บทที่ 1313 เห็นธาตุแท้ของเธอ (1)

ต้องพูดเลยว่า ถังหลินรู้ความจริงแล้ว!!

“พี่สาวไม่มีทางรู้แน่นอน เธอกับหยวนหยูเคยเจอกันแค่ที่บ้านโจ๋วครั้งเดียว พี่ก็รู้ เธอเย็นชาต่อทุกคนมาโดยตลอด......” ทว่าคุณชายสองโจ๋วกลับปฏิเสธคำพูดของถังหลินโดยตรงเลย ขณะนี้โจ๋วชิงแค่พูดว่าโจ๋วอันหนานเย็นชากับทุกคน คำพูดนี้ถือว่าอ้อมค้อมมากๆ แล้ว

โจ๋วอันหนานหยิ่งยโสเกินไป เห็นได้อย่างชัดเจนเลยว่าไม่ชอบที่จะไปมาหาสู่กับคนอย่างหยวนหยู โจ๋วชิงได้จะรับรู้ถึงจุดนี้ได้ตั้งแต่แรก ดังนั้นถึงได้พูดอย่างมั่นใจขนาดนี้

ฐานะบ้านของเขาและหยวนหยูแตกต่างกันมากจริงๆ

ก่อนที่เขาจะพาหยวนหยูกลับบ้านก็มีความกังวลเล็กน้อย กังวลว่าคนในบ้านของเขาจะไม่ยอมรับหยวนหยู ทว่าเขาตัดสินใจแล้วว่าจะสู่ขอหยวนหยู ดังนั้นถึงแม้จะรู้ว่ามีความยากลำบาก เรื่องยางเรื่องเขาก็ยังจะทำ

ทว่า เขาคิดไม่ถึงว่าตอนนั้นคุณย่าชอบหยวนหยูมาก พ่อของเขาก็ไม่ได้คัดค้าน ถึงแม้โจ๋วอันหนานจะท่าทีเย็นชาแต่กลับไม่ได้พูดอะไร

ตอนนั้นโจ๋วชิงเต็มไปด้วยความชอบทั้งใจจริงๆ ทว่าเขาคิดไม่ถึงว่าหลังจากนั้นจะเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้น

ถังหลินเห็นท่าทีของโจ๋วชิงในตอนนั้นแล้ว ก็ไม่ได้พูดอะไรมาก ตอนนี้ไม่มีหลักฐาน คำพูดบางอย่างแน่นอนว่าไม่ดีที่จะพูดชัดเจนมากเกินไป

“โจ๋วชิง เมื่อวานสิ่งที่หยวนหยูให้นายคืออะไร?” ถังหลินนึกถึงซองเอกสารที่หยวนหยูให้โจ๋วชิงเมื่อวาน

“เป็นจดหมายเล็กน้อยที่เมื่อก่อนผมเขียนให้หยวนหยู” เรื่องราวมาถึงขั้นนี้แล้ว โจ๋วชิงก็ไม่ได้ปิดบังอีก จริงๆ แล้วเขาไม่ควรปิดบังตั้งแต่แรก ไม่ควรปิดบังพี่ใหญ่ หากเขาพูดความจริงทั้งหมดกับพี่ใหญ่ตั้งแต่แรก ไม่แน่พี่ใหญ่อาจจะสืบคนที่อยู่เบื้องหลังคนนั้นเจอ งั้นก็จะไม่เกิดเรื่องขึ้นกับหยวนหยูแล้ว

ต่างก็เป็นความผิดของเขา เรื่องนี้ล้วนเป็นความผิดของเขาทั้งนั้น

ถังหลินได้ยินคำพูดของโจ๋วชิงแล้วนัยน์ตาก็เปล่งประกายขึ้นทันที จดหมายเล็กน้อยที่โจ๋วชิงเขียนให้หยวนหยู ถึงว่าล่ะโจ๋วชิงเก็บซองเอกสารเข้าไปโดยที่ไม่มองเลย ตอนนั้นในใจของโจ๋วชิงต้องเสียใจมากแน่ๆ โจ๋วชิงไม่รู้ว่าหยวนหยูถูกผู้อื่นบีบบังคับ คิดว่านั่นเป็นเจตนาของหยวนหยู แน่นอนว่าโมโหมากเช่นกัน

ดังนั้นจึงไม่มีทางดูอะไรมาก และคงจะไม่มีอารมณ์จะไปคิดและดูไปมากกว่านี้

ทว่าจดหมายที่โจ๋วชิงเขียนให้หยวนหยู นั่นคงจะเป็นความลับระหว่างหยวนหยูและโจ๋วชิง คนนอกไม่มีทางรู้แน่นอน โจ๋วชิงก็ไม่เคยพูดกับเพื่อนผองพวกเขา

โจ๋วอันหนานรู้ได้ยังไง?

ถังหลินในขณะนี้ยิ่งมั่นใจมากขึ้นว่าการเลิกกันของโจ๋วชิงและหยวนหยูในตอนนั้นต้องเกี่ยวข้องกับโจ๋วอันหนานแน่นอน

“จดหมายพวกนี้ที่นายเขียนให้หยวนหยู.....” ถังหลินอยากถามเพิ่มอีก ในขณะนั้นประตูห้องผู้ป่วยถูกผลักออกพอดี โจ๋วอันหนานเดินเข้ามา ตัดความพูดของถังหลิน

ถังหลินยักคิ้วขึ้นเล็กน้อย ไม่รู้ว่าโจ๋วอันหนานพึ่งมา หรือว่ามาตั้งนานแล้ว หากโจ๋วอันหนานมาตั้งนานแล้ว คงจะได้ยินการพูดคุยของเขากับโจ๋วชิงแล้ว

แต่ว่าถังหลินก็ไม่กลัวว่าเธอจะได้ยิน หากเธอไม่ได้ทำอะไรผิด คำพูดที่เขาถามโจ๋วชิงเมื่อกี้ไม่ได้มีอะไรอยู่แล้ว หากเธอเป็นคนทำเรื่องพวกนั้น เธอฉลาดขนาดนี้คงจะรู้ว่าเขาเริ่มสงสัยเธอแล้ว

หากเธอรู้แล้วจริงๆ ให้เธอรู้ว่าพวกเขาสงสัยก็ดี แบบนั้นเธอก็จะได้ไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่ามอีกแล้ว เขาเองก็ไม่ต้องกังวลว่าเธอจะทำร้ายฉิงฉิงอีก

แน่นอนว่าโจ๋วอันหนานได้ยินคำพูดของถังหลินแล้ว นัยน์ตาที่ก้มมองลงของเธอมีความแปลกๆ ประกายผ่านไป ทว่าในไม่ช้าก็จางหายไป ในตอนที่เธอเงยหน้าขึ้นมาถังหลินก็กลับมาเย็นชาเหมือนปกติ มองไม่ออกถึงความผิดปกติเลยเล็กน้อย

เธอแค่มองถังหลินไปทีหนึ่ง ไม่ได้พูดอะไร

“พี่ พี่มีวิธีให้เธอฟื้นกลับมาไหม” โจ๋วชิงเห็นโจ๋วอันหนานแล้ว นัยน์ตาก็เปล่งประกายขึ้น ก่อนหน้านี้โจ๋วอันหนานบอกว่าจะไปคิดหาวิธี เขาเองก็รู้ว่าโจ๋วอันหนานเก่งมากๆ ในด้านหัวใจ เขาเองก็สู้ไม่ได้

ดังนั้นโจ๋วชิงจึงฝากความหวังไว้บนตัวของโจ๋วอันหนาน

ถังหลินได้ยินคำพูดของโจ๋วชิงแล้ว นัยน์ตาคู่หนึ่งมองไปทางโจ๋วอันหนาน อยากจะมองความผิดปกติจากบนใบหน้าของโจ๋วอันหนาน หากโจ๋วอันหนานเป็นคนทำให้หยวนหยูกลายเป็นแบบนี้ เผชิญกับคำถามแบบนี้ของฌจ๋วชิง อย่างน้อยโจ๋วอันหนานคงต้องมีความผิดปกติเล็กน้อยสินะ?

ทว่า สีหน้าของโจ๋วอันหนานยังคงปกติ ยังคงเย็นชาไม่มีความปกติใดๆ ไม่ว่าจะบนใบหน้าหรือนัยน์ตาก็ไม่มีอารมณ์ที่ไม่สมเหตุ

ถังหลินแอบสูดหายใจไปที หากเรื่องนี้โจ๋วอันหนานไม่ได้ทำก็ช่างเถอะ หากโจ๋วอันหนานเป็นคนทำจริงๆ งั้นโจ๋วอันหนานช่าง......

ทันใดนั้นถังหลินไม่รู้เลยว่าควรจะบรรยายโจ๋วอันหนานยังไง

โจ๋วอันหนานไม่ได้ตอบคำถามของโจ๋วชิงโดยตรง แต่ว่าเดินไปทางเตียงผู้ป่วย ตรวจอาการให้หยวนหยูไปสักพัก

“พี่ เธอสามารถฟื้นขึ้นมาได้ไหม?” นัยน์ตาของโจ๋วชิงมองโจ๋วอันหนานอยู่ตลอดเวลา นัยน์ตาของเธอเหมือนกำลังพยายามจับความหวังสุดท้ายไว้สุดความสามารถ