บทที่ 1427 ปกป้องลูก（1）

“เพื่อสิ่งนี้？”หลินเป้ยงง ทำไมเธอคิดไม่ถึงว่าจะเป็นเพราะสาเหตุนี้นะ

“ใช่ เพื่อสิ่งนี้ บางครั้งผู้หญิงก็ไร้เหตุผลจริงๆ”ในเสียงของเจ้าชายใหญ่นั้นมีความทำอะไรไม่ได้：“พระราชินีอยากให้แม่คุณโกรธ เธอไมก่ล้าทำอะไรแม่คุณจริงๆหรอก และก็ไม่กล้าทำอะไรคุณด้วย ตอนนี้คุณเป็นคนของผมด้วย พระราชินีจึงไม่กบ้าทำอะไรมั่วๆ”

หลินเป้ยถือโทรศัพท์ไว้ ไม่พูดอยู่แป๊บหนึ่ง หลายปีนี้ เธอระวังไปหมดสุขุมไปทุกที่ เธอไม่อยากไปขัดใจใคร แต่คิดไม่ถึงว่าแค่เรื่องเล็กๆนี้จะไปขัดใจพระราชินีได้

หลินเป้ยรู้ว่าพระราชินีไม่ใช่คนใจกว้างแบบนั้น เรื่องนี้ไม่มีทางจบแบบนี้แน่ และคนที่อยู่เบื้องหลังเอาเธอมาเทียบกับเจ้าชายสาม เจ้าชายสามเป็นถึงลูกชายแท้ๆของพระราชินี

พระราชินีต้องหาทางทำให้เธอลำบากใจแน่！！

“แต่ว่า ช่วงนี้คุณระวังตัวหน่อย อย่าทำอะไรผิด อย่าถูกพระราชินีจับจุดอ่อนอะไรได้ แค่เธอจับความผิดของคุณไม่ได้ก็ไม่กล้าทำอะไรมั่วๆแล้ว”เจ้าชายใหญ่ก็เข้าใจตรงนี้ ดังนั้นเลยเตือนไป

“โอเค ฉันเข้าใจแล้ว”หลินเป้ยแอบถอนหายใจ แม้ว่าจะเป็นเรื่องเล็ก แต่จากนิสัยของพระราชินีแล้ว สามารถทำให้เรื่องใหญ่โตได้อย่างแน่นอน

เจ้าชายใหญ่บอกว่า แค่พระราชินีจับผิดตัวเองไม่ได้ก็จะไม่ทำอะไรมั่วๆ แต่หลินเป้ยรู้ พระราชินีจะทำทุกวิถีทางเพื่อจับผิดเธออย่างแน่นอน ถึงแม้จับไม่ได้ ก็อาจถูกเธอตั้งข้อหากระทำผิดสักอย่างแน่

ยิ่งไปกว่านั้น ตัวตนของเธอก็เหมือนระเบิดที่ไม่ตั้งเวลา อาจระเบิดได้หากไม่ระวัง

ถ้าให้พระราชินีรู้ความลับเรื่องตัวตนของเธอ เธอคิดว่าถึงเธอจะมีสิบชีวิตก็ไม่พอที่จะตาย แน่นอนว่าตอนนั้นแม่ของเธอก็คงไม่มีชีวิตอยู่ได้

ถ้าตัวตนของเธอถูกเปิดเผยจริงๆ เจ้าชายใหญ่ก็ปกป้องเธอไม่ได้！！

“หลินเป้ย ก่อนหน้านี้คุณไม่ได้บอกว่าอยากไปเที่ยวเหรอ？ไม่งั้นผมลาให้คุณตอนนี้ คุณไปเที่ยวสักระยะหนึ่ง จะได้ไม่โดนพระราชินีจับผิดได้ ผ่านไปสักระยะหนึ่ง เรื่องนี้ผ่านไปคุณค่อยกลับมา”ตอนเจ้าชายใหญ่พูดว่าจับผิดก็เน้นเสียงเล็กน้อย ชัดเจนมากว่าประโยคของเจ้าชายใหญ่มีนัยแอบแฝง

