บทที่ 1357 คุณชายถังรู้ความจริง (1)

หลินเป้ยเองก็สงสัยเช่นกันว่าวันนี้ถังหลินตรงหน้าเธอคือตัวปลอม ถ้าเธออยากจะตบหน้าเขาแรงๆ สักทีหนึ่งล่ะ?!

ได้หรือไม่?

หลินเป้ยอยากจะตบถังหลินให้สลบแล้วทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วค่อยหนีไป

แต่เธอคงเอาชนะเขาไม่ได้

อีกอย่างเมื่อกี้นี้พี่ใหญ่ก็กำชับแล้วให้เธอจัดการทุกอย่างอย่างดี ดังนั้นเธอจำเป็นต้องทำ

แต่หลินเป้ยไม่อยากจะยุ่งกับถังหลินเลย เธอลากกระเป๋าเดินไปข้างหน้า

ถังหลินไม่ได้ถือสา ริมฝีปากของเขาเพียงปรากฏรอยยิ้ม แต่เหยียนหยูยังคงเหม่อลอย

คนคนนี้สุดยอดมากจริงๆ แต่ตอนนี้เหยียนหยูรู้แล้วว่าคนผู้นี้คือเจ้าชายน้อย เมื่อนึกออกว่าคนคนนี้คือเจ้าชายน้อย เขาก็คิดว่าเขาจะมีอารมณ์บ้างก็ไม่แปลกอะไร

อีกอย่างเจ้าชายน้อยยังมีบุญคุณที่เคยช่วยชีวิตคุณชายถังไว้ คราวก่อนที่ผู้หญิงคนนั้นใส่ร้ายคุณชายถัง ถ้าไม่ได้เจ้าชายน้อยมาช่วยเป็นพยานให้คุณชายถัง ไม่งั้นคุณชายถังคงจะไม่หลุดจากการเป็นผู้ต้องสงสัยได้ง่ายๆ

สถานการณ์ในตอนนั้นอาจนำผลเสียมาสู่คุณชายถังได้

แต่คำให้การของเจ้าชายน้อยเป็นการตีตกคำกล่าวหาของผู้หญิงคนนั้นทั้งหมดไป มีเพียงเรื่องเดียวที่ยังไม่ชัดเจนถึงตอนนี้ คือของคุณชายถังที่ตรวจพบในตัวของผู้หญิงคนนั้นแท้จริงแล้วมาจากไหนกันแน่

แน่นอนว่าปัญหานี้ไม่สามารถประกาศให้ภายนอกรู้ได้ ขอแค่มีคำให้การของเจ้าชายน้อย และผู้หญิงคนนั้นไม่ฟ้อง เรื่องนี้ก็จะไม่ส่งผลเสียอะไรกับคุณชายถัง

สรุปแล้วของที่อยู่ในร่างกายของผู้หญิงคนนั้นก็ยังคงเป็นปริศนามาจนถึงตอนนี้

แม้ว่าเหยียนหยูจะรู้ว่าเจ้าชายน้อยมีบุญคุณกับคุณชายถัง แต่เมื่อนึกภาพที่คุณชายถังหม้อเจ้าชายน้อยแล้ว เหยียนหยูยังคงรู้สึกรับไม่ได้อยู่ดี

เพราะไม่ว่าจะอย่างไร เจ้าชายน้อยก็เป็นผู้ชาย

ตอนนี้ถังหลินเดินตามหลินเป้ยไปโดยไม่พูดจาอะไร

“คุณได้เตรียมรถมารับบ้างไหม” เมื่อใกล้จะออกจากสนามบิน หลินเป้ยก็หยุดฝีเท้าแล้วถามขึ้น เธอคิดว่าถังหลินมาเอาเวลานี้ ที่นี่ก็มีคนของถังหลินอยู่ ดังนั้นน่าจะเตรียมคนมารับไว้อยู่แล้ว หากเป็นเช่นนั้น เธอจะได้ไม่ต้องช่วยถังหลินจัดการ

