บทที่ 1452 มั่นอกมั่นใจ（2）

ในใจของคุณย่าเย่ยังเปี่ยมไปด้วยความหวังอยู่เล็กน้อย！！

ความหวังของคุณย่าเย่ฝากไว้กับหัวหน้าน้อยที่จะตระหนักถึงผลประโยชน์ อย่ากระทำการโดยหุนหันพลันแล่น

แต่หัวหน้าน้อยไม่ใช่คนที่ชอบคำนึงถึงผลประโยชน์อะไร หัวหน้าน้อยเป็นคนที่คิดทำอะไรตามใจตัวเอง

อย่าว่าแต่ตระกูลเย่ไม่ใช่คู่ต่อสู้ขององค์กรโกสต์ซิตี้เลย ต่อให้ตระกูลเย่จะมีสถานะที่เท่าเทียมกันกับองค์กรโกสต์ซิตี้ หัวหน้าน้อยก็จะไม่ยอมอ่อนข้อให้แม้แต่นิดเดียว

“แต่ว่า ฉันเคยได้ยินมาว่าหัวหน้าน้อยคนนี้เป็นคนที่ทำอะไรตามใจตัวเอง ไม่สนใจอะไรมากมายขนาดนั้น ในเมื่อเขาพูดต่อหน้านักข่าวแบบนี้แล้ว ดูท่าเรื่องคงจะยุ่งวุ่นวายไม่น้อย”คุณปู่เย่ไม่ได้มองโลกในแง่ดีเหมือนคุณย่าเย่ ในเมื่อเขาได้ให้คนไปสืบเรื่องขององค์กรโกสต์ซิตี้มา ก็ย่อมต้องรู้เรื่องของหัวหน้าน้อยคนนี้อยู่ไม่น้อย

“เขาอาจจะแค่อยากเตือนเรา เขาคงไม่คิดจะทำอะไรเราจริงๆก็ได้ ”คุณย่าเย่รู้สึกรับไม่ค่อยได้กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ดังนั้นก็จึงนึกหาเหตุผล เพื่อมาปลอบใจตัวเอง

คุณย่าเย่ไม่อยากจะเชื่อว่าถ้าหากคิดจะเป็นศัตรูกับองค์กรโกสต์ซิตี้แล้ว ตระกูลเย่จะมีจุดจบยังไง！！

“เพราะที่นี่ในเมืองA มังกรที่แข็งแกร่งก็ไม่สามารถกดขี่งูประจำถิ่นได้ หากองค์กรโกสต์ซิตี้คิดที่จะลงมือกับพวกเราในเมืองA มันไม่ง่ายอย่างนั้นแน่ หัวหน้าน้อยเองก็น่าจะรู้หลักในข้อนี้ดี ต่อให้หัวหน้าน้อยจะเป็นคนมุทะลุ ไม่มีความเกรงกลัวอะไร คนในองค์กรโกสต์ซิตี้คนอื่นก็คงไม่มีใครนิ่งดูดาย ดังนั้น ฉันว่าเราก็ไม่ต้องไปกังวลอะไรมากหรอก”แม้คุณย่าเย่จะคิดวิเคราะห์เรื่องราวต่างๆที่เป็นประโยชน์กับตระกูลเย่ แต่ท่าทีของคุณย่าเย่ก็เคร่งขรึมมากขึ้นด้วยเช่นกัน

“เราจะมองโลกในแง่ดีเกินไปไม่ได้ เราต้องเตรียมตัวให้พร้อมด้วย”คุณปู่เย่หลุบตาลงเล็กน้อย ใบหน้ามืดมนจนน่ากลัว เห็นชัดว่าคุณปู่เย่ตระหนักถึงความสำคัญในเรื่องนี้

“เฉิงโหรวโหรวคนนั้นก็ช่างน่ารังเกียจจริงๆ เธอรู้ตัวดีว่าตัวเองเป็นเจ้าหญิงตัวปลอม ยังคิดจะมาหลอกเราอีก เพราะเรื่องนี้ พวกเราเสียสละไปตั้งเท่าไร ตอนนี้เย่ซือเฉินตัดขาดกับตระกูลเย่ของเรา เย่โป๋เหวินก็ล่วงลับไปแล้ว ทุกอย่างเป็นฝีมือของเฉิงโหรวโหรว เราจะปล่อยเฉิงโหรวโหรวไปแบบนี้ไม่ได้”

ใบหน้าของคุณย่าเย่เปลี่ยนไปทันที เธอคิดขึ้นมาได้ว่าทุกอย่างล้วนเป็นเพราะเฉิงโหรวโหรว ดังนั้นความกรุ่นโกรธที่มีของคุณย่าเย่ก็จึงคิดที่จะระบายมันกับเฉิงโหรวโหรว

“เราควรจะให้คนไปตรวจสอบดูก่อน ไม่ควรเชื่อคำพูดของเฉิงโหรวโหรวง่ายๆแบบนั้น”คุณปู่เย่ในตอนนี้ก็รู้สึกเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น เดิมทีอยากจะอาศัยอำนาจและบารมีขององค์กรโกสต์ซิตี้ ไม่คิดว่าสุดท้ายจะมาลงเอยแบบนี้

