บทที่ 1321 พลังสังหารจากการพลอดรัก (1)

“ความหมายของนายก็คือฉันกำลังหลอกนายอยู่ หมายถึงฉันกับคุณพ่อคุณแม่หลอกนายอยู่งั้นหรือ？”โจ๋วอันหนานตะเบ็งเสียงเกรี้ยวกราดหนึ่งประโยคใส่โจ๋วชิง เธอไม่เชื่อว่าโจ๋วชิงจะบีบให้เธอตกที่นั่งลำบากในสถานการณ์เช่นนี้

“หรือว่าไม่ใช่？”โจ๋วชิงกระตุกมุมปาก คล้ายมีประกายยิ้มเหยียดแวบผ่าน เพียงแต่รอยยิ้มนี้แลดูวังเวงชอบกล น้ำเสียงฟังเหมือนไม่มีเรี่ยวแรง ทั้งยังเจือความทุกข์โศกที่ไม่อาจควบคุมได้

เห็นได้ชัดว่าโจ๋วชิงมีคำตอบในใจแล้ว

ตอนนี้ครุ่นคิดดูแล้ว ตอนนั้นคุณแม่ไม่มีความคิดจะรับหยวนหยูเป็นสะใภ้ตระกูลโจ๋วเลย

ดังนั้นโจ๋วชิงเชื่อในสิ่งที่เวินลั่วฉิงกล่าว！

เป็นเพราะเขาโง่เง่าเต่าตุ่น ประมาทเลินเล่อ เป็นความผิดของเขาทั้งหมด เขาควรฉุกคิดได้ตั้งแต่ตอนนั้นว่าสถานการณ์ไม่ปกติ

ไม่ อันที่จริงเขาพอจะนึกออกอยู่แล้ว ตอนนั้นเขาก็เคยสงสัยเช่นกัน ทว่าเขาคิดว่าคุณแม่ใส่ใจเขา เขาคิดว่า เพราะเขารักหยวนหยูมาก คุณพ่อคุณแม่จึงยอมรับหยวนหยู

เขาคิดว่าคุณพ่อคุณแม่จะเป็นความสุขของเขาเป็นหลัก ทว่าเขาลืมเสียสนิทว่าครอบครัวอย่างเขา คุณพ่อในครอบครัวเช่นนี้ไม่เห็นความสุขของลูกเป็นที่ตั้งอยู่แล้ว สิ่งที่พวกท่านคิดเป็นอันดับแรกคือผลประโยชน์ของชาติตระกูล

ส่วนทางบ้านหยวนหยูคือชาวเกษตรกรที่ไร้อำนาจ ตระกูลโจ๋วจะยอมให้เขาแต่งผู้หญิงอย่างนี้เข้าบ้านได้อย่างไร

เป็นเพราะเขาโง่เขลาเบาปัญญาเอง！！

“พี่ ทำไมถึงทำได้ลงคอ？พี่ทำลงไปได้ยังไง？”โจ๋วชิงมองไปยังโจ๋วอันหนาน คงเป็นเพราะเขาเสียใจเกินไป สุ้มเสียงจึงแหบแห้งเล็กน้อย“พี่รู้ทั้งรู้ว่าผมรักเธอ แต่พี่กลับแยกพวกเราจากกัน แปดปีมานี้ พี่เห็นผมเจ็บปวดเสียใจ แต่ก็ไม่เคยบอกอะไรผมเลยสักนิด”

โจ๋วชิงไม่อยากเชื่อว่าพี่สาวแท้ๆของตนจะปฏิบัติต่อเขาเช่นนี้

“ไม่เข้าใจ นายพูดเหลวไหลอะไรกัน ถ้าไม่มีอะไรแล้ว พี่ไปก่อนล่ะ”โจ๋วอันหนานยังคงไม่ยอมรับ เพราะเธอรู้ว่าหากเธอยอมรับเมื่อไหร่ เรื่องต่อจากนี้ก็จะโยงใยเข้าตัวเธอง่าย อาทิ เรื่องที่หยวนหยูเป็นสลบไสลในตอนนี้เป็นต้น

แน่นอน โจ๋วอันหนานก็รู้ว่าถึงเธอไม่ยอมรับ เวินลั่วฉิงก็ต้องสงสัยเธอแล้วเป็นแน่ เพียงแต่หากเธอไม่ยอมรับสักอย่าง เวินลั่วฉิงก็ทำอะไรเธอไม่ได้

