บทที่ 1436 ‘ฉลาดปราดเปรื่อง’เหลือเกิน (2)

เวลานี้แขกกลับกันหมดแล้ว จึงไม่ต้องคำนับกลับอีก ดังนั้นเย่ซือเฉินกับเย่ซือฉุนแค่คุกเข่าอยู่ในห้องเซ่นไหว้สพ ต่อมาเย่ซือฉุนก็เผากระดาษเงินกระดาษทองไม่หยุด ส่วนเย่ซือเฉินก็คุกเข่าไม่ไหวติง

เฉิงโหรวโหรวคุกเข่าด้านข้างเขา ทว่าก็เว้นระยะไว้ช่วงหนึ่ง

เย่ซือเฉินไม่ได้พูดอะไร และไม่ได้มองเฉิงโหรวโหรวแม้แต่ปราดเดียว

เขาประกาศตัดขาดกับตระกูลเย่แล้ว ตอนนี้เขากลับมาเพราะเย่โป๋เหวิน ตอนนี้เขาไม่ได้บริหารบริษัทตระกูลเย่กรุ๊ปแล้ว เรื่องอื่นในตระกูลเย่จึงไม่เกี่ยวอะไรกับเขา

เขากลับมาเพื่อเข้าพิธีเฝ้าศพเย่โป๋เหวินตามหลักความกตัญญูเท่านั้น อย่างอื่นก็ไม่เกี่ยวข้องกับเขา

เฉิงโหรวโหรวมาตอนนี้ถือว่าเป็นแขกของตระกูลเย่ คุณปู่เย่กับคุณย่าเย่ไม่ไล่อีกฝ่าย เย่ซือเฉินก็ไม่พูดอะไรทั้งนั้น

หากเขาขับไล่เฉิงโหรวโหรวเวลานี้ก็เท่ากับการประกาศตัดความสัมพันธ์กับตระกูลเย่เป็นเรื่องตลกทั้งเพ

หรือคุณปู่เย่กับคุณย่าเย่กำลังรอเขาไล่อีกฝ่ายอยู่ก็เป็นได้

“คุณหนูท่านนี้ คนอื่นกลับกันหมดแล้ว ทำไมคุณยังไม่กลับอีก？คุณทำอะไรอยู่？！”เย่ซือฉุนกลับอดกลั้นไม่ไหว เขาเคยเห็นคนหน้าด้านหน้าทน แต่เป็นครั้งแรกที่เห็นหน้าหนาได้เพียงนี้

เฉิงโหรวโหรวไม่สนใจเย่ซือฉุน ดวงตาทั้งคู่จ้องไปยังเย่ซือเฉิน เธอที่ไม่รู้จักปิดบังความรู้สึกอยู่แล้ว ตอนนี้แววตาเต็มไปด้วยความลุ่มหลงในตัวเย่ซือเฉิน ผู้ชายคนนี้ยิ่งมองยิ่งหล่อ ยิ่งมองก็ยิ่งชอบ

เฉิงโหรวโหรวรู้ว่าเย่ซือเฉินดีเลิศประเสริฐศรีมาก พูดอย่างไม่เกินจริงก็คือดีกว่าผู้ชายคนอื่นๆ ตอนเธออยู่ชนบทก็ไม่กล้าเพ้อฝันจะได้แต่งงานกับผู้ชายอย่างนี้

ทว่าตอนนี้ต่างกัน ตอนนี้เธอเป็นองค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้ ตอนนี้หัวหน้าองค์กรเริ่มปกป้องเธอแล้ว ถือว่ายอมรับสถานะของเธอแล้วด้วย

เธอในฐานะองค์หญิงอยากได้ผู้ชายแบบนั้นก็ต้องได้ เย่ซือเฉินก็ไม่ยกเว้น！！

เฉิงโหรวโหรวยิ่งคิดยิ่งกระหยิ่มใจ！！

เย่ซือฉุนเห็นแววตาที่เฉิงโหรวโหรวมองเย่ซือเฉินก็สะอิดสะเอียน ผู้หญิงคนนี้รู้จักคำว่ารักนวลสงวนตัวบ้างไหม？มียางอายบ้างไหม？เย่ซือฉุนคิดว่าหากตอนนี้ไม่ได้อยู่ในสถานที่เช่นนี้ ผู้หญิงคนนี้คงโถมเข้าหาเย่ซือเฉินแล้ว คงจะฉุดกระชากลากดึงเย่ซือเฉินแน่ๆ！！

“คุณหนูท่านนี้ แขกกลับกันหมดแล้ว คุณใช้ฐานะอะไรอยู่ต่อ？”เย่ซือฉุนรู้สึกคลื่นไส้เฉิงโหรวโหรว ดังนั้นพูดจาไม่ให้ความเกรงใจอีกฝ่าย