เจ้าชายใหญ่ก็คิดถึงว่าพระราชินีอาจจะให้คนใส่ร้ายหลินเป้ย ตั้งข้อหากระทำผิดให้หลินเป้ย

เรื่องแบบนี้เห็นได้เยอะในราชวงศ์

ตอนนั้นเจ้าชายใหญ่ก็นึกถึงด้านถังหลิน เป้าหมายที่เห็นชัดเจนของถังหลิน เจ้าชายใหญ่ก็ปวดหัวมาก กังวลมาก

หลินเป้ยตะลึงเล็กน้อย สายตาเป็นประกายหน่อยๆ เธอเข้าใจความหมายของเจ้าชายใหญ่ พูดตรงๆแล้วเธอก็อยากออกไปหลบ ไม่ใช่แค่หลบพระราชินี หลบถังหลิน ขณะเดียวกันออกจากประเทศไปก็ค่อนข้างสะดวกที่เธอจะจัดการปัญหาตั้งท้อง

แต่หลินเป้ยนึกถึงคำเตือนซ้ำๆของถังหลิน เธอรู้ว่าถังหลินไม่ให้เธอมีโอกาสไปต่างประเทศแน่

และถึงเธอออกประเทศไป ก็ไม่อาจหลบถังหลินได้ เพราะเธอรู้ว่าถังหลินมีอิทธิพลของตัวเองในหลายๆที่ ถึงถังหลินไม่มี เย่ซือเฉินก็มี

แต่ว่า เธอกลับสามารถหลบอยู่ในประเทศได้ช่วงหนึ่ง ยังไงนี่ก็คือประเทศR เป็นถิ่นของเธอ เธอมีที่ลับสุดๆที่หนึ่ง ที่นั่นนอกจากเธอแล้วไม่มีใครรู้ แม้แต่แม่ของเธอและเจ้าชายใหญ่ก็ไม่รู้

คนทั่วไปหาสถานที่นั้นไม่เจอแน่

เธอกับถังหลินไม่สามารถมีอะไรได้จริงๆ เมื่อก่อนไม่ได้ ต่อไปก็ยิ่งไม่ได้ ตอนนี้พระราชินีต้องให้คนจับตาดูเธอตลอดเวลา แน่ เธอทำพลาดอะไรไม่ได้เด็ดขาด

ดังนั้นในกรณีนี้ ระหว่างเธอกับถังหลินเกิดเรื่องอะไรขึ้นไม่ได้แน่

และจากท่าทีปัจจุบันที่ถังหลินมีต่อเธอ หากเธอติดต่อกับถังหลินอีก หลินเป้ยก็ไม่กล้ารับรองว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นจริงไหม？

ในโรงแรมวันนี้ ถังหลินดึงเธอไว้เลย ตอนนั้นคนอื่นๆในห้องน่าจะตกใจกับเรื่องราวก่อนหน้านี้ เลยไม่คิดมาก แต่เจ้าชายใหญ่ก็คิดมากแล้วนี่？

และเจ้าชายใหญ่ยังมองความจริงของเรื่องนี้ออกเพียงแวบเดียว

ถึงแม้เป็นเพราะเจ้าชายใหญ่เองก็ชอบผู้ชายด้วย แต่หากเป็นเช่นนี้อีก คนอื่นๆก็อาจสงสัยในเรื่องนี้ได้

ยิ่งไปกว่านั้น หลินเป้ยก็ยิ่งกลัว ถังหลินทำกับเธอไม่ใช่แค่การดึงแขน เธอกลัวว่าถังหลินจะทำอะไรที่มากกว่านั้น ยังไงถังหลินก็เคยจูบเธอในห้องของโรงแรมมาก่อน

ครั้งนี้ไม่มีคนเห็น แต่ไม่มีใครรับรองได้ว่าครั้งต่อไปจะไม่มีใครเห็น

ถ้าถูกคนเห็น ผลที่ตามมาแบบนี้ ในใจของหลินเป้ยรู้ดี