บทที่ 1370 คุณชายถังทำเกินไป (2)

คุณพ่อโจว๋ปรายตาไปมองเธอ “คุณจะเอาเรื่องนี้ไปรบกวนถึงพ่อแม่เลยหรือ หากพวกท่านรู้ว่าหนานหนานทำเรื่องพวกนั้นกับโจ๋วชิง ถึงตอนนั้นไม่ต้องรอให้ตระกูลถังจัดการ พ่อกับแม่เองนั่นแหละที่จะไม่ปล่อยหนานหนาน”

“ไม่ เป็นไปไม่ได้ ปกติแล้วคุณพ่อคุณแม่เอ็นดูหนานหนานจะตายไป” คุณแม่โจว๋อ้ำอึ้งก่อนจะโต้แย้งออกมาด้วยความเคยชิน แต่คราวนี้เธอไม่ค่อยมีความมั่นใจเท่าไหร่นัก

“ปกติแล้วพ่อกับแม่เอ็นดูหนานหนาน แต่พวกเขารักโจ๋วชิงมากกว่า โจ๋วชิงคือหลานชายที่โดดเด่นที่สุดในตระกูลโจ๋ว โจ๋วชิงต่างหากที่เป็นผู้สืบทอดของตระกูล” คุณพ่อโจว๋สายตาที่คุณพ่อโจว๋ใช้มองคุณแม่โจว๋เต็มไปด้วยความรำคาญใจ พวกผู้หญิงผมยาวสมองเล็ก

คนแก่มักจะให้ความสำคัญกับผู้หญิงมากกว่าผู้ชายอย่างมาก ในความคิดของผู้ใหญ่หลานสาวเทียบอะไรไม่ได้เลยกับหลานชาย

โจ๋วอันหนานเก่งแค่ไหนก็ไม่มีผลอะไร อย่าว่าแต่โจ๋วอันหนานทำร้ายโจ๋วชิงเลย ต่อให้โจ๋วอันหนานทำร้ายหลานชายที่ไม่ได้เรื่องที่สุดในตระกูล ท่านปู่โจ๋วกับท่านย่าโจ๋วก็ไม่มีทางปล่อยโจ๋วอันหนานไปเช่นกัน

“หรือว่าพวกเราจะทนเห็นหนานหนานติดคุกไปง่ายๆ แบบนี้ พวกเราจะไม่ทำอะไรสักอย่างเลยหรือ” คุณแม่โจว๋ไม่มีทางรับเรื่องราวเช่นนี้ได้ ลูกสาวคือความภาคภูมิใจของเธอ และเป็นชีวิตของเธอ

“ฉันจะให้ทนายหวางตามติดเรื่องนี้ไว้” คุณพ่อโจว๋เองก็ไม่อยากให้เป็นเช่นนั้น แต่ตอนนี้เขาเองก็ไร้หนทาง เขารู้แล้วว่าตระกูลถังไม่ยอมถอนคดี และจะปล่อยให้ทุกอย่างดำเนินไปตามกฎหมาย แม้จะรู้ว่าต่อให้พวกตนฟ้องก็ไม่มีโอกาสชนะ แต่เขาจะให้เขาไม่ทำอะไรเลยก็ไม่ได้

“แต่ทนายหวางบอกว่าต่อให้ฟ้องพวกเราก็ไม่มีโอกาสชนะ” คุณแม่โจว๋ช็อก หัวใจของเธอดิ่งวูบราวกับว่าตอนนี้เพิ่งจะรู้สึกถึงความร้ายแรงของปัญหา

“แล้วคุณคิดว่าตอนนี้จะทำอะไรได้อีก” คุณพ่อโจว๋หงุดหงิดใจ ตอนนี้เขาเริ่มโมโหขึ้นมาบ้างแล้ว “เธอเป็นคนทำเรื่องพวกนั้นเอง เธอคิดจะฆ่าแม้แต่น้องชายของตัวเอง เรื่องที่เธอก่อขึ้นมาจะโทษใครได้บ้าง”

“หนานหนานไม่มีทางแบบนั้น หนานหนานไม่มีทางทำร้ายโจ๋วชิง เรื่องนี้ต้องมีอะไรเข้าใจผิด โจ๋วชิงต้องโดนพวกเขาหลอกแน่ๆ” คุณแม่โจว๋รีบส่ายหัวพยายามอย่างยิ่งที่จะปฏิเสธ

