บทที่ 1345 กล้าฆ่าลูกของเขารึ (1)

หลายปีมานี้ เธอแอบรู้สึกยินดีกับความพิเศษที่เธอได้รับ เธอคิดว่าในใจของเย่ซือเฉิน เธอแตกต่างจากคนอื่น ! !

อีกทั้งหลายปีมานี้ เย่ซือเฉินก็ครองตัวเป็นโสด ข้างกายของเย่ซือเฉินไม่มีผู้หญิงเลยสักคน ดังนั้นโจ๋วอันหนานจึงคิดมาโดยตลอดว่า ที่ตรงนั้นต้องเป็นของเธอ เธอคิดมาโดยตลอดว่า ท้ายที่สุดแล้วคนที่จะได้ยืนอยู่ข้างกายเย่ซือเฉินก็คือเธอ

ตั้งแต่เล็กจนโต โจ๋วอันหนานเติบโตขึ้นมาท่ามกลางเสียงชื่นชม เธอสวย เธอฉลาด อีกทั้งเธอไม่ได้ฉลาดแบบธรรมดา แต่เธอฉลาดกว่าทุก ๆ คน เธอคืออัจฉริยะ

ดังนั้น ตั้งแต่เล็กจนโต โจ๋วอันหนานจึงเคยชินกับคำกล่าวชื่นชม เธอเคยชินกับความสำเร็จ ในความคิดของเธอ ขอเพียงแต่เธอต้องการสิ่งใด เธอก็จะต้องได้สิ่งนั้น และเป็นเพราะความคิดเช่นนี้ ทำให้ความรักที่เธอมีต่อเย่ซือเฉิน กลายเป็นความหลงใหล

ก่อนหน้านี้ ไม่เคยมีผู้หญิงคนอื่นปรากฏตัวขึ้นข้างกายเย่ซือเฉินมาก่อน ตอนนั้นเธอยังไม่มีความคิดอันแรงกล้าที่จะครอบครองเย่ซือเฉิน จนกระทั่งเวินลั่วฉิงปรากฏตัวขึ้น......

เริ่มแรก เธอยังพยายามควบคุมตัวเอง เธอยังเอ่ยคำพูดแสดงความยินดีต่อเย่ซือเฉิน จากนั้นเธอก็พบว่าเวินลั่วฉิงไม่สามารถมีบุตรได้ และภายหลังก็รู้อีกว่าเมื่อห้าปีก่อน เวินลั่วฉิงเคยให้กำเนิดบุตรสองคน เธอจึงยืนยันหนักแน่นวาผู้หญิงเช่นนี้ไม่คู่ควรกับเย่ซือเฉิน

ในตอนนั้น สภาพจิตใจของเธอเริ่มไม่ปกติ เป็นเพราะสภาพจิตใจที่แปรปรวน ทำให้ความรู้สึกหลงใหลในตัวเย่ซือเฉินแรงกล้ายิ่งขึ้น

ความหลงใหลนั้นทำให้เธอเสียสติ ความหลงใหลทำให้เธอเสียสติจนคิดอยากทำอะไรบางอย่าง

ดังนั้นเธอจึงนำผลตรวจที่แสดงว่าเวินลั่วฉิงไม่สามารถตั้งครรภ์ได้ไปให้คุณปู่เย่และคุณย่าเย่ดู มิหนำซ้ำเธอยังตัดต่อคลิปวิดีโอการสนทนาระหว่างเวินลั่วฉิงและคุณปู่เย่ตรงระเบียงของโรงพยาบาล เผยแพร่ลงบนอินเทอร์เน็ต เพื่อให้ทุกคนเข้ามาวิพากษ์วิจารณ์เวินลั่วฉิง

เธอคิดว่าหากทำเช่นนี้ เวินลั่วฉิงต้องแยกจากเย่ซือเฉินอย่างแน่นอน

แต่เธอคิดไม่ถึงเลยว่า เย่ซือเฉินจะจัดงานแถลงข่าวขึ้น มิหนำซ้ำยังพูดอีกว่าชาตินี้จะไม่แต่งงานกับใครนอกจากเวินลั่วฉิง หลังจากเกินเรื่องนั้นขึ้นทำให้โจ๋วอันหนานรู้สึกว้าวุ่นใจเป็นอย่างมาก

อีกทั้งในภายหลังเธอพบว่าเวินลั่วฉิงเป็นคุณหนูใหญ่ของตระกูลถัง ตอนนั้นเธอก็รู้โดยทันทีว่า หากอาศัยแค่ความสามารถของเธอ ไม่มีทางจัดการกับเวินลั่วฉิงได้อย่างแน่นอน ดังนั้นเธอจึงติดต่อกับถังไป๋เชียนและร่วมมือกัน

เธอรู้ดีว่า เมื่อเธอเลือกที่จะร่วมมือกับถังไป๋เชียน เธอก็ไม่อาจหันหลังกลับได้อีก หากทำสำเร็จ ก็จะสามารถกำจัดเวินลั่วฉิงออกจากชีวิตของเย่ซือเฉินได้ แต่ถ้าล้มเหลว......

ไม่สิ เธอจะล้มเหลวไม่ได้เด็ดขาด เธอไม่มีทางล้มเหลวแน่นอน ! !

