บทที่ 1443 ท่าทีของคุณชายสามเย่ (1)

คุณชายสามเย่หยุดเดิน ดวงตาทั้งคู่มองที่นักข่าว……

ถึงแม้นักข่าวอยากรู้คำตอบมาก ทว่าเมื่อเย่ซือเฉินหยุดเดิน แล้วยังมองมาอย่างนี้ มีนักข่าวหลายคนอดตัวเกร็งแล้วถอยหลังไม่ได้

ใครๆก็รู้ว่ารังควานกับคุณชายสามเย่ไม่ได้！！

เมื่อกี้พวกเขาคิดว่ามีนักข่าวหลายสำนัก คุณชายสามเย่คงไม่เอาเรื่องกันทั้งหมด ดังนั้นจึงพากันเข้ามาโอบล้อม แต่เมื่อเห็นสายตาคุณชายสามเย่แล้วทุกคนก็ต้องช็อก

บรรยากาศเงียบสงัดชั่วพริบตา ถึงแม้นักข่าวบางคนยังไม่ถอยหลัง ทว่าก็ไม่กล้าถามอะไรอีก

ปกติถามอะไรคุณชายสามเย่ก็ไม่ค่อยได้คำถามอยู่แล้ว ยิ่งตอนนี้งานศพเย่โป๋เหวินพึ่งเสร็จสิ้น สภาพจิตใจของคุณชายสามเย่ต้องไม่ดีแน่

นักข่าวไม่กล้าเพ้อฝันว่าคุณชายสามเย่จะตอบพวกเขา แค่หวังว่าไม่ทำให้คุณชายสามเย่เคืองใจเป็นพอ

ทว่าคุณชายสามเย่มองนักข่าวที่อยู่ด้วยแล้วก็เอ่ยปากพูดกะทันหัน “ผมตัดขาดกับตระกูลเย่แล้ว กลับไปเพราะต้องทำหน้าที่ลูกที่กัตญญู ผมกับตระกูลเย่ไม่เกี่ยวข้องกันแล้ว ผมจึงเป็นแขกด้วย ไม่ใช่เจ้าบ้าน ดังนั้นเรื่องที่เกิดขึ้นในบ้านตระกูลเย่ไม่เกี่ยวกับผม”

เย่ซือเฉินพูดชัดเจนจนไม่รู้จะชัดเจนยังไงแล้ว ถึงแม้ไม่ได้ตอบเรื่ององค์กรโกสต์ซิตี้โดยตรง ทว่าท่าทีของเย่ซือเฉินชัดแจ้งมาก

ความหมายของเย่ซือเฉินก็คือ เขากลับไปในฐานะแขกคนหนึ่ง ไม่ใช่เจ้าบ้าน ดังนั้นตระกูลเย่ให้ใครอยู่ให้ใครไป และเรื่องที่เกิดขึ้นในบ้านตระกูลเย่ ล้วนไม่ใช่สิ่งที่เขาควรจัดการ

คนที่ควรจัดการคือคุณปู่เย่กับคุณย่าเย่ ไม่เกี่ยวกับเขา

คำพูดของเย่ซือเฉินเท่ากับว่า คุณปู่เย่กับคุณย่าเย่จัดการเองทั้งหมด เขาเป็นแค่แขก ไม่อาจจัดการเรื่องภายในของตระกูลเย่ได้

ดังนั้น เขาไม่อาจตัดสินได้ว่า ตระกูลเย่จะรั้งใครให้อยู่ มันไม่เกี่ยวกับเขาเลย

เย่ซือเฉินพูดชัดเจนขนาดนี้ ใครยังไม่เข้าใจอีก？ยิ่งเป็นนักข่าวด้วยแล้ว ยิ่งมีความสามารถจับใจความได้ดีเยี่ยม

“ความหมายของคุณชายสามเย่ก็คือคุณไม่แต่งงานกับองค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้เหรอครับ และไม่กลับบ้านตระกูลเย่ด้วยใช่ไหมครับ?” ทว่าก็มีนักข่าวอดถามไม่ได้ ยังอยากได้คำถามที่ชัดเจนกว่า

คนที่ตั้งคำถามนี้เป็นนักข่าวอายุน้อย เขาถามออกมาแล้ว นักข่าวคนอื่นต่างก็มองเขาด้วยแววตานับถือหลายส่วน ดังนั้น วัวที่เกิดใหม่ไม่ยำเกรงพยัค เมื่อครู่เย่ซือเฉินตอบแล้ว คนนี้ยังกล้าไล่ถามอีก？！

นิสัยปกติของคุณชายสามเย่แล้ว คงไม่มีทางตอบเขาหรอก？ไม่ใช่คนไล่เขาไปก็ดีถมเถแล้ว

“ใช่” ทว่ากลับทำให้ทุกคนประหลาดใจ เย่ซือเฉินตอบแล้ว ตอบคำที่เรียบง่ายมากๆ ทว่ากลับหนักแน่น ไม่ให้รู้สึกสงสัยอย่างอื่นได้เลย

นักข่าวทุกคนต่างอึ้ง เอ๋？วันนี้คุณชายสามเย่พูดง่ายจัง ถามอะไรก็ตอบหมด！！

เวลานี้คุณปู่เย่ที่เดินมาก็ได้ยินด้วย“เย่ซือเฉินพูดเรื่อยเปื่อยอะไรกับนักข่าว？”

หลายวันมานี้ ทุกอย่างเป็นไปตามแผนการของพวกท่าน เย่ซือเฉินกลับมาบ้านตระกูลเย่ ไม่เคยออกไปไหน และทุกคืนที่เฝ้าไว้อาลัยเย่โป๋เหวิน เฉิงโหรวโหรวก็อยู่กับเย่ซือเฉินตลอด ซึ่งเย่ซือเฉินก็ไม่ได้พูดอะไรด้วย

รูปถ่ายและข่าวที่คุณย่าเย่ให้เปิดเผยก็ได้ผลลัพธ์ที่ดี ทุกอย่างอยู่ในขอบเขตที่พวกท่านตั้งไว้ คุณปู่เย่กำลังแอบดีใจอยู่เลย คิดไม่ถึงว่าเขาพึ่งออกจากสุสานก็ได้ยินคำเหล่านี้ คุณปู่เย่จึงระเบิดอารมณ์ทันที！

เย่ซือเฉินไม่สนใจเขา แค่มองแวบเดียวก็ไม่มี เขาก้าวเท้าเดินไปด้านหน้า สิ่งที่เขาควรพูด เขาก็พูดกระจ่างแล้ว อย่างอื่นไม่ใช่เรื่องที่เขาต้องปวดหัว

“เย่ซือเฉิน หยุดเดี๋ยวนี้นะ นายทำท่าอะไรอยู่？ฉันเป็นปู่ของนายนะ นายทำอย่างนี้กับฉันเหรอ?” เดิมทีไฟโทสะก็ลุกโชนขึ้นมาแล้ว เมื่อเห็นเย่ซือเฉินไม่แยแสตน เขาก็ยิ่งโกรธจัดมากขึ้น