บทที่ 1440 องค์หญิงตัวจริงตัวปลอม (2)

“คุณคุยอะไรกับองค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้เหรอคะ？ทำไมทำหน้าอย่างนี้คะ？”คนที่ร่วมเล่นไพ่เป็นประจำกับคุณนายหลี่เห็นสีหน้าคุณนายหลี่ซับซ้อน จึงอดถามหลายประโยคไม่ได้

แน่นอน อันที่จริงพวกเขาก็อยากรู้เรื่องราวขององค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้เหมือนกัน

“รู้สึกไม่แปลกๆยังไงไม่รู้ค่ะ” คุณนายหลี่ชะงัก จากนั้นก็ส่ายหัว

“แปลกตรงไหนคะ?” มีหลายคนเข้ามารายล้อม ล้วนอยากฟังเรื่องเม้าท์มอยกันทั้งนั้น

“องค์หญิงคนนี้……”คุณนายหลี่หยุดพูด จากนั้นก็ใช้นิ้วชี้ไปที่ศีรษะของตัวเอง “รู้สึกว่าสมองมีปัญหาหน่อยค่ะ”

“และฉันฟังจากที่องค์หญิงคนนี้พูดแล้วเหมือนหัวหน้าองค์กรโกสต์ซิตี้ไม่เห็นความสำคัญของเธอเลยค่ะ” คุณนายหลี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย “ตามหลักแล้วหัวหน้าตามหาลูกสาวคนนี้เจออย่างยากลำบาก คงอยากประกาศให้คนนอกรู้ถึงจะถูก แต่เมื่อกี้ฉันหยั่งเชิงองค์หญิงแล้วเหมือนหัวหน้าไม่มีความคิดด้านนี้เลย”

“หรือว่าต้องการปกป้ององค์หญิง ถึงไม่ได้ประกาศหรือเปล่า เพราะคนขององค์กรโกสต์ซิตี้ทำอะไรก็มักจะธรรมดาเรียบง่าย” มีคนอดแสดงความสงสัยไม่ได้

“ไม่ถูก ตอนฉันถามเมื่อกี้ องค์หญิงหงุดหงิดด้วยนะคะ เห็นได้ชัดว่าเธอใส่ใจเรื่องนี้ ถ้าหัวหน้าทะนุถนอมเธอจริงๆ คงแคร์ความรู้สึกของเธอนะคะ หากประกาศให้คนนอกรู้ไม่ได้เพราะต้องการปกป้องเธอจริงๆ แต่ส่วนในต้องยอมรับถึงจะถูก แต่ดูจากสีหน้าหงุดหงิดขององค์หญิงแล้ว เหมือนภายในองค์กรโกสต์ซิตี้ไม่ได้ยอมรับเธอเลย เมื่อกี้เธอตอบสนองเด่นชัดมาก ฉันคิดว่าหัวหน้าองค์กรโกสต์ซิตี้ไม่คิดจะยอมรับสถานะของเธอเลย” คุณนายหลี่เคยเห็นสถานการณ์แบบนี้มานัดต่อนัดแล้ว ทุกการตอบสนองของเฉิงโหรวโหรวตกอยู่ในสายตาของเธอทั้งหมด

“เป็นไปไม่ได้หรอกมั้ง？ลูกสาวตัวเองทั้งคน ในเมื่อหาเจอแล้วก็ต้องยอมรับสิ และได้ยินว่าหัวหน้าไม่มีลูกคนอื่นอีก น่าจะยิ่งเห็นความสำคัญกับองค์หญิงคนนี้มากขึ้นถึงจะถูก ไม่งั้นคุณปู่เย่กับคุณย่าเย่จะให้คุณชายสามเย่แต่งงานกับเธอเหรอคะ？”

“คุณพูดถูก องค์กรโกสต์ซิตี้ลึกลับตลอด คนนอกอย่างเราไม่เข้าใจหรอก ฉันคงคิดมากไปหนะค่ะ” คุณนายหลี่ยิ้ม เธอก็คิดว่าตัวเองคิดมากไป

“คุณปู่เย่กับคุณย่าเย่ฉลาดแค่ไหน ใครก็ดูออกว่าพวกเขาอยากให้คุณชายสามเย่สู่ขอองค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้เข้าบ้านสักเต็มประดา ดังนั้น ฉันมั่นใจว่าองค์หญิงคนนี้ต้องมีอำนาจเล็กน้อย หัวหน้าองค์กรโกสต์ซิตี้มีลูกสาวคนนี้คนเดียว ไม่แน่ว่าอีกหน่อยทุกอย่างในองค์กรโกสต์ซิตี้จะเป็นของเธอ ดังนั้น คุณปู่เย่กับคุณย่าเย่จึงรีบร้อนอยากสู่ขอเร็วๆ”

