บทที่ 1312 จริง (2)

“โจ๋วอันหนานฉลาดมาก เรื่องเครื่องดับฟังพวกเราสืบไปจะครึ่งวันไม่มีเบาะแสอะไรเลย อยากจะหาหลักฐานที่ชี้ไปทางเธอตรงๆ คงจะยาก” คำพูดนี้ของถังหลินไม่ได้หมายความว่าชื่นชมในความสามารถของคนอื่น และดูถูกความสามารถของตัวเอง พวกนี้ต่างก็เป็นความจริง

“เรื่องที่เคยทำเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่เหลือร่องรอยไว้ จะเก็บไว้ลับเพียงไหนก็ต้องมีจุดที่ละเลย ขอแค่เธอเป็นคนทำก็ต้องหาหลักฐานเจอแน่นอน และเรื่องใหญ่โตถึงชีวิต หากเธอเป็นคนทำจริงๆ เธอก็ควรจะได้รับการจับกุม” เวินลั่วฉิงไม่เคยเชื่อเลยว่าคนที่ทำความผิดแล้วจะสามารถลอยนวลต่อไปได้

“ไปสืบ ต้องสืบเจอแน่นอน” น้ำเสียงของเย่ซือเฉินในขณะนี้เย็นชาอย่างเห็นได้ชัดเจน ถึงแม้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับโจ๋วอันหนานถือว่าไม่เลว ถึงแม้ว่าโจ๋วอันหนานเคยช่วยแม่ของเขา หากเรื่องนี้โจ๋วอันหนานเป็นคนทำจริงๆ ใครก็ช่วยโจ๋วอันหนานไม่ได้

แน่นอนว่า เขาเองก็ไม่ได้คิดจะช่วย คนที่โจ๋วอันหนานทำร้ายในตอนนี้เป็นผู้หญิงและลูกของเขา เพียงแค่จุกนี้ เขาก็ไม่มีทางให้อภัยแน่นอน

“โอเค เราให้คนของเราต่างคนต่างไปสืบ คนเยอะก็จะสืบได้เร็วหน่อย ห้ามให้โจ๋วอันหนานมีโอกาสทำร้ายฉิงฉิงอีก” หัวใจของถังหลินกระวนกระวายมาก ตอนที่ไม่รู้ว่าใครทำรนอยู่แล้ว พอตอนนี้มีคนที่น่าสงสัยแล้ว เขายิ่งรนกว่าเดิม เพราะว่าเขารู้ว่าโจ๋วอันหนานฉลาดเกินไป ใครก็ไม่รู้ว่าต่อจากนี้โจ๋วอันหนานจะมีแผนการอื่นอีกหรือเปล่า

เพียงแค่โจ๋วอันหนานคนเดียวก็สามารถให้หยวนหยูฆ่าตัวตายภายใต้สายตาของเขานี่ก็ทำให้ถังหลินตกใจมากแล้ว

“อืม ฉันให้คนไปสืบเดี๋ยวนี้เลย” แน่นอนเย่ซือเฉินเองก็นึกถึงจุดนี้ ดังนั้นเขาเองก็ไม่มีการลังเลใดๆ

“ฉันลองไปดูโจ๋วชิง ดูว่าสถานการณ์ตอนนี้หยวนหยูเป็นยังไงบ้าง” ถังหลินนึกขึ้นว่าตอนนี้หยวนหยูถูกส่งเข้าห้องผู้ป่วย ทว่ายังคงสลบไม่ฟื้น ไม่รู้ว่าตอนนี้โจ๋วชิงจะรนไปถึงไหนแล้ว

หากจะพูด เรื่องนี้เป็นเพราะบ้านถังถึงได้สร้างปัญหาให้กับหยวนหยู

เย่ซือเฉินไม่ได้พูดอะไรมาก โจ๋วอันหนานคือโจ๋วอันหนาน โจ๋วชิงคือโจ๋วชิง เรื่องที่โจ๋วอันหนานทำพวกเขาไม่มีทางคิดไปที่บนตัวของโจ๋วชิง ดังนั้นถึงแม้เรื่องนี้โจ๋วอันหนานจะเป็นคนทำ ก็ไม่มีทางส่งผลกระทบต่อความสัมพันธ์ผองเพื่อนของพวกเขาและโจ๋วชิง

หลังจากที่เย่ซือเฉินและเวินลั่วฉิงจากไป ถังหลินไปที่ห้องผู้ป่วยของหยวนหยู ขณะนี้ในห้องผู้ป่วยมีเพียงโจ๋วชิงที่อยู่เป็นเพื่อนหยวนหยู ขณะนี้โจ๋วชิงนั่งอยู่หน้าเตียง มือทั้งสองกุมมือของหยวนหยูแน่น ถึงแม่ว่าขณะนี้โจ๋วชิงจะหันหลังให้เขา ถังหลินมองไม่เห็นสีหน้าของโจ๋วชิง

ทว่าเพียงแค่เห็นภาพข้างหลังของโจ๋วชิง ถังหลินก็รู้แล้วว่าโจ๋วชิงเสียใจเพียงไหน ทรมานเพียงไหน