สายตาเฉิงโหรวโหรวจึงละออกจากเย่ซือเฉินอย่างอาลัยอาวรณ์ หันมามองเย่ซือฉุนแทน “คุณยุ่งอะไรกับฉัน？คุณปู่เย่กับคุณย่าเย่ยังไม่พูดอะไรเลย คุณมีสิทธิ์อะไรมาว่าฉัน？”

เฉิงโหรวโหรวพูดตรงประเด็น แต่ไม่ใช่เพราะเธอกลายเป็นคนฉลาดแต่อย่างใด ความจริงก็คือคุณย่าเย่กำชับเธอล่วงหน้าไว้แล้ว

คุณย่าเย่กำชับเธอว่าห้ามพูดถึงเรื่องแต่งงานต่อหน้าเย่ซือเฉินก่อน คุณย่าเย่รับปากว่าขอเพียงเธอทำตาม ถึงเวลานั้นเย่ซือเฉินต้องแต่งงานกับเธอแน่

ดังนั้นเวลานี้เธอจึงข่มกลั้นไม่พูดถึงเรื่องแต่งงาน

เย่ซือฉุนไม่ได้โกรธ ทางกลับกันยังยิ้มจางๆออกมา พลางมองเย่ซือเฉินอย่างหยอกล้อหลายส่วน

ขอเพียงมีตาก็จะดูออกว่าเฉิงโหรวโหรวมาด้วยเพราะเย่ซือเฉิน ทว่าเย่ซือเฉินกลับสุขุมใจเย็นยิ่ง

ได้ เจ้าตัวยังไม่เดือดเนื้อร้อนใจเลย เขาจะตีโพยตีพายทำไม เขารอดูงิ้วดีกว่า！

เย่ซือฉุนก็ไม่ได้พูดอะไรมากอีก จากที่มีญาติๆเฝ้าอยู่ในห้องเซ่นไหว้ด้วย แต่เมื่อถึงกลางดึก คุณปู่เย่กับคุณย่าเย่ก็ให้ญาติพวกนั้นกลับไปพักผ่อนแล้ว

ทว่าเย่ซือเฉินกับเย่ซือฉุนในฐานะลูกชายยังคงเฝ้าห้องเซ่นไหว้เหมือนเดิม และเฉิงโหรวโหรวก็ยังไม่ไปไหน ซึ่งคุณปู่เย่กับคุณย่าเย่ไม่ได้บอกให้เฉิงโหรวโหรวกลับไป

เย่ซือฉุนที่ปกติก็เป็นคนไม่นอนตอนกลางคืนอยู่แล้ว ดังนั้นตอนนี้จึงไม่รู้สึกง่วงเลยสักนิด เขาดูจากรูปการณ์แล้วยิ่งรู้สึกตื่นเต้นมากขึ้น

เดิมทีคุณปู่เย่ก็ให้เย่ซือฉุนไปพักผ่อนด้วย เพราะแผนการของพวกเขาคือให้เย่ซือเฉินกลับเฉิงโหรวโหรวเฝ้าห้องเซ่นไหว้ด้วยกัน จากนั้นก็ให้นักข่าวมาถ่ายรูปแล้วเผยแพร่ออกไป

เย่ซือฉุนจึงเป็นก้างขวางคอที่นี่เล็กน้อย

ทว่าเย่ซือฉุนที่รอดูความครื้นเครงไม่ยอมไป ไม่ว่ายังไง เย่ซือฉุนก็เป็นลูกชายของเย่โป๋เหวิน ลูกชายนั่งเฝ้าข้างศพบิดาผู้ให้กำเนิด จึงเป็นเรื่องที่ถูกต้องชอบธรรม คุณปู่เย่จึงไล่เย่ซือฉุนตรงๆไม่ได้

ดังนั้นหลังเที่ยงคืน จึงมีเย่ซือเฉิน เย่ซือฉุนกับเฉิงโหรวโหรวเฝ้าอยู่ในห้องเซ่นไหว้กันสามคน

เช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้นก็มีข่าวจากหลายสำนักเผยแพร่ข่าวว่า——เมื่อวานองค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้ร่วมเฝ้าห้องเซ่นไหว้ศพเย่โป๋เหวินกับคุณชายสามเย่

ซึ่งรูปถ่ายในข่าวมีเพียงเย่ซือเฉินกับเฉิงโหรวโหรวสองคน ทั้งสองคุกเข่าอยู่ด้านหน้าโลงศพ ซึ่งรูปถ่ายนี้จับภาพจากด้านข้าง สามารถมองเห็นใบหน้าทั้งคู่อย่างชัดเจน แค่มองแวบเดียวก็ดูออกว่าเป็นพวกเขาสองคน