุณหมอมาหลอกฉัน” ตอนนี้ในใจของเย่ซือเฉินชัดเจนมากแล้ว อีกอย่างในใจของเธอก็มีคำตอบพอสมควรแล้ว

“เธอมั่นใจแล้วว่าฉันไม่มีทางไปถามฉิงฉิงโดยตรง เพราะเขารู้ว่าฉันไม่อยากให้ฉิงฉิงเสียใจ” ในตอนที่เย่ซือเฉินพูดถึงประโยคนี้ มุมปากของเขาเผยรอยยิ้มที่เย็นชาออกมา “ตลอดหลายปีมานี้ เธอก็รู้ดีในเรื่องของฉันมากๆ”