“พวกเรา......” เหยียนหยูเป็นคนรับผิดชอบเรื่องนี้ ดังนั้นเมื่อได้ยินหลินเป้ยถามเช่นนี้จุงตอบออกไปโดยอัตโนมัติ

“ไม่มี” ทว่าถังหลินกลับเอ่ยแทรกเหยียนหยู “พวกกเราไม่ได้เตรียมอะไรมาเลย เจ้าชายน้อยจัดการทุกอย่างได้เลย”

เหยียนหยูชะงักงัน ริมฝีปากของเขาสั่น เขาไม่คิดว่าคุณชายถังจะโกหกออกไป เพราะก่อนที่จะมาถึง ทุกอย่างได้ถูกจัดเตรียมเอาไว้หมดแล้ว คนที่อยู่ที่นี่จะเป็นคนมารับคุณชายถังด้วยตัวเอง

เนื่องจากภาระงานที่นี่รัดตัว คนรับผิดชอบที่อยู่ที่นี่ก็ไม่กล้าตัดสินใจ ดังนั้นจึงขอให้คุณชายถังรีบมา คุณชายถังจึงจองตั๋วเครื่องบินเที่ยวสุดท้ายของเมื่อวานแล้วรีบมุ่งหน้ามาที่นี่

ผู้รับผิดชอบงานที่นี่อยากพบคุณชายถังด่วน เพราะอยากจะรีบเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้คุณชายถังฟัง ดังนั้นจึงนัดกันว่าจะมาที่สนามบินเพื่อรายงานสถานการณ์ให้คุณชายถังฟัง

แต่จู่ๆ คุณชายถังกลับบอกว่าไม่ได้ตระเตรียมอะไรไว้

คุณชายถังไม่เห็นแก่ผู้รับผิดชอบงานของตัวเองที่นี่บ้างหรือ

เขาคิดว่าคุณชายถังอยากจะรบกวนเจ้าชายน้อย

ในฐานะเจ้าชายน้อยของญี่ปุ่น พวกเขาต้องมาจัดการธุระที่ญี่ปุ่นอยู่แล้ว หากสามารถรบกวนได้ก็......

เฮ้อ หากมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเจ้าชายน้อยได้ก็จะเป็นประโยชน์สำหรับพวกเขา

ทว่าเขาจำได้ว่าที่ผ่านมาคุณชายถังไม่เคยใช้ประโยชน์จากความสัมพันธ์พวกนี้เลย นี่ไม่ใช่สไตล์ของคุณชายถัง

อีกอย่างเหยียนหยูรู้สึกว่าคุณชายถังไม่ได้อยากแค่จะมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเจ้าชายน้อยเท่านั้น แต่คุณชายถังคิดอยากจะก่อกวนเจ้าชายน้อย ใช่แล้ว ก่อกวนอย่างไม่มีความเกรงใจ แถมยังผิดธรรมเนียมอีก

ตอนนี้เหยียนหยูรู้สึกว่าเขาไม่เข้าใจคุณชายถังเลย แต่ในเมื่อคุณชายถังพูดอย่างนี้ เขาก็ไม่สามารถลากคุณชายถังลงจากเวทีได้ ทำได้แต่เพียงกลืนคำพูดของตัวเองลงท้องไปเท่านั้น

“อย่างนั้นผมจะจองโรงแรมกั๋วปิน ให้” หลินเป้ยเห็นแล้วว่าถังหลินพูดแทรกเหยียนหยู แถมยังเห็นด้วยว่าเหยียนหยูมีคำพูดที่อยากจะพูดต่อ เธอจึงแน่ใจว่าถังหลินต้องจัดเตรียมทุกอย่างเอาไว้ก่อนจะมาถึงแล้ว

หลินเป้ยรู้ว่าถังหลินตั้งใจ ตั้งใจจะทำให้เธอต้องยุ่งยาก แต่อย่างไรพี่ใหญ่ก็สั่งไว้แล้ว เธอก็ต้องทำตาม