“โจ๋วชิงโดนยิงหลายแผล แถมตอนนี้ยังอยู่ที่โรงพยาบาล เรื่องนี้ต่างหากคือความจริง อีกอย่างโจ๋วชิงไม่ใช่คนโง่ เขาคงไม่โดนหลอกง่ายๆ แบบนั้น” เห็นได้ชัดว่าตอนนี้คุณพ่อโจว๋กลับมาเข้าข้างลูกชายบ้างแล้ว ลูกสาวต่อให้ดีอย่างไร ในอนาคตก็แต่งงานออกไปก็เป็นคนของตระกูลอื่น

คุณแม่โจว๋กำลังจะเอ่ยปากพูดต่อ แต่คุณพ่อโจว๋ได้เดินหนีออกไปไกลแล้ว

ประเทศญี่ปุ่น

ด้านนอกโรงแรม เมิ่งหลินยังคงไม่เข้าใจเรื่องที่เกิดขึ้น

แม้ว่าบนรถเขาจะเห็นแล้วว่าคุณชายถังอ่อนโยนกับผู้ชายคนนั้นอย่างไร แต่เมิ่งหลินคิดไม่ถึงเลยว่าคุณชายถังจะอุ้มผู้ชายคนนั้นเข้าไปในห้องนอนของตัวเอง

คุณชายถังอุ้มผู้ชายเข้าไปในห้อง!

แถมผู้ชายคนนั้นยังไม่มีปฏิกิริยาตอบโต้ โดยปล่อยให้คุณชายถังอุ้มไปแบบนั้น

ตอนที่คุณชายถังอุ้มผู้ชายคนนั้นลงจากรถ ยังถอดเสื้อคลุมตัวนอกของตัวเองออกแล้วห่มให้ผู้ชายในอกอย่างทะนุถนอม การกระทำเช่นนี้ดูอ่อนโยนเกินไปแล้ว

เดี๋ยวนะ คุณชายถังคิดจะทำอะไรถึงได้อุ้มผู้ชายเข้าไปในห้องนอนของตัวเองกลางดึก

เมิ่งหลินยืนอยู่ด้านนอกโรงแรมเป็นเวลานานก่อนจะได้สติกลับมา

จนกระทั่งเหยียนหยูขับรถมาถึง จึงเห็นเมิ่งหลินยืนเหม่อลอยอยู่อย่างนั้น เขาจึงเข้าไปตบไหล่ของเมิ่งหลิน ทำให้เมิ่งหลินหลุดจากภวังค์

“นาย......” เมิ่งหลินมองไปที่เหยียนหยูด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อน

“ทำไมหรือ เกิดเรื่องอะไรขึ้น” เหยียนหยูเห็นท่าทางเช่นนี้ของเขาก็เกิดความสงสัยและประหลาดใจ

“คนที่มากับพวกนายคือใคร” เมิ่งหลินไม่สามารถเก็บความสงสัยเอาไว้ในใจได้อีกจึงถามออกมาตามตรง

“เอ๊ะ?” เหยียนหยูชะงักไป คนที่มากับพวกเขา คนที่มากับพวกเขามีแค่คุณชายถังกับเขาสองคน ไม่มีคนอื่น

“คนคนนั้นมีความสัมพันธ์อะไรกับคุณชายถัง” เมื่อเมิ่งหลินเห็นท่าทีของเหยียนหยู ก็คิดว่าเหยียนหยูมีเจตนาปิดบังเลยถามออกไปอย่างตรงจุด

“ห๊ะ?” เหยียนหยูยิ่งงงเข้าไปอีก แต่ทันใดนั้นเขาก็นึกออกว่าก่อนหน้านี้พวกเขาเจอเจ้าชายน้อยที่สนามบิน และนึกถึงท่าทีของคุณชายที่มีต่อเจ้าชายน้อยและนึกถึงตอนที่คุณชายเอาเจ้าชายน้อยขึ้นรถ

เหยียนหยูเกิดลางสังหรณ์ไม่ดีบางอย่าง “เกิดอะไรขึ้นรึ”