บทที่ 1337 อย่าโง่ไปหน่อยเลย（1）

คนที่อยู่ในสายเงียบไปหนึ่งวิ จากนั้นเสียงที่ทุ้มต่ำได้ก้องมา：“มาถึงแล้ว กำลังจะระเบิดแล้ว ผมทำงานคุณไว้ใจได้ ผมไม่ให้พวกมันได้ออกมาหรอก”

เสียงของผู้ชายเบาและช้า ฟังแล้วอ่อนโยนสุดๆ แม้กระทั่งยังแฝงด้วยน้ำเสียงหัวเราะ เหมือนสิ่งที่เขาพูดอยู่ในนาทีนี้ไม่ใช่เรื่องฆ่าคน เหมือนกำลังพูดคุยกันว่าวันนี้อากาศดีมากยังไงอย่างงั้น！！

“โอเค งั้นก็รีบระเบิดทิ้งซะ”มุมปากของโจ๋วอันหนานก็ได้ยกขึ้น เธอจะปล่อยให้เวินลั่วฉิงรอดชีวิตออกมาไม่ได้เด็ดขาด

ถึงเรื่องของเธอถูกเปิดเผย เธอก็จะลากเวินลั่วฉิงไปด้วย

แน่นอนขอแค่วิลล่าระเบิดให้เวินลั่วฉิงตาย ระเบิดให้พ่อของหยวนหยูตาย ทีนี้ก็ไม่มีหลักฐานแล้ว ตำรวจก็ทำอะไรเธอไม่ได้แล้ว อีกอย่างวิลล่าหลังนั้นก็ไม่ได้ใช้ชื่อของเธออยู่แล้ว

เธอรู้ว่าอานุภาพของระเบิดลูกนั้นแรงแค่ไหน แค่ระเบิดก็จะไม่เหลืออะไรเลย อยากตรวจสอบก็ตรวจสอบอะไรไม่เจอ

ถึงเวลาเรื่องพวกนี้ก็ไม่สามารถเชื่อมโยงอะไรมาถึงที่ตัวเธอแล้ว

“ผมช่วยคุณ คุณจะขอบคุณผมยังไง？”เสียงของผู้ชายก้องมาอีกครั้ง รอยยิ้มนั้นฟังแล้วยิ่งชัดเจนมากขึ้น

“คุณจัดการเรื่องให้เสร็จก่อน พวกมันกำลังจะจากไปแล้ว”โจ๋วอันหนานได้ยินเสียงของผู้ชายแล้ว น้ำเสียงค่อนข้างโกรธกริ้วอย่างเห็นได้ชัด ไม่นึกเลยว่าเวลานี้เขายังจะมาคุยเงื่อนไขกับเธออีก

“ตอนนี้ผมอยู่ที่นอกวิลล่านี้เอง ผมแค่กดปุ่ม วิลล่าทั้งหลังก็จะกลายเป็นเถ้าถ่าน มันก็เป็นแค่เรื่องหนึ่งวินาทีเท่านั้น คุณจะรีบร้อนไปทำไม？”ผู้ชายย่อมฟังออกอยู่แล้วว่าโจ๋วอันหนานโกรธกริ้ว แต่เหมือนเขาจะไม่ได้โกรธเลย น้ำเสียงยังคงแฝงด้วยรอยยิ้ม：“บอกก่อนว่าจะขอบคุณผมยังไง？”

“ขอแค่จัดการเรื่องให้เสร็จ คุณอยากได้อะไรฉันรับปากหมด”นาทีนี้โจ๋วอันหนานโกรธมาก โกรธจนกัดฟันแน่น เธอเกลียดคนข่มขู่เธอที่สุด แต่เห็นเวินลั่วฉิงกำลังจะออกมาจากห้องใต้ดินแล้ว โจ๋วอันหนานได้แต่กัดฟันรับปากเขา

“โอเค จำคำพูดของคุณไว้นะ”ในที่สุดผู้ชายถึงได้พึงพอใจเสียที รอยยิ้มที่อยู่ในเสียงยิ่งเอ่อล้นออกมาอย่างไม่ปกปิดเลยสักนิด ผลลัพธ์ที่เขาจะเอาก็คือแบบนี้แหละ

เขารู้ว่าเธอโหด รู้ว่าเธออำมหิต เขาก็รู้ว่าสิ่งที่เธอรับปากอาจจะทำไม่ได้เสมอไป แต่เธอรับปากเขาแล้ว เขาจะไม่ยอมให้เธอกลับคำเด็ดขาด และเขาก็จะไม่ให้โอกาสเธอได้กลับคำแน่นอน