โจ๋วชิงมองใบหน้าโจ๋วอันหนานที่ทั้งเย็นชาและเหมือนไม่เกี่ยวกับตน โจ๋วชิงก็รู้สึกทึ่ง พี่สาวของเขา พี่สาวแท้ๆของเขา ทำกับเขาไว้เช่นนั้น ตอนนี้ยังมีหน้าทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้อีก

โจ๋วชิงไม่รู้ควรพูดอย่างไรไปชั่วขณะ

ถูก ในครอบครัวของพวกเขา สายสัมพันธ์รักของครอบครัวนั้นจืดชืดสักเต็มประดา เมื่อผลประโยชน์กองอยู่ตรงหน้าก็สามารถสลัดความรักความผูกพันทิ้งได้ เขาโง่ดักดาน คาดหวังลมๆแห้งๆมากเกินไป

โจ๋วชิงเม้มปาก ไม่ได้ขวางโจ๋วอันหนาน

“คุณโจ๋ว คุณยังไปไม่ได้ค่ะ”ทันใดนั้นเวินลั่วฉิงขวางโจ๋วอันหนานไว้ โจ๋วอันหนานไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น แน่นอน ถึงแม้จะถามกระจ่างแจ้งดีแล้ว โจ๋วอันหนานก็ยังไปไม่ได้

สิ่งที่โจ๋วอันหนานทำเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย

“คุณหมายความว่ายังไง？คุณมีสิทธิ์อะไรมาขวางฉัน？”เดิมทีโจ๋วอันหนานเห็นเวินลั่วฉิงเป็นหนามทิ่มตาอยู่แล้ว ยิ่งตอนนี้เธอกำลังกล้ำกลืนความโกรธอยู่ เมื่อเวินลั่วฉิงเรียกเธอให้หยุด น้ำเสียงจึงไม่สู้ดีนัก

“ยังไม่พิสูจน์ว่าคุณพูดจริงหรือไม่？แต่ถึงจะจริงก็เป็นเรื่องภายในครอบครัวของพวกเรา ไม่เกี่ยวกับคุณ”ความคิดของโจ๋วอันหนานตอนนี้คือ หากเวินลั่วฉิงสืบได้เพียงเท่านี้ งั้นเธอก็ไม่อินังขังขอบได้ เพราะเป็นเรื่องภายในครอบครัว ไม่เกี่ยวข้องกับเวินลั่วฉิงสักนิด แม้แต่โจ๋วชิงยังไม่ขวางเธอเลย นับภาษาอะไรกับเวินลั่วฉิง？

“พวกเราไม่ยุ่งเรื่องภายในบ้านของพวกคุณอยู่แล้ว แต่พวกเราไม่ยุ่งเรื่องวันนี้ไม่ได้”เวินลั่วฉิงรู้ทันเล่ห์เหลี่ยมของโจ๋วอันหนาน สภาพจิตใจโจ๋วอันหนานแข็งแกร่งจริงแท้

โจ๋วอันหนานกะพริบตาเบาๆ ทว่าไม่ได้แสดงอารมณ์ทางสีหน้าแต่อย่างใด เธอรู้ว่าวันนี้เวินลั่วฉิงหาหลักฐานไม่เจอแน่ เพราะเธอจัดการอย่างเหมาะสมกับทุกคนที่เกี่ยวข้องกับอุปกรณ์ดักฟังแล้ว ตอนนี้เวินลั่วฉิงไม่มีพยานปากสักคน

“มันเรื่องของคุณ ไม่เกี่ยวกับฉัน”โจ๋วอันหนานไม่อยากสนใจเวินลั่วฉิงอีก จึงหมายจะก้าวเท้าออกไปด้านนอก

“คุณโจ๋ว งั้นคุณอธิบายก่อนว่าทำไมหยวนหยูถึงฉีดยาเข้าร่างกายตัวเอง”มุมปากเวินลั่วฉิงยกขึ้นเล็กน้อย ตอนที่โจ๋วอันหนานเดินผ่านเธอ เธอก็เอ่ยประโยคเช่นนี้ออกมาด้วยน้ำเสียงไม่หนักไม่เบา