บทที่ 1451 มั่นอกมั่นใจ（1）

ในฐานะผู้มีส่วนเกี่ยวข้องอย่างเฉิงโหรวโหรวเมื่อได้ยินบทสนทนานี้ ก็มีใบหน้าที่ซีดเซียว ร่างกายสั่นเทิ้ม！

ตั้งแต่เธอมาถึงที่องค์กรโกสต์ซิตี้ ก็ได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับหัวหน้าน้อยมามากมาย รู้ว่าหัวหน้าน้อยนั้นหน้าตาหล่อเหลา แต่เรื่องที่ทำนั้นล้วนโหดเหี้ยมและเด็ดขาด ทำให้ผู้คนต่างก็ยำเกรงและหวาดกลัว

หัวหน้าน้อยคนนี้ไม่มีแม้แต่ความเมตตา และยิ่งไม่รู้จักคำว่าสุภาพบุรุษอะไรทำนองนั้น ดังนั้นเฉิงโหรวโหรวรู้ดีว่าหัวหน้าน้อยคนนี้ไม่มีทางเมตตาปรานีกับเธอแน่

เมื่อครู่ผู้ดูแลจ้งได้ประกาศว่าเธอไม่ใช่เจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้ตัวจริง การประกาศของผู้ดูแลจ้งนั้นได้พรากทุกอย่างที่เธอมีในตอนนี้ไปจนหมดทุกสิ่งอย่าง เฉิงโหรวโหรวเองก็รู้ดีอยู่แก่ใจว่า ต่อไปเธอคงไม่มีชีวิตที่สวยหรูแบบนี้อีกแล้ว เธอจะกลายเป็นคนที่ไม่มีอะไร และจะต้องกลับไปใช้ชีวิตที่ยากเข็ญแบบเมื่อก่อนอีก

แค่นี้ยังไม่พอเหรอ?

หัวหน้าน้อยยังต้องการอะไรจากเธออีก ?

ไม่รู้ว่าคุณย่าเย่กับคุณปู่เย่หนีกันไปตอนไหน รู้ว่าเฉิงโหรวโหรวไม่ใช่เจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้ตัวจริง แต่เป็นผู้ที่แอบอ้างมา คุณปู่เย่กับคุณย่าเย่คงแทบทนรอไม่ไหวที่จะตีตัวออกห่างกับเฉิงโหรวโหรวให้ไกล ดังนั้นก็จึงโกยแนบหนีหายว่องไวปานลิงลม

และในสายตาของคุณปู่เย่กับคุณย่าเย่ เรื่องของเฉิงโหรวโหรวนี้เป็นเรื่องที่น่าอับอายขายหน้าสำหรับพวกเขา！！

ในตอนนี้นักข่าวที่อยู่ในที่เกิดเหตุต่างก็อยากรู้ว่าหัวหน้าน้อยที่เพิ่งจะมาถึงอยากที่จะชี้แจงอะไร และต้องการจะทำยังไง ดังนั้นก็จึงไม่ได้รีบถามคำถามอะไรกับเฉิงโหรวโหรว แต่ก็ยังคงโอบล้อมเฉิงโหรวโหรวเอาไว้ ไม่ยอมให้เฉิงโหรวโหรวหนีไปไหนได้

ในงานแถลงข่าว หัวหน้าน้อยยืนอยู่ต่อหน้านักข่าว เขาไม่ได้มีใบหน้าที่ไร้อารมณ์เหมือนผู้ดูแลจ้ง ใบหน้าของเขามีรอยยิ้มจางๆเล็กน้อย

เดิมทีหน้าตาของเขาก็ดูดีอยู่แล้ว และในเวลานี้ก็ประดับไปด้วยรอยยิ้ม ดูสง่างามและชวนหลงใหล

หญิงสาวที่เห็นต่างก็พากันนิ่งอึ้ง ตาค้าง พวกผู้ชายเองต่างก็อดไม่ได้ที่จะก่นด่า หน้าตาดีขนาดนี้ ยังใช่มนุษย์เดินดินอยู่หรือเปล่า？！

“เกี่ยวกับเรื่องของเจ้าหญิงตัวปลอม ผมจะขอชี้แจงเพิ่มเติมอีกสองประเด็น ” ริมฝีปากของหัวหน้าน้อยขยับเล็กน้อย อ้าปากพูดขึ้นอย่างช้าๆ น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยแรงดึงดูด ช่างน่าหลงใหลยิ่งนัก

หญิงสาวหลายคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็ต้องมนต์เสน่ห์และถูกครอบงำจนเป็นลมล้มพับตามๆกัน

โชคยังดี ที่นักข่าวในที่นี้ส่วนใหญ่เป็นผู้ชาย และพวกเขาบอกกับตัวเองว่าให้สนใจแต่กับสิ่งที่หัวหน้าน้อยจะพูดเท่านั้น อย่าสนใจเรื่องอื่น

“หัวหน้าน้อยต้องการจะชี้แจงเพิ่มเติมประเด็นไหนครับ？”ยังดีที่ยังพอมีคนที่ยังมีสติอยู่บ้าง ถามออกไปอย่างคนมีสติครบถ้วน

“เรื่องแรกเฉิงโหรวโหรวสมรู้ร่วมคิดกับบุคคลระดับสูงขององค์กรโกสต์ซิตี้แอบอ้างตัวเป็นเจ้าหญิง เรื่องนี้องค์กรโกสต์ซิตี้ของเราจะจัดการลงโทษตามกฎระเบียบภายในของเราเอง”

น้ำเสียงของหัวหน้าน้อยยังคงไพเราะเสนาะหู และฟังดูอ่อนโยนมาก แต่ถ้อยคำที่พูดออกมานั้นเย็นเยือกดั่งน้ำแข็ง ทำให้รู้สึกหนาวเหน็บไปจนถึงก้นบึ้งของหัวใจ

ที่หัวหน้าน้อยพูดไม่ได้หมายถึงดำเนินการตามขั้นตอนของกฎหมาย แต่เป็นการจัดการตามกฎระเบียบภายในขององค์กรโกสต์ซิตี้

และกฎระเบียบภายในขององค์กรโกสต์ซิตี้นั้นคืออะไร คนภายนอกย่อมไม่อาจรู้ได้ แต่ดูจากท่าทีของหัวหน้าน้อยในตอนนี้ กฎระเบียบภายในขององค์กรโกสต์ซิตี้คงไม่ได้มีความเมตตาปรานีอะไร

เจิ้งฉงในฐานะผู้ดูแลรับผิดชอบองค์กรโกสต์ซิตี้ในเมืองA เขาก็พอรู้กฎภายในบางอย่างขององค์กรโกสต์ซิตี้ และเขาก็เคยได้ยินถึงวิธีการจัดการที่โหดร้ายและน่ากลัวเหล่านั้นมาบ้าง

ทำไมถึงพูดว่าเคยได้ยิน ? เพราะจนถึงตอนนี้ เขายังไม่เคยได้เห็นมันกับตาตัวเองมาก่อน เพราะในองค์กรโกสต์ซิตี้วิธีการลงโทษคนแบบนี้นับว่าน้อยครั้งนักที่จะได้ใช้มันมาลงโทษใคร

ว่ากันว่าเคยเกิดขึ้นเมื่อยี่สิบปีก่อน เหมือนว่าคนคนนั้นจะทรยศหัวหน้า ทำให้หัวหน้าได้รับบาดเจ็บสาหัส และตอนนั้นผู้ดูแลจ้งเป็นคนลงมือจัดการเอง

เจิ้งฉงได้ยินเพียงว่าในเวลานั้นมันเป็นอะไรที่น่ากลัวมาก ขนาดนักฆ่าเลือดเย็นบางคนที่ได้รับการฝึกฝนในองค์กรโกสต์ซิตี้เห็นมันแล้วยังต้องสั่นสะท้าน และได้ยินว่าคนที่ขวัญอ่อนพอได้เห็น ก็ถึงกับเป็นล้มหมดสติไปเลย

แน่นอนว่าเจิ้งฉงก็แค่ได้ยินมา ไม่เคยเห็นมันกับตา และไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วมันเป็นยังไงกันแน่ แต่คนที่ทรยศหัวหน้าคนนั้นจุดจบไม่สวยแน่ และต้องน่าเวทนามากแน่ๆ ！！

แน่นอนว่า วิธีการลงโทษคนขององค์กรโกสต์ซิตี้นั้นไม่เหมือนกัน ย่อมต้องพิจารณาจากความผิดที่ก่อขึ้นแล้วเลือกวิธีการมาลงโทษ แต่ถึงขนาดให้หัวหน้าน้อยเป็นคนเอ่ยปากพูดขึ้นมาเองได้ จุดจบย่อมไม่สวยแน่นอน