ถังหลินเข้าไปในห้องผู้ป่วย เห็นโจ๋วชิงสภาพแบบนี้ ระหว่างนั้นไม่ได้พูดอะไร ถังหลินรู้ว่าถึงแม้ตอนนี้เขาจะพูดคำปลอบใจมากมายแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์

โจ๋วชิงเองก็เป็นหมอ มีบางเรื่องที่โจ๋วชิงรู้ดียิ่งกว่าพวกเขา

หากเรื่องนี้โจ๋วอันหนานเป็นคนทำจริงๆ งั้นหากโจ๋วอันหนานสามารถคงความป่วยของหยวนหยูไว้ ไม่มีทางให้หยวนหยูฟื้นขึ้นมาแน่นอน

“ตอนนี้เธอเป็นยังไงบ้าง?” ถึงแม้ว่าในใจของถังหลินจะมีการคาดเดาแล้ว ทว่าก็ยังถามไปประโยคหนึ่ง

โจ๋วชิงได้ยินเสียงของถังหลิน จึงจะหันมา โจ๋วชิงเงยหน้าหันมา ถังหลินเห็นนัยน์ตาของโจ๋วชิงในขณะนี้เต็มไปด้วยความเจ็บปวด รู้สึกแย่เล็กน้อย ดูเหมือนว่าไม่ต้องรอคำตอบจากโจ๋วชิง เขาก็รู้คำตอบแล้ว

โจ๋วอันหนานโหดร้ายมากจริงๆ โจ๋วอันหนานรู้อยู่แท้ๆ ว่าโจ๋วชิงชอบหยวนหยู ทำไมเธอถึงสามารถทนเห็นความเจ็บปวดขนาดนี้ของโจ๋วชิงได้

“ชีวิตรอดมาได้แล้ว อาการก็คงที่แล้ว แต่แค่......” เสียงของโจ๋วชิงในขณะนี้แหบมาก เห็นได้อย่างชัดเจนเลยว่ามีความสั่นเล็กน้อยด้วย ในตอนที่เขาพูดถึงจุดนี้ นัยน์ตาคู่หนึ่งก็หลับตาลง ราวกับว่าใช้แรงในร่างกายหมดแล้ว จึงจะพูดต่อว่า “อาจจะไม่ฟื้นกลับมาอีก”

โจ๋วชิงใช้คำว่าอาจจะ ทว่าดูจากสภาพของเขาแล้วก็รู้ว่า เปอร์เซ็นต์ของคำว่าอาจจะนี้เกรงว่าจะสูงมาก

ไม่ว่ายังไงแล้วโจ๋วชิงเองก็เป็นหมอ มีบางสถานการณ์ที่โจ๋วชิงเองก็รู้ชัดเจนอยู่แล้ว

ได้ยินคำพูดของโจ๋วชิง เห็นสีหน้าของโจ๋วชิงแล้ว ในใจของถังหลินก็ยิ่งดิ่งลงเล็กน้อย เป็นผลแบบนี้จริงๆ ด้วย อีกอย่างผลยังหนักกว่าที่ถังหลินคิดไว้ด้วย

ตอนแรกถังหลินคิดว่า หยวนหยูแค่ไม่ฟื้นในชั่วคราว ผ่านไปช่วงเวลาหนึ่งคงมีความเป็นไปได้ที่จะฟื้นขึ้นมา

ดูเหมือนว่าเขาจะมองจิตใต้สำนึกของคนบางคนสูงเกินไปแล้ว

มุมปากของถังหลินขยับเล็กน้อย อยากจะพูดอะไรบางอย่าง ทว่าสุดท้ายก็อดไว้ ตอนนี้เรื่องราวยังสืบไม่ชัดเจน มีบางเรื่องเขาเองก็ไม่รู้ว่าควรพูดยังไง อีกอย่างถึงแม้ว่าเรื่องนี้จะสืบชัดเจนแล้วว่าโจ๋วอันหนานเป็นคนทำ ถังหลินก็ไม่ดีที่จะบอกโจ๋วชิง

ไม่ว่ายังไงแล้วโจ๋วอันหนานเป็นพี่สาวแท้ๆ ของโจ๋วชิง

โจ๋วอันหนานโหดร้ายเกินไปแล้วจริงๆ

“พี่ใหญ่ ความผิดของผมเอง ต่างก็เป็นความผิดของผม หลังจากที่พี่โทรหาผมแล้วผมควรจะมาปกป้องเธอ แต่ไม่ใช่โทรไปไถ่ถามเขา ล้วนเป็นความผิดของผมทั้งนั้น ความผิดของผมเอง” โจ๋วชิงในขณะนี้ไม่เพียงแต่เจ็บปวด ยิ่งไปกว่านั้นคือรู้สึกผิด หากเขามาตั้งแต่แรก อยู่ข้างกายของหยวนหยูตั้งแต่แรก ก็จะไม่เกิดเรื่องขึ้นกับหยวนหยู