บทที่ 1418 อุจาดตา(2)

ในที่สุดท่านตูก็ได้สติคืนมา เขามองเห็นยู่ต๋ายืนอยู่ตรงหน้าถังหลินตอนนี้ ก็ไม่พูดจา ท่านตูคิดว่าที่ยู่ต๋าแสดงความเคารพต่อถังหลินเมื่อกี๊เป็นภาพลวงตาของเขาเองจริงๆ ยังไงยู่ต๋าก็ไม่มีทางที่จะให้เกียรติถังหลินได้ ยู่ต๋าไม่ฆ่าถังหลินไปโดยตรงก็ดีแล้ว

ท่านตูคิดว่า ไม่แน่ต่อไป ยู่ต๋าก็จะลงมือกับถังหลินแล้ว

ท่านตูเอาร่างกายของตัวเองแนบติดกับกำแพง พยายามหนี

ท่านตูรอยู่ต๋าลงมือถังหลิน จะเป็นยิงใส่หัว？หรือว่าแทงไปที่คอ？

สรุปคือถังหลินต้องไม่มีจุดจบที่ดีแน่ ไปขัดใจองค์กรโกสต์ซิตี้ ขัดใจคารู ก็ไม่มีใครมีจุดจบที่ดีได้หรอก！！

คนอื่นๆไม่ใช่แค่ท่านตูที่จะมีความคิดเช่นนี้ นอกจากหลินเป้ยแล้วคนอื่นๆก็มีความคิดเช่นนี้ รวมทั้งเจ้าชายใหญ่ เจ้าชายใหญ่แอบทำสัญญาณมือให้คนของตัวเอง ระวังหากคนของยู่ต๋าลงมือ！！

“ผมมาขอโทษคุณถัง”ก็แค่ ในเวลานี้ ยู่ต๋าโค้งตัวให้ถังหลินไปโดยตรง ท่าทางนั้นเคารพ ใบหน้ามีรอยยิ้ม

และคำพูดของยู่ต๋าก็มีความหมายชัดเจน คำว่าขอโทษใครๆก็ฟังเข้าใจ

ยู่ต๋าพูดคำนี้ออกมา คนในห้องก็ตะลึงอีกครั้ง ครั้งนี้แย่กว่าเดิม มีหลายคนที่ตกใจจนตาแทบจะถลนออกมา

เจ้าชายใหญ่หายใจเข้าแรงๆ ออกแรงหยิกต้นขาตัวเอง จากนั้นเจ็บจนเกือบจะร้องออกมา เจ้าชายใหญ่จึงเชื่อว่านี่คือเรื่องจริง ไม่ได้ฝันไป

ยู่ต๋าไม่ได้มาคิดบัญชีกับถังหลิน แต่มาเพื่อขอโทษถังหลิน？！

ขอโทษ？ยู่ต๋ามาขอโทษถังหลินเนี่ยนะ？

องค์กรโกสต์ซิตี้ขอโทษคนอื่นด้วย？

“ท่านยู่ คุณ คุณพูดอะไร？”ท่านตูไม่อยากจะเชื่อเลย ถึงแม้เขากลัวแทบตาย แต่ก็ทนไม่ได้ที่จะถามออกไป ไม่รู้เพราะว่าตกใจมากไป หรือว่าเพราะกลัวมากไป คำพูดของเขาก็ติดอ่าง

“คุณถัง คุณบอกก่อนนี้ว่า ให้องค์กรโกสต์ซิตี้ของเราให้คำตอบที่น่าพอใจแก่คุณภายในหนึ่งวัน ตอนนี้พวกเราปรึกษาหารือกันแล้ว ดังนั้นเลยตั้งใจมาขอโทษคุณถัง”ยู่ต๋าไม่สนใจท่านตู ครั้งนี้แม้แต่สายตามองคนโง่ก็ขี้เกียจจะให้แก่ท่านตูแล้ว

ที่เขาต้องทำตอนนี้คือให้ถังหลินพอใจ แค่ถังหลินพอใจ เรื่องนี้ถึงจะแก้ไขได้ เขาถึงจะวางใจ