“ใครจะไปคิดว่าเธอจะเป็นตัวปลอม เพราะเธอก็เข้าไปในองค์กรโกสต์ซิตี้มากว่าสองเดือนแล้ว และตลอดสองเดือนที่ผ่านมานี้ เธอก็เปิดเผยตัวตนต่อสาธารณชนในฐานะของเจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้ แม้ก่อนหน้านั้นองค์กรโกสต์ซิตี้จะไม่ได้ยอมรับตัวตนของเธอต่อโลกภายนอก แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ และการกระทำที่มีต่อเธอก็เหมือนจะยอมรับมันกลายๆ และในตอนที่มาอยู่ตระกูลเย่ ก็เป็นผู้ดูแลขององค์กรโกสต์ซิตี้ในเมืองAติดตามเธอมาด้วย ”เมื่อคุณย่าเย่คิดถึงเรื่องพวกนี้ขึ้นมาก็รู้สึกหงุดหงิด

แผนการที่แยบยล สุดท้ายก็เป็นเพียงความว่างเปล่า

“หากรู้ว่าเธอคือตัวปลอม เราคงไม่ปล่อยให้เธอได้เข้ามาเหยียบในตระกูลเย่ และจะทำอย่างเย่ซือเฉินคือจับเธอโยนออกจากประตู”คุณย่าเย่ยิ่งคิดก็ยิ่งแค้น ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกเสียใจ

“ในตอนนั้นที่เย่ซือเฉินกล้าที่จะจับเธอโยนออกมา หรือเพราะเย่ซือเฉินจะรู้อะไรอยู่ก่อนแล้ว？” ดวงตาของคุณปู่เย่ค่อยๆหลุบลง น้ำเสียงก็ทุ่มต่ำตามมากขึ้น

“น่าจะไม่ใช่ เพราะเรื่องนี้มันเป็นเรื่องภายในขององค์กรโกสต์ซิตี้ องค์กรโกสต์ซิตี้ไม่ป่าวประกาศออกมาหรอก และคนนอกไม่มีทางรู้เด็ดขาด อีกอย่างนิสัยของเย่ซือเฉินใช่ว่าคุณจะไม่รู้ เย่ซือเฉินอยากจะจับใครโยนออกนอกประตู ย่อมไม่มาคิดคำนึงว่าคนคนนั้นจะมีสถานะยังไง”คุณย่าเย่คิดว่าความเป็นไปได้นี้มีน้อยมาก“ตอนนั้นเย่ซือเฉินกับถังหลินก็เตรียมพร้อมรับมือกันอยู่ เห็นชัดว่าเย่ซือเฉินก็กลัวองค์กรโกสต์ซิตี้จะมาสร้างเรื่องสร้างปัญหาอะไรด้วยเช่นกัน ”

“เฉิงโหรวโหรวบอกเองไม่ใช่เหรอว่าองค์กรโกสต์ซิตี้ในประเทศRลงมือกับเย่ซือเฉิน จากนั้นเฉิงโหรวโหรวก็เป็นคนไปร้องขอแทนเย่ซือเฉิน เรื่องถึงได้เงียบสงบลงได้ ฉันให้คนไปสืบเรื่องทางฝั่งประเทศRมา เป็นไปอย่างที่เฉิงโหรวโหรวบอกจริงๆ” คุณปู่เย่เป็นถึงสุนัขจิ้งจอกเฒ่า ดังนั้นเรื่องที่เฉิงโหรวโหรวพูดมาทั้งหมดเขาก็ย่อมต้องให้คนไปตามสืบมา หลังจากที่ได้รับการยืนยันก็ถึงได้เชื่อในสิ่งที่เฉิงโหรวโหรวพูด

คุณย่าเย่กะพริบตาถี่ๆ “ทางประเทศRเป็นยังไงเราแทบไม่รู้เรื่องอะไรเลย แต่เรื่องที่เฉิงโหรวโหรวบอกว่าไปขอร้องอ้อนวอนกับหัวหน้าแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้นั้นน่าจะเป็นเรื่องโกหก หัวหน้าขององค์กรโกสต์ซิตี้เป็นคนระดับไหน จะเป็นไปได้ยังไงที่จะหลงกลเฉิงโหรวโหรวได้ ดังนั้นหัวหน้าขององค์กรโกสต์ซิตี้คงรู้อยู่แต่แรกแล้วว่าเฉิงโหรวโหรวเป็นตัวปลอม และในเมื่อหัวหน้าขององค์กรโกสต์ซิตี้รู้อยู่แต่แรกแล้วว่าเฉิงโหรวโหรวเป็นตัวปลอมแล้วจะฟังคำขอร้องของเธอเหรอ ? กลัวว่าแม้แต่หน้าตาของหัวหน้าแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้เฉิงโหรวโหรวเองก็คงจะไม่เคยเจอเลยด้วยซ้ำ ”

“ดังนั้น เฉิงโหรวโหรวก็โกหกพวกเรามาโดยตลอด สมควรตายแล้วนังแพศยา”คุณย่าเย่ในตอนนี้กัดฟันแล้วก่นด่าออกมาอย่างแค้นเคือง

！！