บทที่ 1426 อย่ามาเล่นลูกไม้（2）

ดังนั้น ที่เมื่อกี๊ถังหลินตกลงให้เธอไปได้โดยตรงนั้นเธอจึงรู้สึกคาดไม่ถึง

เธอรู้ว่าเขาอยากได้อะไร ตั้งแต่ตอนอยู่ที่ประเทศz เขาก็บอกชัดเจนมาก แสดงออกก็ชัดเจนมาก ตอนนั้น เธอคิดมาตลอดว่าถังหลินอยากรับผิดชอบเพราะเรื่องคืนนั้น แต่ตอนนี้เธอไม่คิดอย่างนั้นแล้ว

ตอนนั้นที่อยู่ประเทศzเธอปฏิเสธอย่างเห็นได้ชัด พูดก็ชัดเจนมาก เธอไม่ต้องการให้เขารับผิดชอบ และตอนนั้นเธอยังเอาเย่ซือเฉินมาเป็นเกาะป้องกัน

ถังหลินเป็นผู้ชายเย่อหยิ่งขนาดนั้น ถ้าเพื่อรับผิดชอบแล้ว ไม่จำเป็นต้องทำถึงจุดนี้เลย

และเธอก็พอที่จะรู้สึกได้ว่า ความอ่อนโยนที่ถังหลินมีต่อเธอ ความใส่ใจที่มีต่อเธอ และความเคารพที่มีต่อเธอ

แต่ว่า ที่ถังหลินต้องการ เธอให้ไม่ได้

จิตใจของหลินเป้ยหดหู่ ไม่พูดอะไร แต่ใช้แรงสลัดออกจากเขาเบาๆ แล้วรีบก้าวออกไป

เธอให้ไม่ได้จริงๆ ดังนั้นเธอได้แต่ไม่ให้ความหวังใดๆตั้งแต่ต้น！！

ถังหลินมองแผ่นหลังของเธอออกไป ตาคู่นั้นค่อยๆหรี่ลง มุมปากเม้มลงอย่างเยือกเย็น

เขาหยิบโทรศัพท์ออกมา หาเบอร์ที่วันนี้เพิ่งเซฟไว้ แล้วโทรไป

“คุณชายถัง？”ปลายสายรับไวมาก แต่เสียงนั้นสงสัยเล็กน้อย เขารับปากถังหลินว่าจะให้ผลลัพธ์เขาภายในสามวัน แต่นี่ยังไม่ถึงครึ่งวันเลย ถังหลินก็อดไม่ได้ที่จะโทรมาเร่งเขาแล้ว？

ถังหลินไม่เหมือนคนที่ร้อนรน

“คุณช่วยผมสืบหน่อยว่าวันนี้ที่ราชวงศ์เกิดอะไรขึ้นหรือไม่？”ถังหลินฟังความสงสัยของคนนั้นออก แต่ก็แสดงเจตจำนงออกไปโดยตรง

“เรื่องที่ราชวงศ์？เกี่ยวกับเจ้าชายน้อยเหรอ？”คนที่สามารถสนิทจนเย่ซือเฉินสนใจแนะนำให้ถังหลินได้ไม่ใช่คนธรรมดาเลย ถังหลินไม่พูดมาก คนๆนั้นก็พอจะเดาได้

สายตาของถังหลินเป็นประกายเล็กน้อย พูดจริงๆแล้ว เขาก็ไม่รู้ว่าเรื่องอะไรกันแน่ ยังไงเมื่อกี๊ตอนที่หลินเป้ยรับสายก็หลีกเลี่ยงจากเขา เขาไม่ใช่คนที่ไม่มีคุณธรรมขนาดนั้น ไม่มีทางไปแอบฟังได้

แต่ เห็นการตอบสนองของหลินเป้ยเมื่อกี๊แล้ว น่าจะเกี่ยวกับเธอ

“อือ”ถังหลินตอบรับเสียงเบา มุมปากของเขาเม้มลง สุดท้ายก็ทนไม่ได้ ถามไปอีกว่า：“เรื่องนั้นมีแววบ้างยัง？”

“คุณชายถัง ก่อนหน้านี้ผมบอกว่าจะให้คำตอบคุณภายในสามวัน นั่นคือความเร็วที่เร็วที่สุดที่ผมทำได้แล้ว แต่ตอนนี้ยังไม่ถึงครึ่งวันเลย นั่นก็น่าจะเกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวของเจ้าชายน้อย และเจ้าชายน้อยทำอะไรก็ระมัดระวังตลอด”คนที่อยู่ปลายสายหัวเราะอย่างยากที่จะเห็น และก็ยากที่จะพูดยาวขนาดนี้

“ผมเข้าใจแล้ว คุณหาต่อไปเถอะ ไม่……”คุณชายถังที่มีท่าทีเด็ดเดี่ยวมาเสมอสายตามีความอึดอัด เขาอยากบอกว่าไม่รีบ แต่ริมฝีปากขยับเล็กน้อย สุดท้ายคำนั้นก็ไม่ได้พูดออกมา

“ได้ ผมรู้ว่าคุณชายถังรีบร้อน ผมจะรีบสืบให้ได้”ถึงแม้คุณชายถังยังพูดไม่จบ แต่ที่ปลายสายก็เข้าใจว่าถังหลินจะพูดอะไรได้ ตอนนี้ในเสียงของเขาเยาะเย้ยเล็กน้อย

ถังหลินไม่พูดอะไรอีก วางสายไปโดยตรง

หลินเป้ยกลับถึงบ้านก็ชั่วโมงหนึ่งถัดมา นี่คือคฤหาสน์ชั้นสาม หรูหรามาก ทำเลที่ตั้งก็ยอดเยี่ยมด้วย นี่คือสิ่งที่เจ้าชายใหญ่ให้คนเตรียมให้เธอตอนที่เธออยู่ข้างกายของเจ้าชายใหญ่เป็นปีที่สาม จากนั้นแม่ก็ย้ายมานี่เลย

แต่ส่วนมากก็ยังอาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์เล็กๆ หลายปีนี้ จำนวนครั้งที่เธอมานี่ก็น้อยลงเรื่อยๆ

แต่แม่ดูเหมือนไม่แคร์มากนัก เพราะว่าชีวิตของแม่สมบูรณ์ขึ้นเรื่อยๆ พื้นที่ส่วนคฤหาสน์นี้มีเหล่าคุณนายพักอาศัยไม่น้อยเลย ปกติชีวิตของแม่ก็จะไปเดินเล่นด้วยกัน ไปทำสวยด้วยกัน ไปเล่นไพ่ด้วยกันกับพวกคุณนายรวยๆนั้น ยุ่งไปทั้งวัน จนไม่มีเวลาสนเธอ

เช่นเรื่องที่โทรหาเธอให้เธอกลับมา นานแล้วที่ไม่มีแบบนี้！！！

หลินเป้ยยืนอยู่นอกประตู ไม่รีบเข้าไป จู่ๆก็รู้สึกปั่นป่วน