บทที่ 1439 องค์หญิงตัวจริงตัวปลอม (1)

หากเป็นเช่นนี้ เกรงว่าจุดจบของเฉิงโหรวโหรวจะไม่ค่อยดีนัก ไม่ใช่สิ ไม่ดีเป็นอย่างยิ่งเลย เกรงว่าจะไม่ดีเอามากๆเลย …

ผู้ดูแลจ้งรู้ว่าหัวหน้าถือหางพวกพ้องมาแต่ไหนแต่ไร ทั้งยังเป็นประเภทปกป้องคนของตนอย่างไม่บันยะบันยังอีกด้วย！！

เมื่อก่อนเฉิงโหรวโหรวแค่สร้างปัญหาเล็กๆเท่านั้น ถึงจะมีศัตรูบ้าง ถึงจะทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียงขององค์กรโกสต์ซิตี้จริงๆ

หัวหน้าก็ไม่ใส่ใจเรื่องเล็กๆพวกนั้นหรอก

ทว่าเฉิงโหรวโหรวดันเป็นปรปักษ์กับคุณหนูใหญ่ถัง เช่นนั้นก็รนหาที่ตายจริงๆแล้ว！！

ผู้ดูแลจ้งรู้ว่า หัวหน้ามอบหมายให้เขาจัดการเรื่องนี้ หากเขาทำให้หัวหน้าพอใจไม่ได้ มีความเป็นไปได้สูงที่หัวหน้าจะไปจัดการเอง

เมื่อก่อนหัวหน้าใส่ใจเฉพาะเรื่องของคุณนาย เรื่องอื่นก็ไม่เก็บมาคิดเลย ทว่าตอนนนี้ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว ……

คืนที่สามหลังจากที่เย่โป๋เหวินเสียชีวิต ตามขนบธรรมประเพณีแล้ว คืนนี้ต้องจัดงานเลี้ยงราตรีกัน

ในเมื่อมีงานเลี้ยงราตรี เช่นนั้นก็ต้องมีเรื่องต้องตระเตรียมมากมาย ซึ่งเมื่อก่อนจะมีคุณย่าเย่เป็นผู้รับผิดชอบเตรียมงาน

ทว่าแขกที่มาวันนี้พบว่าข้างกายคุณย่าเย่มีคนเพิ่มขึ้นมาหนึ่งคน นั่นก็คือองค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้

คุณย่าเย่พาองค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้ไปกล่าวทักทายแขกเหรื่อ ซึ่งท่าทางขององค์หญิงคล้ายกับเป็นหญิงเจ้าบ้านมาก

สองวันก่อนมีข่าวลือกระฉ่อนว่าองค์หญิงเฝ้าไว้อาลัยศพเย่โป๋เหวิน ตอนนี้องค์หญิงยังทำท่าทางเช่นนี้ในบ้านตระกูลเย่อีก คนส่วนมากจึงเริ่มเชื่อข่าวในโซเชียลมากขึ้น

ตระกูลเย่คงจะเกี่ยวดองกับองค์กรโกสต์ซิตี้จริงๆ คุณชายสามเย่คงจะแต่งงานกับองค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้จริงๆ ไม่เช่นนั้นองค์หญิงคงไม่รับผิดชอบงานเลี้ยงของตระกูลเย่พร้อมกับคุณย่าเย่หรอก

ทุกคนไม่ค่อยรู้จักองค์หญิงคนนี้มากนัก เพราะพึ่งตามหาตัวองค์หญิงเจอไม่นาน และองค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้ก็ไม่เคยออกงานใหญ่ๆมาก่อน

เพราะหัวหน้าไม่เคยปริปากยอมรับว่าเป็นองค์หญิงด้วยตัวเองมาก่อน ดังนั้นงานเลี้ยงที่เฉิงโหรวโหรวเคยร่วมก็ล้วนมีไป๋หยิงคอยจัดแจงให้ ซึ่งด้วยฐานะของไป๋หยิงจึงไม่อาจเข้าร่วมงานระดับสูงจริงๆ

และแขกที่มาร่วมงานเลี้ยงตระกูลเย่ในค่ำคืนนี้ ล้วนแล้วแต่เป็นคนที่ไปมาหาสู่กันบ่อยๆ เป็นคนที่มีสถานะสูง ดังนั้นพวกเขาไม่รู้จักเฉิงโหรวโหรว มันก็ถือว่าปกติ

