บทที่ 1448 ถูกตบหน้ากลางสถานที่นี่ เจ็บจี๊ดถึงทรวง (2)

“หัวหน้าองค์กรโกสต์ซิตี้เชื่อใจอย่างนี้ หากสมมุติหัวหน้าเป็นฮ่องเต้ ผู้ดูแลจ้งก็เป็นขุนนางชั้นสูงที่คอยช่วยปกครอง และเป็นหนึ่งเดียว ไม่อาจแทนที่ได้ ผู้ดูแลจ้งสามารถเป็นตัวแทนหัวหน้าได้ในระดับหนึ่ง และคนที่สามารถสั่งการผู้ดูแลจ้งก็มีหัวหน้าคนเดียว”

ได้ยินคนนี้อธิบาย ทุกคนก็ตกตะลึงงัน สีหน้าหนักอึ้งขึ้นไปทันที เพราะเมื่อก่อนองค์กรโกสต์ซิตี้ไม่เคยแถลงข่าวมาก่อน ทว่าครั้งนั้นผู้ดูแลจ้งที่เป็นตัวแทนหัวหน้าได้มาแถลงข่าวเอง ทุกคนก็เดาว่าต้องเป็นเรื่องสำคัญมากๆแน่

ไม่เช่นนั้น คนระดับสูงอย่างนี้คงไม่ปรากฏตัวหรอก

นักข่าวทางสุสานได้ยินคนนั้นอธิบายก็ไม่ได้ตกตะลึงมากนัก เพราะก่อนหน้านี้เฉิงโหรวโหรวบอกแล้ว

ทว่าทุกคนมองเฉิงโหรวโหรวด้วยแววตาที่เป็นมิตรไม่มากก็น้อย

“พวกเราก็พึ่งบารมีขององค์หญิง เลยได้รู้เรื่องภายในองค์กรโกสต์ซิตี้ตั้งแต่แรก”

“ดูเหมือนต่อจากนี้ผู้ดูแลจ้งจะประกาศสถานะขององค์หญิงแล้วนะ”

“เอ๋？เหมือนมีอะไรทะแม่งๆนะ?” มีนักข่าวขมวดคิ้วขึ้น อดพูดความสงสัยในใจไม่ได้

“ทะแม่งยังไง?” คนอื่นรีบมองเขาอย่างสงสัย

“ถ้าจะประกาศสถานะขององค์หญิง องค์หญิงก็ต้องอยู่ในที่แถลงข่าวด้วยสิ? ทว่าองค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้กลับอยู่กับพวกเราตรงนี้”

เมื่อนักข่าวคนนี้ลั่นประโยคนี้ออกมา คนอื่นก็มองเฉิงโหรวโหรวอีกครั้ง นักข่าวคนนี้พูดมีเหตุผล ในเมื่อจะประกาศสถานะองค์หญิง องค์หญิงก็ต้องอยู่ด้วยสิ

ก่อนหน้านี้พวกเขาถูกคุณย่าเย่กับเฉิงโหรวโหรวชักนำผิดทาง จึงละเลยจุดนี้ไป

“ฉัน ช่วงนี้ฉันอยู่แต่บ้านตระกูลเย่ พวกเขาอาจจะติดต่อฉันไม่ได้มั้ง” เฉิงโหรวโหรวชะงัก หาข้ออ้างให้ตัวเอง

“คุณมีมือถือนี่? คุณไม่ได้ปิดเครื่องเสียหน่อย ยังใช้งานได้ปรกติ เป็นไปไม่ได้ที่จะติดต่อไม่ได้มั้ง?” นักข่าวเป็นอะไรที่หลอกไม่ง่าย รีบถกเถียงเฉิงโหรวโหรวทันที

“หรือ หรืเป็นเพราะพวกเขาเห็นฉันโดนเย่ซือเฉินรังแก เลยจะให้สถานะที่เป็นทางการกับฉัน ช่วยฉันแก้แค้น” เฉิงโหรวโหรวมีสมองขึ้นมา ไหวพริบเร็วใช้ได้

