บทที่ 1441 ความจริงกระจ่าง (1)

เฟิ่งเหมียวเหมียวเป็นใคร？อยากให้เธออ่อนโยนก็ได้ แข็งกระด้างก็ไม่มีปัญหา หากคิดจะมาปะทะฝีปากกับเธอ คงคิดผิดไปถนัด แน่นอน ส่วนของพลานุภาพและรัศมีก็ไม่มีใครเทียบเฟิ่งเหมียวเหมียวได้

และที่สำคัญ เฟิ่งเหมียวเหมียวเคียงบ่าเคียงไหล่ถังหยุนเฉิง เป็นคุณนายถังมาหลายปี จึงเคยเจอทุกสถานการณ์ คนอย่างเฉิงโหรวโหรวจะเป็นคู่ต่อสู้เธอได้อย่างไร？

เฟิ่งเหมียวเหมียวพูดอย่างเงียบขรึม ทว่ากลับแฝงนัยยะหลายประการ

ประการที่หนึ่ง เฟิ่งเหมียวเหมียวเน้นย้ำว่าคุณหนูใหญ่ถังเป็นที่โปรดปรานของตระกูลถัง สามารถเปรียบเทียบข่าวลือขององค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้อย่างลงตัว

ประการที่สอง องค์หญิงคนนี้ไม่มีฐานะใดๆในตระกูลเย่ ทว่าก็มาเฝ้าศพไว้อาลัยเย่โป๋เหวินในฐานะเจ้าบ้าน เรื่องนี้ไม่เหมาะสมอย่างยิ่ง ถึงแม้จะทำให้ทุกคนคิดว่าคุณชายสามเย่จะแต่งงานกับองค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้ ทว่าคนส่วนมากก็รู้สึกเอือมระอากับการกระทำขององค์หญิงคนนี้

ลูกสาวบ้านไหนเที่ยวไปเฝ้าศพไว้อาลัยโดยที่ไม่มีสถานะอะไร！

คำพูดของเฟิ่งเหมียวเหมียวเจือความแดกดันอย่างฉายชัด

ถึงเฉิงโหรวโหรวจะโง่เง่าเต่าตุ่น ทว่าก็ฟังออก

เฉิงโหรวโหรวโดนเฟิ่งเหมียวเหมียวสวนกลับจนรู้สึกฉุนเฉียว เธอที่ไร้สมองพูดออกมาว่า “คุณหนูใหญ่ถังกับเย่ซือเฉินมีความสัมพันธ์ไม่เลวไม่ใช่เหรอ？ทำไมถึงไม่มาล่ะ？”

เฟิ่งเหมียวเหมียวเบิกตากว้าง มององค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้อย่างตกตะลึง เธอกล้ำกลืนวาจาหยาบคายลง

โอ้โห สมององค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้มีปัญหาหรือเปล่า？！

ถึงได้กล้าพูดอย่างนี้ตรงนี้？

หากวันนี้เป็นงานมงคลของตระกูลเย่ก็แล้วไป ทว่าวันนี้เป็นงานศพของเย่โป๋เหวินนะ

คนที่มาร่วมงานศพคือเคารพในตัวผู้ตาย ซึ่งถังหยุนเฉิงกับเฟิ่งเหมียวเหมียวเป็นตัวแทนตระกูลถังเข้ามางาน ถือว่าเป็นการเคารพเย่โป๋เหวินสูงสุด

งานศพไม่ใช่งานแต่งงาน หากไม่สนิทชิดเชื้อกันจริง ผู้ใหญ่ไม่มีทางพาเด็กมาเดินเพ่นพ่านงานแบบนี้หรอก

หากถังหลินมาก็ถือว่าปกติ เพราะถังหลินกับเย่ซือเฉินเป็นสหายรักต่อกัน ทว่าหากถังหยุนเฉิงพาคุณหนูใหญ่ถังมาก็ไม่ค่อยเหมาะสมเท่าใดนัก

