บทที่ 1396 แตกสลายยับเยิน (2)

น้อยมากที่น้ำเสียงของถังหลินมีความเร่งรีบอยู่!!

สามารถเห็นถึงความสำคัญที่เขามีต่อเรื่องนี้ได้เลย！

ชายที่เงียบสงบก็ยังคงสีหน้าไร้ความรู้สึก แค่เงยหน้าขึ้น มองไปทางถังหลิน

ถังหลินคิดว่าคำขอของเขาเกินไป กำลังคิดอยากจะแก้คำพูด เรื่องราวแบบนี้ใครก็ไม่สามารถแน่ใจได้ว่าจะใช้เวลานานเพียงไหนจึงจะได้ผลออกมา เขาเองก็รีบไปหน่อยจริงๆ

“สามวัน” แต่ว่าชายที่เงียบสงบตอบเวลาที่แน่ชัดออกมาเลย อีกอย่างเวลานี้ไม่ได้นานมากนัก เพียงแค่สามวัน

เมิ่งหลินสืบมาจะสองเดือนแล้ว อะไรก็สืบไม่เจอ ตอนนี้ผู้ชายคนนี้กลับใช้แค่เวลาสามวันก็สามารถสืบเจอ?

นัยน์ตาของถังหลินเปล่งประกายขึ้นทันที “ได้ รอข่าวจากนาย”

ถังหลินคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าจะได้คำตอบที่เซอร์ไพรส์ขนาดนี้!!

“พรุ่งนี้ คนขององค์กรโกสต์ซิตี้ต้องมาแน่นอน ให้ฉันอยู่ด้วยไหม?” น้อยมากที่ชายเงียบสงบจะหางานให้ตัวเอง แน่นอนว่าเป็นเพราะเรื่องนี้ไม่เพียงแต่เป็นเรื่องของถังหลิน และก็เป็นเรื่องของเย่ซือเฉินด้วย

ชายที่เงียบสงบเป็นคนของเย่ซือเฉิน อยากจะออกแรงก็เป็นเรื่องธรรมดา

“ไม่ต้องแล้ว นายไปสืบเรื่องที่ฉันบอก เรื่องอื่นฉันมาขัดการเอง” ก่อนหน้านี้เขาไปฆ่าคารูขององค์กรโกสต์ซิตี้แล้ว และทำให้ยู่ต๋าตกตะลึงไปแล้ว ถังหลินไม่ได้กังวลว่าพวกเขาจะเล่นกลอะไรอีกแล้ว

“เห็นได้อย่างชัดเจนเลยว่า เรื่องนี้ไม่ใช่ความหมายขององค์กรโกสต์ซิตี้ และไม่ใช่ความคิดของหัวหน้าน้อยคนนั้น ดังนั้นไม่จำเป็นต้องกลัว” ตอนนี้ถังหลินเข้าใจสถานการณ์แล้ว จึงไม่ต้องกังวลองค์กรโกสต์ซิตี้แล้ว ไม่เช่นนั้นก่อนหน้านี้เขาก็คงจะไม่ฆ่าคารูตาย

“อืม น่าจะเป็นคนเบื้องบนอื่นๆ ขององค์กรโกสต์ซิตี้อยากยึดอำนาจ พวกเราทำเช่นนี้ ไม่ได้หวังว่าหัวหน้าขององค์กรโกสต์ซิตี้ขอบคุณพวกเรา ตอนนั้นอย่างน้อยสามารถรับรองได้ว่าหัวหน้าขององค์กรโกสต์ซิตี้ไม่รบกวนพวกเรา” ยากมากที่ชายเงียบสงบจะพูดเยอะขนาดนี้ในครั้งเดียว

ถังหลินเงยหน้าขึ้น มองไปทางเขาด้วยความแปลก คนคนนี้พูดแต่คำออกมาดั่งทองคำ ไม่เคยพูดมาก ด้วยบุคลิกของเขา ดูเหมือนว่าเขาจะไม่พูดแบบนี้โดยไม่มีเหตุผล