ชีวิตที่ผ่านมาของโจ๋วอันหนานถูกโรยด้วยกลับกุหลาบ ชีวิตที่ประสบความสำเร็จที่อยากได้อะไรก็ต้องได้ ทำให้โจ๋วอันหนานไม่อาจยอมรับกับความล้มเหลวใด ๆ ได้

สิ่งดียวที่โจ๋วอันหนานไม่อาจครอบครองได้ในชีวิตที่โรยด้วยกลีบกุหลาบของเธอก็คือเย่ซือเฉิน ดังนั้นความหลงใหลนี้จึงยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นในใจเธอ เพราะรักแต่ไม่อาจครอบครอง ทำให้โจ๋วอันหนานต้องเสียสติ ดังนั้นสิ่งต่าง ๆ ที่เธอทำหลังจากนั้น จึงเป็นสิ่งที่ไร้ซึ่งคุณธรรมอย่างสมบูรณ์

“ฉันจะโกหกพี่ทำไม ? พี่คิดว่าใคร ๆ ก็สร้างเรื่องโกหกเก่งเหมือนพี่อย่างนั้นหรือ ? ตั้งแต่เล็กจนโต ฉันเคยพูดโกหกสักครั้งตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ?” โจ๋วชิงรู้ดีว่าโจ๋วอันหนานไม่ใช่ไม่เชื่อคำพูดของเขา เพียงแต่โจ๋วอันหนานไม่อาจยอมรับความจริงได้เท่านั้น

โจ๋วอันหนานไม่อาจยอมรับว่าเย่ซือเฉินรังเกียจเธอได้ ! !

“ไม่ เป็นไปไม่ได้ ซือเฉินไม่มีวันรังเกียจฉัน ซือเฉินเชื่อใจฉันมากที่สุดมาโดยตลอด ซือเฉินปฏิบัติต่อฉันไม่เหมือนกับคนอื่น ในใจของซือเฉินมีฉันอยู่” อีกด้านหนึ่งของสายโทรศัพท์ โจ๋วอันหนานกำลังส่ายหัวอย่างคนเสียสติ เธอไม่เชื่อ ไม่เชื่อคำพูดของโจ๋วชิง

“โจ๋วอันหนาน ถึงตอนนี้แล้วพี่ยังคิดที่จะฝันลม ๆ แล้ง ๆ อยู่อีกหรือ ? สำหรับซือเฉินแล้ว ฉิงฉิงสำคัญสำหรับเขายิ่งกว่าชีวิตของตัวเองเสียอีก ตอนนี้พี่กลับทำร้ายเธอครั้งแล้วครั้งเล่า พี่ถึงขั้นคิดฆ่าฉิงฉิง แล้วพี่คิดว่าซือเฉินยังจะให้อภัยพี่ได้อีกหรือ ?” โจ๋วชิงเองก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหัว โจ๋วอันหนานทำร้ายฉิงฉิงมากมายขนาดนี้ เธอไม่มีทางกลับไปเป็นเหมือนเดิมกับซือเฉินได้แน่นอน

โจ๋วชิงรู้สึกว่าโจ๋วอันหนานช่างโง่เขลา ถึงแม้โจ๋วอันหนานจะถือเป็นผู้มีพรสวรรค์ใรโรงพยาบาล แต่ในเรื่องของความรัก เธอกลับโง่เขลาโดยสมบูรณ์

“ไม่ เป็นไปไม่ได้ ซือเฉินไม่มีวันโทษฉัน ซือเฉินไม่มีวันโทษฉันอย่างแน่นอน เห็นอยู่ชัด ๆ ว่าฉันกับซือเฉินสนิทสนมกัน สนิทสนมกันมากกว่าพวกนายเสียอีก” โจ๋วอันหนานรู้สึกภาคภูมิใจกับสิ่งนี้มาโดยตลอด เธอจึงไม่อาจยอมรับความเปลี่ยนแปลง

เธอยอมให้ตัวเองทำรื่องไร้สาระ ถึงขั้นกลายเป็นคนเสียสติ แต่จะไม่ยอมให้คนอื่นปฏิบัติต่อเธอเปลี่ยนไปโดยเด็ดขาด ! ! !

“โจ๋วอันหนาน พี่รู้ดีอยู่แก่ใจ ซือเฉินรู้สึกซาบซึ้งใจกับความช่วยเหลือของพี่เมื่อยี่สิบปีก่อนเท่านั้น ดังนั้นหลายปีมานี้เขาจึงให้เกียรติพี่มาโดยตลอด แต่ตอนน้พี่ได้ทำลายความซาบซึ้งใจของซือเฉินไปจนหมดสิ้นแล้ว อีกทั้งพี่ยังทำร้ายคนที่ซือเฉินให้ความสำคัญยิ่งกว่าชีวิตของตัวเองอีก พี่ก่อเรื่องเสียสติมากมายขนาดนี้ แล้วพี่คิดว่าซือเฉินจะยังรู้สึกขอบคุณพี่อยู่อีกอย่างนั้นหรือ ? โจ๋วอันหนาน พี่ช่างคิดเองเออเองเสียจริง ๆ” โจ๋วชิงทำลายความฝันของโจ๋วอันหนานอย่างไร้ความปรานี