บทที่ 1394 คุณชายถังเก่งเกินไปแล้ว (2)

แน่นอนว่าเรื่องภายในขององค์กรโกสต์ซิตี้เขาไม่รู้เรื่องอยู่แล้ว ความคิดของหัวหน้าองค์กรโกสต์ซิตี้เขายิ่งไม่มีทางรู้แน่นอน

ช่วงเวลานี้ถังหลินเรียนรู้มาจากเวินลั่วฉิงไม่น้อยเลย สำหรับการสำรวจสีหน้าคนนั้นก็ถือว่าเป็นด้านที่เขาค่อนข้างเชี่ยวชาญ

หลังจากถังหลินพูดประโยคนี้จบแล้ว เห็นความตะลึงจากส่วนลึกนัยน์ตาของคารูจริงๆ ด้วย ในความตะลึงนั้นยังมีความรนแฝงอยู่ด้วย

คนแบบคารูถึงแม้ว่าจะอยู่ภายใต้สถานการณ์แบบนี้ก็ไม่มีทางเผยอารมณ์ของตัวเองออกมาแน่นอน ดังนั้น ความรู้สึกภายในนัยน์ตาเมื่อกี้ไม่ได้ชัดเจนมากนัก อีกอย่างแค่ผ่านไปพริบเดียว หากไม่ใช่เพราะถังหลินจ้องคารูอยู่ตลอดเวลา หากไม่ใช่เพราะถังหลินฝึกฝนการสำรวจสิ่งเล็กจากเวินลั่วฉิงมา เกรงว่าจะมองออกได้ยากเช่นกัน

ในใจของถังหลิน ณ ตอนนี้มีคำตอบแล้ว ดูเหมือนว่า คนขององค์กรโกสต์ซิตี้ในเมืองR ต่อต้านพวกเขาไม่ใช่ความคิดของหัวหน้าจริงๆ อีกอย่างมีความเป็นไปได้ที่จะเป็นฝ่ายที่ต่อต้านกับหัวหน้าเป็นคนสร้างขึ้น

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ถังหลินก็ไม่มีอะไรต้องกลัวแล้ว

แต่ว่า ถังหลินก็นึกถึงความเป็นไปได้อีกอย่าง ช่วงนี้คนขององค์กรโกสต์ซิตี้ไม่ชอบบ้านถังพวกเขามากๆ ดังนั้นแน่นอนว่าเขาก็สืบเรื่องขององค์กรโกสต์ซิตี้มามากมายแล้ว

เขารู้ว่าตอนนี้หัวหน้าไม่ค่อยยุ่งเรื่องงาน คนที่ดูแลองค์กรโกสต์ซิตี้ในตอนนี้คือหัวหน้าน้อย

หรือว่ายัยหัวหน้าน้อยนั้นไม่ถูกกับหัวหน้าขององค์กรโกสต์ซิตี้ หาคารูเป็นคนของหัวหน้าน้อย การลงมือกับพวกเขาเป็นความคิดของหัวหน้าน้อย งั้นเรื่องนี้ก็ลำบากแล้ว

ไม่ว่ายังไงแล้วตอนนี้ตอนนี้องค์กรโกสต์ซิตี้ก็มีหัวหน้าน้อยที่ควบคุม หัวหน้าน้อยสามารถควบคุมอำนาจทั้งหมดขององค์กรโกสต์ซิตี้

“นายคงจะอยากบอกว่านี่เป็นความคิดของหัวหน้าน้อยสินะ?” ถังหลินยิ้มโค้งที่มุมปากเล็กน้อย บนใบหน้ามีรอยยิ้มแฝง ยิ้มอ่อนราวกับว่าใบหน้าของเขามีหมอกกั้นไว้อยู่ ทำให้คนอื่นมองไม่ออกถึงอารมณ์ที่ซ่อนอยู่เบื้องหลัง

“ฉันก็ต้องเชื่อฟังคำสั่งของหัวหน้าน้อยอยู่แล้ว” คารูได้ยินคำพูดของถังหลินแล้ว รีบตอบกลับโดยที่ไม่ลังเลเลย แต่ว่าถังหลินมองออกว่าในตอนที่คารูพูด นัยน์ตาของเขามีความผิดปกติแฝงอยู่