พูดแบบนี้ยังพอจะเข้าใจได้บ้าง！！

ไม่ว่ายังไง เฉิงโหรวโหรวก็เป็นองค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้อยู่แล้วนี่！！

อันที่จริงเฉิงโหรวโหรวไม่ได้พูดอย่างมั่นใจเลย เธอรู้ว่าหัวหน้ามีท่าทางเช่นไรต่อเธอ และรู้ว่าคนอื่นในองค์กรโกสต์ซิตี้ปฏิบัติต่อเธออย่างไร

ถึงแม้เธอจะไม่ใช่คนฉลาด ทว่าก็รู้ว่าหากองค์กรโกสต์ซิตี้จะประกาศสถานะเธอ อย่างน้อยก็ต้องติดต่อเธอก่อน บอกให้เธอรู้ก่อน ทว่าเธอกลับไม่ได้รับสายเลยสักครั้ง

ช่วงนี้เธออยู่บ้านตระกูลเย่ตลอด กระทั่งไป๋หยิงยังไม่โทรหาเธอเลย เพราะไป๋หยิงไม่เห็นด้วยกับการที่เธออยู่บ้านตระกูลเย่

ตอนนี้กำลังถ่ายทอดสดอยู่ นักข่าวยื่นไมค์ไปยังผู้ดูแลจ้ง“ผู้ดูแลจ้งค่ะ วันนี้คุณจัดงานแถลงข่าวไม่ทราบว่าจะประกาศเรื่องอะไรคะ？”

มีการกล่าวแนะนำตัวก่อนหน้านี้ ตอนนี้ทุกคนจึงเคารพยำเกรงต่อคนตรงหน้ามาก！！

“ที่จัดงานแถลงข่าวครั้งนี้มีเรื่องสำคัญอยู่เรื่องหนึ่งครับ” ผู้ดูแลจ้งมองไปยังกล้อง สายตาเฉียบคม กล่าวทีละคำออกมา

นักข่าวที่อยู่ในงานได้ยินผู้ดูแลจ้งกล่าวก็ตะลึง ตำแหน่งผู้ดูแลจ้งในองค์กรโกสต์ซิตี้ เขาบอกว่าสำคัญก็ต้องเป็นเรื่องที่สำคัญมากแน่ๆ

“ไม่ทราบว่าผู้ดูแลจ้งจะประกาศเรื่องอะไรคะ?” นักข่าวคนหนึ่งอดถามไม่ได้

คนอื่นก็ตั้งใจฟังเป็นอย่างยิ่ง ยื่นไมค์เข้าใกล้อีกหลายส่วน

“เรื่องเกี่ยวกับองค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้ของพวกเราช่วงนี้ครับ” ผู้ดูแลจ้งไม่ได้พูดคลุมเครือให้สงสัย ทำการตอบโดยตรง

เมื่อพูดเช่นนี้ออกมา คนอื่นก็ไม่ค่อยประหลาดใจนัก เพราะช่วงนี้มีเรื่องเกี่ยวกับองค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้ไม่น้อย โดยเฉพาะเรื่องที่องค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้อยู่บ้านตระกูลเย่ ร่วมเฝ้าไว้อาลัยศพเย่โป๋เหวิน

ทางสุสานได้ยินคำพูดของผู้ดูแลจ้ง ชั่วอึดใจนี้คิดว่าเมื่อครู่คาดเดาผิดพลาดแล้ว

“ที่แท้ผู้ดูแลจ้งก็แถลงข่าวด้วยเรื่องขององค์หญิงจริงๆ”

“ดูเหมือนผู้ดูแลจ้งจะร้อนใจอยากประกาศสถานะขององค์หญิงมากเลยนะ ไม่รอให้องค์หญิงไปด้วยก็ประกาศซะแล้ว”