บทที่ 1450 เปิดโปงสถานะองค์หญิงปลอม (2)

ไม่ใช่ว่าพวกหัวหน้าเชื่อแล้วหรอกเหรอ？！เรื่องผ่านไปตั้งนานแล้ว ไม่มีปัญหาอะไรแล้วไม่ใช่เหรอ？

ทำไมตอนนี้ผู้ดูแลจ้งจึงประกาศว่าเฉิงโหรวโหรวเป็นองค์หญิงปลอมล่ะ？

ผู้ดูแลจ้งรู้ได้ยังไงว่าเฉิงโหรวโหรวเป็นตัวปลอม？แล้วผู้ดูแลจ้งรู้ตอนไหน？

ผู้ดูแลจ้งรู้แล้วประกาศสู่สาธารณะ แสดงว่าหัวหน้าก็รู้เรื่องแล้ว

เจิ้งฉงรู้สึกหนาวเหน็บ ใจเต้นระรัว หากหัวหน้ารู้เรื่องนี้ แล้วหัวหน้าจะรู้ไหมว่าเขาก็มีส่วนร่วมต่อเรื่องนี้ด้วย？

ด้วยความสามารถของหัวหน้า คาดว่าคงสืบไม่ยาก ไม่งั้นคงไม่เรียกเขามาเป็นการเฉพาะหรอก

เพราะตำแหน่งของเขายังไม่มีคุณสมบัติยืนข้างกายผู้ดูแลจ้ง

ไม่รู้ว่าต่อจากนี้หัวหน้าจะลงโทษเขายังไง？！

หัวหน้าให้เขามาร่วมงานแถลงข่าวด้วย คงไม่ใช่อยากเชือดเขาตรงนี้เลยนะ？

เจิ้งฉงยิ่งคิดก็ยิ่งเครียด ยิ่งรู้สึกหวาดกลัว ต้องโทษนั่นแพศยาไป๋หยิงคนเดียว ไป๋หยิงทำให้เขาลำบากซะแล้ว

“ขออภัยด้วยครับ อันนี้เป็นเรื่องภายในขององค์กรโกสต์ซิตี้ ไม่สะดวกเปิดเผยกับคนนอกครับ สรุปก็คือทุกคนรู้ว่าเฉิงโหรวโหรวเป็นองค์หญิงปลอมก็พอครับ” คนข้างกายผู้ดูแลจ้งอธิบายหนึ่งประโยค

เจิ้งฉงถึงคำพูดของคนนี้ดึงสติกลับมาได้บ้าง ดูจากรูปการณ์แล้ว พวกเขาไม่อยากให้เรื่องใหญ่โต แค่ประกาศสู่สาธารณะว่าเฉิงโหรวโหรวเป็นตัวปลอม อย่างอื่นก็จะไม่ซักไซ้หาความ

เห็นได้ชัดว่าผู้ดูแลจ้งจะกลับไปแล้ว ดังนั้นจึงไม่เชือดเขากลางงานแน่

หากเป็นเช่นนี้ เรื่องนี้ก็ยังมีทางรอด เจิ้งฉงถอนหายใจแรงๆ ยังดี ถือว่ายังไม่ได้แย่มาก

“มีอะไรพูดไม่ได้กัน” เพียงแต่พร้อมกันนั้นก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมากะทันหัน

ทุกสายตามองไปยังต้นเหตุ และแล้วก็เห็นผู้ชายสูงยาวเข่าดีเดินเข้ามา

ผู้ชายคนนี้หน้าตาดูดีมาก คนที่อยู่ในเหตุการณ์ ไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิง คนแก่หรือเด็กเล็ก ล้วนตะลึงตาค้างด้วยกันทั้งสิ้น

หากไม่เห็นกับตา พวกเขาก็ไม่กล้าเชื่อว่าบนโลกใบนี้จะมีผู้ชายที่หน้าตาดีเพียงนี้

ผู้ชายหล่อกระชากใจอย่างนี้ ไม่รู้ว่าควรพรรณนาเช่นไรดี！

“หัวหน้าน้อย ทำไมคุณถึงมาได้ล่ะครับ?” เดิมทีผู้ดูแลจ้งอยากกลับไป เพราะผู้ดูแลจ้งไม่อยากให้เรื่องเอิกเกริกใหญ่โต ไม่อยากโหดร้ายกับสตรีคนหนึ่งมากนัก ดังนั้นเขาจึงประกาศสู่โลกภายนอกว่าเฉิงโหรวโหรวเป็นองค์หญิงปลอมเอง

ผู้ดูแลจ้งรู้ดีว่าสิ่งที่เฉิงโหรวโหรวมีครอบครองทั้งหมดล้วนมาจากสถานะองค์หญิงองค์กรโกสต์ซิตี้ เมื่อถูกเปิดโปงว่าเป็นตัวปลอม ทุกอย่างที่เฉิงโหรวโหรวมีตอนนี้ก็จะดับสูญ

เฉิงโหรวโหรวก็จะกลับไปเป็นคนที่ไม่มีอะไรเลยเฉกเช่นอดีต

ผู้ดูแลจ้งรู้ว่าเฉิงโหรวโหรวคลั่งไคล้กับชีวิตตอนนี้มาก ดังนั้นผู้ดูแลจ้งรู้สึกว่าบทลงโทษแค่นี้ก็เพียงพอสำหรับเฉิงโหรวโหรวแล้ว

คงจะฆ่าเฉิงโหรวโหรวทิ้งจริงๆไม่ได้

แน่นอน หากเฉิงโหรวโหรวไม่แกว่งเท้าหาเสี้ยน ถึงแม้หัวหน้าจะรู้ว่าเป็นตัวปลอม แต่ก็คงไม่ยึดทุกอย่างของเฉิงโหรวโหรวตอนนี้หรอก เฉิงโหรวโหรวยังคงใช้ชีวิตอย่างสุขสบายได้ดังเดิม

คำพูดของผู้ดูแลจ้งทำให้ผู้คนโห่ร้องลั่นด้วยความตกใจ

“หัวหน้าน้อย เขาก็คือหัวหน้าน้อยขององค์กรโกสต์ซิตี้ตอนนี้เหรอ?”

“ได้ยินว่าหัวหน้าองค์กรโกสต์ซิตี้ไม่สนใจองค์กรแล้ว ตอนนี้มีหัวหน้าน้อยคนนี้เป็นผู้ดูแลจัดการ”

“ได้ยินว่าหัวหน้าน้อยคนนี้มีบริบทที่สำคัญมาก”

“หัวหน้าน้อยคนนี้หน้าตาดีเกินไปหรือเปล่า? ฉันพึ่งเคยเห็นผู้ชายหน้าตาหล่อเหลาขนาดนี้ครั้งแรก”

ตอนที่เจิ้งฉงมองหัวหน้าน้อย ดวงตาพลันเปล่งประกายระยิบระยับ ถึงแม้เขาจะพึ่งเห็นหัวหน้าน้อยครั้งแรก ทว่าเขาก็พอได้ยินเรื่องราวของหัวหน้าน้อยพอสังเขปแล้ว

เรื่องนี้ใกล้จะจบแล้วแท้ๆ ทำไมหัวหน้าน้อยถึงปรากฏตัวตอนนี้ล่ะ？