ผู้ชายได้คำตอบที่น่าพอใจแล้ว ก็ได้เอารีโมทคอนโทรลออกมา เขามองวิลล่าที่อยู่ข้างหน้าแล้วยกปลายคิ้วขึ้นเล็กน้อย：“โธ่ เสียดายจริงๆ ผู้หญิงที่งดงามขนาดนี้กำลังจะกลายเป็นเถ้าถ่านในไม่ช้านี้แล้ว”

ตอนที่เขาพูด ได้กดปุ่มรีโมทคอนโทรลของระเบิดอย่างไม่ลังเลเลยสักนิด

จากนั้น จู่ๆชั้นวางที่อยู่ข้างของห้องผู้ป่วยในห้องใต้ดินได้ล้มลง พร้อมดังปังเสียงนึง ฟังแล้วน่าตกใจมาก

“เย็ดแม่ง จะระเบิดแล้ว”ปฏิกิริยาของกู้หวูไวที่สุด ได้หลบไปที่ข้างหลังของเวินลั่วฉิงโดยตรง บังเวินลั่วฉิงเอาไว้ เสี้ยววินาทีนั้น กู้หวูเกือบจะเอาคนที่แบกไว้ข้างหลังทิ้งโดยตรง ตอนนี้เขาคิดอยู่อย่างเดียวว่าจะปกป้องคุณหญิงยังไง

“ไม่ต้องตื่นเต้น ไม่ถึงขั้นตายหรอก”แต่เวินลั่วฉิงกลับหัวเราะโดยตรง เวินลั่วฉิงเงยหน้าขึ้นมามองกล้องวงจรปิดที่อยู่ด้านหน้า เธอยิ้มให้กับกล้องวงจรปิดแล้วพูด：“โจ๋วอันหนาน ระเบิดถูกกู้เรียบร้อยแล้ว เพราะฉะนั้นถึงเธอกดรีโมทคอนโทรลมันก็ไม่ระเบิดหรอก”

“ไม่ เป็นไปไม่ได้ จะเป็นไปได้ไง？แกจะกู้ระเบิดได้ยังไง”โจ๋วอันหนานตกตะลึงเกินไปจนลืมอำพรางไปในชั่วขณะ ได้ตะโกนออกมาโดยตรง

กล้องวงจรปิดที่โจ๋วอันหนานติดตั้งเป็นกล้องที่ล้ำหน้าที่สุด เธอไม่เพียงสามารถดูสถานการณ์ของวิลล่าผ่านมือถือ แถมยังสามารถคุยกับคนที่อยู่ในวิลล่าผ่านกล้องวงจรปิดด้วย ดังนั้นคำพูดของโจ๋วอันหนานในเมื่อครู่ นาทีนี้ได้ถูกคนที่อยู่ในวิลล่าได้ยินหมดแล้ว

สีหน้าของโจ๋วอันหนานได้บูดบึ้งขึ้นมาโดยตรง

“ทำไมจะเป็นไปไม่ได้ เมื่อกี๊เธอกดรีโมทคอนโทรลแล้วไม่ใช่เหรอ？แต่ก็ไม่ได้ระเบิดไม่ใช่เหรอ？”รอยยิ้มของเวินลั่วฉิงได้ลึกซึ้งขึ้น

“นี่มันอะไรกัน ทำไมถึงเป็นแบบนี้？ทำไมระเบิดถึงไม่ทำงาน”นาทีนี้โจ๋วอันหนานอึ้งสุดๆ เธอรู้จักผู้ชายคนนั้นดี ในเมื่อเมื่อกี๊เธอได้รับปากข้อเรียกร้องของเขาแล้ว เขาก็จะต้องจุดชนวนระเบิดทีนทีแน่นอน

อีกอย่างเธอดูผ่านมือถือก็สามารถเห็นชั้นวางอันนั้นจู่ๆได้ล้มลงไปอย่างชัดเจน แต่ระเบิดกลับไม่ทำงานเลย

แต่ระเบิดลูกนั้นไม่มีทางกู้ได้ง่ายขนาดนี้ เมื่อครู่เวินลั่วฉิงแค่จับระเบิดลูกนั้นทีนึงเฉยๆ แค่จับทีเดียวก็สามารถกู้ระเบิดได้แล้วงั้นเหรอ？

เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด