บทที่ 1413 ถูกตบหน้า（1）

“เจ้าชายใหญ่ ผมไม่ได้พูดผิด จากความโหดเหี้ยมของคารู จากอิทธิพลขององค์กรโกสต์ซิตี้แล้ว คนของพวกเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้เลยสักนิด”ขุนนางคนนั้นเป็นคนที่อยู่ข้างกายกษัตริย์ อยู่ด้านหน้ากษัตริย์น่าจะมีสถานะบ้าง และดันตอบเจ้าชายใหญ่ไปโดยตรงอีก

สีหน้าของเจ้าชายใหญ่ดูไม่ค่อยดีอย่างเห็นได้ชัด！！！

“ขุนนางท่านนี้หมายความว่าไง？”มุมปากของถังหลินยกขึ้นเล็กน้อย ใบหน้านั้นมีรอยยิ้มเล็กน้อย

“ดังนั้น พวกคุณต้องการความช่วยเหลือของพวกเรา ครั้งนี้กษัตริย์พวกเราก็อยากที่จะช่วยพวกคุณ ดูว่าพวกคุณมีความจริงใจหรือไม่”ตอนขุนนางคนนั้นมองไปที่ถังหลินก็มีความภูมิใจอย่างมาก

ในใจเจ้าชายใหญ่นั้นโมโหเล็กน้อย แต่นี่คือคนที่กษัตริย์ส่งมา เขาก็ไม่อยากจะพูดอะไรอยู่แป๊บหนึ่ง

ยังไงเรื่องครั้งนี้ ที่จริงเขาอยากจะปิดบังกษัตริย์คุยเงื่อนไขบางอย่างกับถังหลินเป็นการส่วนตัว

เจ้าชายใหญ่เข้าใจกษัตริย์อย่างมาก กษัตริย์อยากจะใช้เรื่องนี้มารับผลประโยชน์จากถังหลิน

แต่เจ้าชายใหญ่รู้ว่าถังหลินกับเย่ซือเฉินต่างไม่ใช่คนที่ใครจะรังแกได้ อยากเอาเปรียบพวกเขา ไม่ง่ายเลย

ยิ่งไปกว่านั้นกษัตริย์ก็ยังอยากจะได้เอาเปรียบแล้วก็ไม่รับผิดชอบ！！

“งั้นท่านว่าพวกเราต้องเอาความจริงใจออกมาอย่างไร？”ในใจถังหลินคิดว่าตลกอย่างมาก ความจริงใจ กษัตริย์อยากให้เขาเอาความจริงใจออกมา？

ก่อนที่เขามา เย่ซือเฉินเคยบอกเขาบางอย่างเกี่ยวกับสถานการณ์ของกษัตริย์นี้ ดังนั้นถังหลินจึงเข้าใจหมดแล้ว ดังนั้นถังหลินก็พอจะเดาได้ว่าความจริงใจยางอย่างที่กษัตริย์ท่านนี้พูดถึงนั้นคืออะไร

“คุณถัง พวกเรากินข้าวก่อน เรื่องอื่นพวกเราค่อยหาเวลาอื่นค่อยๆคุยกัน”เจ้าชายใหญ่รู้ดีว่าเรื่องนี้ไม่ง่ายขนาดนั้นแน่ เขาไม่อยากให้ขุนนางคนนั้นทำลายแผนการของเขา

“ทำไมต้องหาเวลาอื่นมาคุยล่ะ คุยตอนนี้ไม่ใช่ว่าพอดีเหรอไง？ก่อนหน้านี้ก็ตกลงกันแล้วว่าสามารถแก้ปัญหาของคุณถังได้ ตอนนี้คุณถังไปแหย็มองค์กรโกสต์ซิตี้แล้ว ไปแหย็มคารูแล้ว ไม่แน่ว่าคารูอาจจะมาหาเรื่องคุณถังได้ตลอดเวลา คุณถังสุภาพเรียบร้อยขนาดนี้ ไม่แน่ออกไปอาจถูกคนของคารูฆ่าได้”ขุนนางคนนั้นไม่เคารพเจ้าชายใหญ่อย่างเห็นได้ชัด เถียงเจ้าชายใหญ่ไปโดยตรงอีกครั้ง

สีหน้าของเจ้าชายใหญ่หม่นลงอย่างชัดเจน

สายตาของหลินเป้ยนั้นหรี่ลง ใบหน้านั้นมีความเย็นชา

ขุนนางท่านนี้ตัวเองกลัวคารู ก็คิดว่าทุกคนจะกลัวคารูเหมือนเขาหมด ใช่ ในประเทศRน่าจะไม่มีใครที่กล้ามีเรื่องกับคารูจริงๆ น่าจะเป็นเพราะว่าทุกคนต่างกลัวคารูจริงๆ แต่นี่ไม่รวมถึงถังหลินแน่นอน

ถ้าถังหลินกลัวคารูก็คงไม่เป็นฝ่ายรุกไปเจอกับคารู ส่วนถังหลินกับคารูพอเจอกันแล้วยังสามารถนั่งอยู่อย่างปลอดภัยตรงนี้ได้อย่างนี้ ก็หมายความว่าเป็นไปได้อย่างมากว่าถังหลินจะแก้ปัญหาได้เรียบร้อยแล้ว

ถึงแม้หลินเป้ยไม่รู้ว่าสถานการณ์เป็นอย่างไรกันแน่ แต่หลินเป้ยคิดว่าถึงถังหลินไม่ได้แก้ปัญหาได้อย่างสิ้นเชิง อย่างน้อยการเจรจาต่อรองกับคารูก็น่าจะประสบความสำเร็จ

สามารถเจรจาต่อรองกับคารูได้อย่างสำเร็จ ในประเทศR ก็ไม่มีใครอีกแล้วจริงๆ

และหลินเป้ยยังรู้ว่า ถังหลินไม่เคยให้ตัวเองขาดทุนมาเสมอ！！

ดังนั้นสุดท้ายการเจรจาต่อรองครั้งสุดท้ายก็น่าจะมีประโยชน์ต่อถังหลิน！！

ก็คือไม่รู้ว่าถังหลินคุยอย่างไรกับคารูกันแน่？

หลินเป้ยคิดว่าในสถานการณ์เช่นนี้ ถังหลินน่าจะพูดเรื่องที่ออกไปเจอคารู

แต่ว่าถังหลินกลับยิ้มไปบางๆ ไม่ได้พูดอะไรมาก

“คุณถัง เขาพูดจาเหลวไหล คุณอย่าถือสาเลย”เจ้าชายใหญ่เห็นรอยยิ้มที่ใบหน้าถังหลิน ในใจกลับรู้สึกแย่อย่างมาก ถึงแม้ถังหลินกำลังยิ้ม ดูเหมือนไม่ได้โกรธ แต่ในสถานการณ์แบบนี้ใครบ้างได้ยินคำพูดแบบนี้แล้วจะไม่โกรธ？