เห็นได้อย่างชัดเจนเลยว่ารอยยิ้มบนใบหน้าของถังหลินเพิ่มลึกขึ้น “หากเป็นเช่นนี้......” คำพูดของถังหลินหยุดชะงักไปสักพัก จากนั้นก็เริ่มขยับปืนในมือ บนหน้าผากของคารูมีบาดแผลรอยเลือดเพิ่มขึ้น

หนึ่ง สอง สาม หลังจากสามวินาที คารูล้มลงพื้น

ทันใดนั้นทุกคนต่างก็ตะลึงงันกันไปหมด ใครก็คิดไม่ถึงว่าถังหลินจะฆ่าคารูทิ้งจริงๆ

แต่ว่าที่นี่เป็นสถานที่ของคารู อีกย่าคนที่ถังหลินฆ่าคือผู้รับผิดชอบขององค์กรโกสต์ซิตี้ ถังหลินไม่กลัวพวกองค์กรโกสต์ซิตี้เลยเหรอ?

บนใบหน้าของเหยียนหยูก็มีความตะลึงผ่านไป เห็นได้อย่างชัดเจนเลยว่าคิดไม่ถึงว่าคุณชายถังจะโหดขนาดนี้

แต่ว่ายัยคารูนี่สมควรตายจริงๆ หลายปีมานี้สามารถพูดได้เลยว่าคารูฆ่าคนในประเทศRไปอย่างนับไม่ถ้วน คารูฆ่าคนนั้นไม่สนเลยว่าจะเป็นคนดีหรือคนร้าย และไม่สนว่าคนพวกนั้นจะบริสุทธิ์หรือเปล่า ในทางกลับกันคารูฆ่าประชาชนที่บริสุทธิ์ไปมากมาย คารูอยากจะครอบครองสิ่งของของพวกเขา ก็ฆ่าพวกเขาทิ้งเลย

คนของราชวงศ์นั้นกลัวพลังขององค์กรโกสต์ซิตี้มาก ดังนั้นจึงทำได้เพียงแค่ไม่รู้ไม่เห็น ไม่ได้สนใจเลย แน่นอนว่าอยากจะสนใจก็ไม่สามารถสนใจได้!!

ผู้ชายที่เย่ซือเฉินส่งมายังคงใบหน้าเย็นชาดั่งหิน ไม่เห็นการเปลี่ยนแปลงใดๆ เลย

คนของคารูต่างก็บาดเจ็บหมดแล้ว ขณะนี้ต่างก็เอาตัวไม่รอด ใครก็ไม่สามารถช่วยคารูได้ อีกอย่างเมื่อกี้เขาก็เห็นทักษะของชายที่เงียบสงบแล้ว ในใจก็กลัวอยู่แล้วในตอนแรก ตอนนี้คารูตายแล้ว พวกเขายิ่งไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่ามอีก

พวกเขาต่างก็มองไปทางคุณผู้ชายที่นั่งอยู่ฝั่งขวาของคารู

นัยน์ตาของถังหลินหันไปมองผู้ชายคนนั้น “คุยหน่อยไหม?”

สามารถนั่งข้างๆ กับคารูได้ ตำแหน่งที่อยู่ในองค์กรโกสต์ซิตี้ต้องไม่ต่ำแน่นอน อีกอย่างเมื่อกี้ในตอนที่ถังหลินถามคำถามคารู ก็ได้สังเกตการณ์ตอบสนองของชายผู้นี้แล้ว ถังหลินรู้ สำหรับเรื่องบางอย่างชาผู้นี้เองก็รู้เรื่อง ในเมื่อรู้เรื่องก็แสดงว่าเขาสามารถจัดการกับเรื่องทางประเทศRได้

ถังหลินไม่สามารถลบล้างอำนาจขององค์กรโกสต์ซิตี้ไปทั้งหมดได้ในครั้งเดียวได้ อีกอย่างใครๆ ก็รู้ว่าอำนาจขององค์กรโกสต์ซิตี้นั้นใหญ่โต ดังนั้นสุดท้ายก็ต้องจบลงด้วยการเจรจาอยู่ดี

มีภาพในเมื่อกี้แล้ว ถังหลินได้เปรียบเริ่มก่อนอยู่แล้ว อีกอย่างก็ได้ทำเอาทุกคนต่างก็ตกใจกันหมดแล้ว ตอนนี้ถังหลินจุคุย แสดงว่าต้องทำตามความคิดของถังหลินอยู่แล้ว