“คุณเฉิงใช่ไหมคะ?” เฟิ่งเหมียวเหมียวมองเฉิงโหรวโหรวด้วยรอยยิ้ม เฟิ่งเหมียวเหมียวไม่เรียกว่าองค์หญิงอีก เพราะฟังแล้วช่างกระดากนัก เป็นองค์หญิงภาษาอะไรเนี่ย？เหมาะจะเป็นหมูมากกว่า

เฉิงโหรวโหรวได้ยินเฟิ่งเหมียวเหมียวเรียก สีหน้าพลันเปลี่ยนไป ตอนนี้หัวหน้าไม่ให้เธอเปลี่ยนแซ่ เธอยังคงแซ่เฉิงเหมือนเดิม

ซึ่งเป็นจุดหนึ่งที่ทำให้เธอขุ่นเคืองใจ

“ใครๆก็รู้ว่าคุณหนูถังของพวกเราเป็นคนฉลาด มีมารยาท รู้จักกาลเทศ ดังนั้นเรื่องที่คุณหนูใหญ่ถังทำจึงไม่มีใครหาข้อบกพร่องได้ คุณเฉิงกำลังอยากปรักปรำคนของตระกูลถังอยู่หรือ” ตอนแรกเฟิ่งเหมียวเหมียวไม่ได้พูดแทงใจดำขนาดนี้ ทว่าเฉิงโหรวโหรวเกินไปจริงๆ น้ำเสียงเฟิ่งเหมียวเหมียวจึงเปลี่ยนไป

“ไม่ใช่ค่ะ ฉันแต่รู้สึกว่าคุณหนูถังสนิทกับเย่ซือเฉินแล้วก็ควรมาเคารพคุณลุงสักหน่อยค่ะ” เฉิงโหรวโหรวเห็นบารมีจัดเต็มของเฟิ่งเหมียวเหมียว ร่างกายก็หดแกร่ง และเสียงเบาลงหลายส่วน

“คุณเฉิงรู้มาจากไหนคะว่าคุณหนูใหญ่ของพวกเราสนิทกับคุณชายสามเย่？แล้วคุณเฉิงมีสิทธิ์อะไรมาถามเรื่องนี้？”เวลานี้เฟิ่งเหมียเหมียวหน้าตาบึ้งตึง เสียงเย็นเยียบเพิ่มขึ้นหลายส่วน

มีคนรู้เรื่องเย่ซือเฉินกับฉิงฉิงไม่มาก คนที่รู้ก็ล้วนเป็นคนใกล้ชิดทั้งนั้น

กระทั่งคุณปู่เย่กับคุณย่าเย่ยังไม่รู้เรื่องนี้อย่างละเอียดเลย แล้วเฉิงโหรวโหรวคนนี้รู้ได้ยังไง？

เฟิ่งเหมียวเหมียวฟังออกว่าน้ำเสียงเฉิงโหรวโหรวไม่เป็นมิตร เดิมทีเฟิ่งเหมียวเหมียวคิดว่าเฉิงโหรวโหรวชอบเย่ซือเฉิน ทว่าตอนนี้เห็นทีคงไม่ง่ายอย่างที่คิด

ถังหยุนเฉิงที่ยืนอยู่ด้านข้างไม่พูดอะไรมาตลอด เวลานี้แววตาก็เริ่มมืดครึ้มหลายส่วน

“ในบ้านตระกูลเย่ งานศพของคุณเย่ คุณเฉิงใช้สถานะอะไร？คิดว่าตัวเองเป็นใคร？”เฟ่งเหมียวเหมียวพูดอย่างบีบเค้นหลายส่วน

“ฉัน……ฉัน……” เฉิงโหรวโหรวเป็นใบ้ไปเลย ไม่รู้จะตอบเฟิ่งเหมียวเหมียวยังไง เธอก็รู้ว่าตอนนี้ตัวเองยังไม่ได้แต่งงานกับเย่ซือเฉิน ยังไม่มีฐานะอะไรในบ้านนี้