“ปกติคุณย่าเย่หยิ่งจนจมูกเชิดขึ้นฟ้าแล้ว ทว่าวันนี้กลับเอาองค์หญิงอยู่ข้างกายตลอด ให้ความเป็นมิตรไมตรีมาก ลำพังจุดนี้ก็ชี้ให้เห็นว่าไม่มีปัญหาแล้ว”

“ใช่ ใช่ เมื่อกี้ฉันคิดผิดไปเอง” คุณนายหลี่ยิ้มเบาๆ ครั้งนี้รอยยิ้มผ่อนคลายมาก

คุณนายหลี่มองไปยังเฉิงโหรวโหรว สามีเธอกำชับให้เธอหยิ่งเชิงองค์หญิงคนนี้ หากองค์หญิงมีอิทธิพลในองค์กรโกสต์ซิตี้ เช่นนั้นก็ต้องสัมพันธไมตรีองค์หญิงคนนี้เข้าไว้

ถึงจะไม่ได้ร่วมงานกับองค์กรโกสต์ซิตี้ แต่ก็บาดหมางไม่ได้เด็ดขาด

คุณนายหลี่คิดว่าประเดี๋ยวต้องไปคุยประจบเฉิงโหรวโหรวสักหน่อยแล้ว

“เอ๋ ประธานถังกับคุณนายถังมาแล้วค่ะ” คนข้างๆคุณนายหลี่สะกิดคุณนายหลี่เบาๆ

“ความสัมพันธ์บ้านตระกูลถังกับตระกูลเย่ไม่เลวอยู่แล้ว เพราะคุณชายสามเย่กับคุณชายใหญ่ถังเป็นสหายกัน คนบ้านตระกูลถังมาก็ปกติดีนี่ค่ะ？”คุณนายหลี่หันไปมองคนข้างๆ สีหน้าไม่เข้าใจเล็กน้อย

“ก่อนหน้านี้มีข่าวลือกันว่าคุณชายสามเย่กับคุณหนูใหญ่ถังไปมาหาสู่กันไม่ใช่เหรอ?” ？”คุณนายหลิวมองไปยังคุณนายหลี่ด้วยรอยยิ้มที่มีความหมายลึกซึ้ง“ได้ยินว่าก่อนหน้านี้คุณชายสามเย่ตัดขาดกับตระกูลเย่ ปฏิเสธการเกี่ยวดองกับองค์กรโกสต์ซิตี้ก็เพราะคุณหนูใหญ่ถัง แต่หลังจากนั้นก็มีข่าวเปิดเผยว่าคุณหนูใหญ่ถังแต่งงานเมื่อห้าปีก่อนแล้ว แถมยังมีลูกอีกสองคนด้วย ……”

คุณนายหลิวหยุดพูดชั่วครู่ ใบหน้าเพิ่มรอยยิ้มหลายส่วน“ดังนั้น เป็นไปได้ไหมที่คุณชายสามเย่โกรธเลยรับปากจะแต่งงานกับองค์หญิง？หากเป็นเช่นนี้ คนตระกูลถังมาก็ไม่อึดอัดแย่เหรอ？”

“อย่าพูดมั่วค่ะ เรื่องตระกูลถังคุณก็กล้าวิจารณ์นะ ระวังมีคนได้ยินนะคะ” คุณนายหลี่ติเตียนเธอเสียงเบา

คุณนายหลิวก็รู้ตัวว่าเสียมารยาทแล้ว รีบหุบปากทันควัน พวกเธอกล้าแอบซุบซิบเรื่องตระกูลเย่บ้าง ทว่าสำหรับตระกูลถัง พวกเธอไม่กล้าพูดมั่วซั่ว

ถึงแม้คุณนายหลิวไม่ได้พูดอะไรอีก ทว่าดวงตาทั้งคู่ก็อดจับตามองเฉิงโหรวโหรวที่อยู่ข้างกายคุณย่าเย่ไม่ได้ คนตระกูลถังเห็นภาพนี้แล้วจะทำยังไงนะ？

คุณนายหลิวเป็นคนชอบดูความคึกคักเป็นชีวิตจิตใจ

ถังหยุนเฉิงกับเฟิ่งเหมียวเหมียวไหว้เคารพศพเสร็จ เย่ซือเฉินก็ลุกขึ้นแล้วคำนับกลับอย่างมีมารยาท เฟิ่งเหมียวเหมียวมองเย่ซือเฉินด้วยแววตาสับสน ทว่าสุดท้ายก็พูดเพียงประโยคปลอบใจ