ดังนั้นทุกคนรู้เพียงว่าเฉิงโหรวโหรวเป็นองค์หญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้เท่านั้น และคนส่วนมากก็รู้ว่าองค์กรโกสต์ซิตี้เก่งกาจมาก จึงไม่มีใครกล้าดูถูกฐานะองค์หญิง บวกกับท่าทีที่คุณย่าเย่มีต่อเฉิงโหรวโหรว แขกจึงมีท่าทีต่อเฉิงโหรวโหรวไมเลวเช่นกัน

ยังมีคุณนายสูงศักดิ์บางรายเข้ามาตีสนิทเฉิงโหรวโหรวด้วย คิดอยากให้เฉิงโหรวโหรวชื่นชอบ เพราะไม่ว่าจะเป็นองค์กรโกสต์ซิตี้หรือตระกูลเย่ ขอเพียงสามารถร่วมมือกันได้ นับว่าเป็นผลประโยชน์อย่างหาที่เปรียบไม่ได้

เดิมทีเฉิงโหรวโหรวรู้สึกกังวลใจและกระอักกระอ่วนเล็กน้อย ตอนนี้เห็นท่าทางที่ทุกคนมีต่อเธอ เธอก็อดย่ามใจไม่ได้ เริ่มตัวลอยขึ้นมา！！

ตอนเธอใช้ฐานะองค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้เข้าร่วมงานเลี้ยง ตอนนั้นก็มีคนอื่นมาชื่นชมเธอ ยกยอปอปั้นเธอ ทว่าเฉิงโหรวโหรวก็รู้ว่า พวกนั้นเป็นงานเลี้ยงระดับกลางไปจนถึงระดับล่าง ซึ่งคนร่วมงานล้วนเป็นคุณหนูจำพวกไร้ประโยชน์

สถานการณ์ตอนนี้แตกต่างกันลิบลับ สถานะของตระกูลเย่ในเมืองAนั้นไม่มีใครเทียบเทียม แขกเหรื่อที่มาร่วมงานเลี้ยงตระกูลเย่ ต่างก็เป็นบุคคลระดับสูง ทั้งยังเป็นนายหญิงของแท้จากตระกูลต่างๆอีกด้วย

ได้ยินคนลักษณะนี้ชื่นชมตัวเอง เฉิงโหรวโหรวก็รู้สึกมีหน้ามีตาอย่างเต็มเปี่ยม

“ได้ยินองค์กรโกสต์ซิตี้รับตัวองค์หญิงกลับมาตั้งนานแล้ว วันนี้ได้เจอตัวจริงเสียที หน้าตาสวยจริงๆ”คุณนายหลี่มองเฉิงโหรวโหรวด้วยใบหน้าประดับรอยยิ้มระคนความจริงจัง

“ขอบคุณค่ะ” เฉิงโหรวโหรวดีใจจนดอกไม้บานสะพรั่งในใจแล้ว ทว่าก่อนหน้านี้คุณย่าเย่เคยกำชับเธอไว้แล้ว และเคยสอนเธอเรื่องต่างๆเล็กน้อย คุณย่าเย่ยังบอกเธอว่าอย่าพูดจาไปเรื่อยเปื่อย

เวลานี้คุณย่าเย่มีธุระต้องขอตัวก่อน เฉิงโหรวโหรวยังคงจำคำสั่งเสีย ซึ่งเธอก็ไม่ได้พูดเรื่อยเปื่อยแต่อย่างใด

“ฉันได้ยินว่าหัวหน้าองค์กรโกสต์ซิตี้ยังไม่เคยแต่งงาน ไม่มีลูกคนอื่น มีเพียงองค์หญิงที่เป็นลูกสาวคนเดียวค่ะ คาดว่าหัวหน้าคงรักและทะนุถนอมองค์หญิงมากเลยใช่ไหมค่ะ” คุณนายหลี่ยิ้มเข้มข้นขึ้นหลายส่วน ทว่าแววตาที่คุณนายหลี่มองเป็นการหยั่งเชิงเสียมากกว่า