คำพูดของชายที่เงียบสงบหยุดไปสักพัก จากนั้นก็พูดเสริมขึ้นอีกว่า “ดังนั้น หากพวกเขากล้าเล่นกลอะไรอีก ตัดพวกเขาทิ้งไปก็ไม่เป็นไร”

เห็นได้อย่างชัดเจนเลยว่าประโยคสุดท้ายต่างหากที่สำคัญ แต่ว่าสิ่งที่เขาวิเคราะห์กับถังหลินในก่อนหน้านี้ก็ถือว่ายากที่จะเห็นอยู่

ถังหลินมีความตะลึงเล็กน้อย จากนั้นก็อดหัวเราะออกมาไม่ไหว เย่ซือเฉินหาคนแบบนี้ออกมาจากไหนกันแน่เนี่ย

“โอเค ฉันรู้แล้ว” ถังหลินไม่ได้พูดอะไรมาก สำหรับคำแนะนำ ถังหลินรับเอาไว้ก่อน หากพรุ่งนี้คนพวกนั้นยังเล่นกลอะไรอีก เขาก็ไม่มีความเห็นที่จะช่วยประเทศRตัดมะเร็งร้ายตัวนี้ออกไป

หลายปีมานี้ คนพวกนี้ขององค์กรโกสต์ซิตี้ในประเทศR ที่อยู่ภายใต้การนำของคารู สามารถพูดได้เลยว่าก่อกรรมทำชั่ว ฆ่าคนนับไม่ถ้วน ทำแต่ความช่วย ราชวงศ์ของประเทศRก็ทำอะไรพวกเขาไม่ได้

หากตัดทิ้งไปจริงๆ ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ดี!!

ไม่มีการสนับสนุนขององค์กรโกสต์ซิตี้ ถังหลินไม่กังวลเลยจริงๆ

“นายสามารถไปสืบเรื่องเมื่อกี้ที่ฉันพูดได้แล้ว” ตอนนี้ถังหลินสนใจเรื่องนี้มากกว่า เขาอยากรู้มากกว่าว่าช่วงเวลานี้เกิดอะไรขึ้นกับหลินเป้ยบ้าง

ชายเงียบสงบไม่ได้พูดอะไร หันหลังแล้วจากไปเลย

ขณะเดียวกัน ในเมืองA

ไป๋หยิงพาเฉิงโหรวโหรว ไปที่บ้านของตระกูลเย่อีกครั้ง

คุณปู่เย่และคุณย่าเย่ได้ยินว่าเจ้าหญิงขององค์กรโกสต์ซิตี้มาอีกแล้ว ก็ตะลึงมาก คิดว่าพวกเขาจะมาคิดบัญชีด้วย แต่ว่าหลังจากต้อนรับพวกเขาเข้ามาแล้ว ปรากฏว่าเจ้าหญิงท่าทีดีมาก บนใบหน้าจะแฝงรอยยิ้ม ดูแล้วดีใจมากๆ

“ไม่รู้ว่าเจ้าหญิงมาครั้งนี้เพราะเรื่องอะไรครับ? ดูเจ้าหญิงใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม มีข่าวดีอะไรหรือเปล่าครับ?” คุณปู่เย่แอบโล่งใจ เฉิงโหรวโหรวทนไม่ไหว ซ่อนความในใจไว้ไม่ได้ ตอนนี้ไม่ว่าอะไรก็แสดงอยู่บนหน้าทั้งหมด เพียงแค่แวบเดียวคุณปู่เย่ก็มองออกแล้ว

“ใช่ ถือว่าเป็นข่าวดี เพื่อเรื่องของฉัน ตอนนี้หัวหน้าเริ่มต่อต้านอำนาจของถังหลินและเย่ซือเฉินในประเทศRแล้ว” เฉิงโหรวโหรวในตอนนี้ดีใจเกินไปแล้วจริงๆ อีกอย่างคืนได้ใจมากๆ พอคุณปู่เย่ถาม เธอก็พูดตรงๆ เลย ไม่ได้ให้โอกาสไป๋หยิงมาห้ามเลย