หลังจากเขาเพิ่งกลับไปให้คนสืบเกี่ยวกับถังหลิน ก็เลยสืบถึงชายหนุ่มเงียบๆคนนั้นที่อยู่ติดตามข้างกายถังหลินด้วย

ข้อมูลของถังหลินส่วนมากทำมาตรการการรักษาความลับ เลยสืบไม่ได้ แต่ข้อมูลของผู้ชายที่เงียบกลับพอหาได้บ้าง

คนๆนั้น ว่ากันว่าเรื่องที่เขาจะสืบไม่มีที่สืบไม่ได้ คนที่เขาจะหาก็ไม่มีที่หาไม่ได้ ว่ากันว่า คนที่เขาจะหาถึงเข้าไปในรูหนู เขาก็จับเขาออกมาได้

ยู่ต๋านึกถึงคำพูดก่อนหน้านี้ที่ผู้ชายคนนั้นพูดตอนออกไป ก็อดไม่ได้ที่จะหวาดระแวง

ยู่ต๋ารู้ ถ้าผู้ชายคนนั้นอยากจะหาเขา อยากจะฆ่าเขา ก็ทำได้ตลอดเวลา！！

ดังนั้นยู่ต๋าก็ไม่อยากรอเวลาอีกวันหนึ่งแล้ว เขารู้ว่าเรื่องนี้ยิ่งเร็วยิ่งแก้ไขได้ดี！！

ยู่ต๋ารู้ว่าคืนนี้เจ้าชายใหญ่จัดงานเลี้ยงต้อนรับถังหลินที่นี่ ดังนั้นเขาจึงมาเลยโดยตรง

คำพูดของยู่ต๋าครั้งนี้ ทำให้ทุกคนตะลึงเหมือนกัน ยู่ต๋าไม่ใช่แค่มาขอโทษ แต่ยังจะมาให้คำตอบที่น่าพอใจแก่ถังหลินด้วย？

องค์กรโกสต์ซิตี้ต้องให้คำตอบที่น่าพอใจแก่ถังหลิน？

คำตอบที่น่าพอใจเป็นอย่างไร？！

นี่มันสถานการณ์เช่นไรกันแน่？！

“อือ”การแสดงออกของถังหลินยังคงนิ่ง ในน้ำเสียงฟังอารมณ์ใดๆไม่ออก

“อย่างแรก ผมขอโทษแทนองค์กรโกสต์ซิตี้ของพวกเราด้วยกับพฤติกรรมที่มีต่อบริษัทของคุณ ความเสียหายทั้งหมดที่องค์กรโกสต์ซิตี้สร้างต่อบริษัทของคุณจะชดเชยเป็นสิบเท่า”ในเมื่อยู่ต๋ามาขอโทษ ก็ต้องนำความจริงใจมาด้วย และก็ต้องคิดดีแล้ว

ถังหลินเงยตา มองไปที่เขา ไม่พูดจา

ยู่ต๋าไม่ถือกับท่าทีของถังหลิน เขารู้ว่านี่ยังไม่พอ ถังหลินไม่ใช่คนไม่มีเงิน แปดสุดยอดวงศ์ตระกูลก็ไม่ได้ไม่มีเงิน การชดเชยของเขาก็แสดงให้เห็นถึงทัศนคติพื้นฐานอย่างหนึ่งของเขา ยังไงองค์กรโกสต์ซิตี้ก็ทำให้แปดสุดยอดวงศ์ตระกูลเสียหายจริงๆ

“อย่างที่สอง ที่นี่ ผมรับรองกับคุณถัง ต่อไปองค์กรโกสต์ซิตี้จะไม่เคยขัดแย้งกับบริษัทของคุณอีก ถ้าภายใต้สถานการณ์ของการปะทะกัน ผมองค์กรโกสต์ซิตี้จะยอมถอยเอง”การแสดงออกของยู่ต๋าในตอนนี้จริงจังมาก ต้องบอกว่า เขามีความจริงใจจริงๆ

คำพูดของเขาแสดงให้เห็นว่า ต่อไปถึงมีความขัดแย้งทางผลประโยชน์ก็จะไม่ช่วงชิงกับคนของถังหลิน