บทที่ 1454 เจ้าหญิงตัวจริง（2）

ใบหน้าของคุณย่าเย่ในตอนนี้มีความตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด และมั่นใจกับการตัดสินใจนี้แล้ว“ขอแค่ให้เจ้าหญิงตัวจริงคนนี้ชอบเย่ซือเฉินของเราให้ได้ เรื่องทุกอย่างก็จะง่ายขึ้น ”คุณปู่เย่เหลือบมองดูเธอ ดวงตาคู่คมก็หรี่เล็กลง

“ครั้งนี้ ขอแค่เรายืนยันตัวตนที่แท้จริงของเจ้าหญิงตัวจริงได้ ถึงตอนนั้นปล่อยให้เจ้าหญิงตัวจริงได้ชอบพอกับเย่ซือเฉิน และให้เจ้าหญิงตัวจริงยินดีที่จะแต่งงานกับเย่ซือเฉิน องค์กรโกสต์ซิตี้ก็จะไม่มายุ่งอะไรกับเรา เมื่อถึงเวลานั้นทุกอย่างขององค์กรโกสต์ซิตี้ก็ย่อมจะเป็นของเรา”คุณย่าเย่เห็นความไม่พอใจของคุณปู่เย่ แต่คุณย่าเย่ซึ่งใช้ชีวิตอยู่กับคุณปู่เย่มานาน รู้ดีว่าตัวเองสามารถพูดเกลี้ยกล่อมคุณปู่เย่ได้อยู่แล้ว

“แน่นอน ครั้งนี้เราต้องไม่รีบร้อน สิ่งที่เราต้องทำอันดับแรกก็คือยืนยันตัวตนของเจ้าหญิงตัวจริงให้ได้ก่อน ห้ามมีข้อผิดพลาดอะไรเกิดขึ้นอีก และแน่นอนว่า ครั้งนี้เราจะทำอะไรที่มันโจ่งแจ้งเหมือนครั้งที่แล้วไม่ได้อีก เราสร้างโอกาสให้เจ้าหญิงตัวจริงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้ได้เจอกับเย่ซือเฉิน หากเจ้าหญิงตัวจริงชอบพอเย่ซือเฉิน ถึงตอนนั้นทุกอย่างก็จะราบรื่น และหากเจ้าหญิงตัวจริงไม่ชอบเย่ซือเฉิน พวกเราก็จะไม่บังคับอะไร ดังนั้นเรื่องนี้ยังมีอะไรที่มันจะเป็นไปไม่ได้อีก ？”

ตอนนี้คุณย่าเย่บอกว่าจะไม่มีการบังคับ แต่หากสุดท้ายผลที่ออกมาเป็นไปอย่างที่เธอคาดการณ์เอาไว้ คุณย่าเย่คงไม่มีทางปล่อยมันไปง่ายๆแน่ ย่อมต้องคิดหาวิธีเพื่อมาจัดการกับมัน

นี่คือนิสัยความเคยชินของคุณย่าเย่

“ถ้าอย่างนั้นก็ต้องรู้ก่อนว่าเจ้าหญิงตัวจริงนั้นเป็นใคร”เห็นชัดว่าคุณปู่เย่ถูกคุณย่าเย่กล่อมจนสำเร็จแล้ว และคล้อยตามแล้ว

“แน่นอนสิ ต้องยืนยันตัวตนของเจ้าหญิงตัวจริงให้ได้ก่อน ครั้งนี้จะผิดพลาดอะไรอีกไม่ได้แล้ว”คุณย่าเย่รู้แล้วว่าคุณปู่เย่เห็นด้วยแล้ว ใบหน้าก็จึงมีรอยยิ้มปรากฏ คุณย่าเย่คิดเพียงว่าขอแค่แผนการนี้ของเธอสำเร็จ เรื่องที่หัวหน้าน้อยพูดก่อนหน้านี้ก็ว่าจะจัดการกับตระกูลเย่ของพวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องมากังวลมันอีก

“ไม่รู้ว่าหัวหน้าน้อยจะเปิดเผยตัวของเจ้าหญิงตัวจริงหรือไม่？”คุณย่าเย่เองก็รู้ดีว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้ก็คือการได้รู้ว่าตัวตนที่แท้จริงของเจ้าหญิงนั้นเป็นใคร เรื่องนี้หากจะให้ตรวจสอบคงเป็นเรื่องยาก หากหัวหน้าน้อยยอมเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของเจ้าหญิงได้ก็คงดี

ในงานแถลงข่าว สายตาคมของหัวหน้าน้อยกวาดมองไปยังนักข่าวที่อยู่ในที่นี้ ริมฝีปากบางขยับ และพูดอย่างช้าๆว่า“ เจ้าหญิงตัวจริงยังไม่ได้กลับคืนสู่องค์กรโกสต์ซิตี้ ดังนั้นสถานะของเจ้าหญิงตัวจริงจึงยังไม่พร้อมที่จะเปิดเผยออกมาได้ในขณะนี้ ”

แววตาของผู้ดูแลจ้งมีไอเย็นแผ่ปกคลุมอีกครั้ง เห็นชัดว่าเขาไม่เห็นด้วยกับการกระทำนี้ของมู่เฉิง หากเป็นก่อนหน้านั้นก็คงจะแล้วๆกันไป เพราะก่อนหน้านั้นพวกเขาต่างก็มั่นใจว่าคุณหนูใหญ่ถังคือเจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้

แต่ตอนนี้หลายสิ่งหลายอย่าง ก็ยืนยันแล้วว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลถังนั้นไม่ใช่ ไม่ใช่คุณหนูใหญ่ตระกูลถัง และเรื่องของเจ้าหญิงตัวจริงก็ไม่มีเบาะแสอะไรอีก แล้วหัวหน้าน้อยจะพูดแบบนี้ออกมาได้อย่างไร ?

คำพูดแบบนี้หากหัวหน้าได้ยินเข้า ก็จะเป็นความหวังล้มๆแล้งๆของหัวหน้าอีก！！！

หลายปีมานี้ หัวหน้าได้รับความสะเทือนใจมามากพอแล้ว ไม่สามารถจะทนรับอะไรต่อไปได้อีกแล้ว！！

ผู้ดูแลจ้งเป็นห่วงหัวหน้าจริงๆ！！

“เจ้าหญิงตัวจริงยังไม่ได้กลับคืนสู่องค์กรโกสต์ซิตี้ ? ในเมื่อหาตัวเจอแล้ว ทำไมถึงยังไม่กลับมาที่องค์กรโกสต์ซิตี้ล่ะ ? นี่หัวหน้าน้อยหมายความว่ายังไง ? องค์กรโกสต์ซิตี้กำลังหมายถึงอะไร? ” คุณย่าเย่ได้ยินที่หัวหน้าน้อยพูดผ่านการถ่ายทอดสดก็รู้สึกมึนงง และมีความขุ่นเคืองไม่น้อย เธอรู้สึกว่าหัวหน้าน้อยกำลังเล่นตลกกับทุกคนอยู่

ก็คำพูดของหัวหน้าน้อยเมื่อครู่แทบไม่มีเบาะแสอะไรที่เป็นประโยชน์เลย ไม่เปิดเผยตัวตน และไม่ได้พากลับมายังองค์กรโกสต์ซิตี้ แล้วจะให้พวกเขาไปตามหาตัวเจ้าหญิงตัวจริงได้ยังไง ?

นี่มันงมเข็มในมหาสมุทรชัดๆ ？！

“แล้วจะให้เราไปตรวจสอบกันยังไง ? หัวหน้าน้อยจะเอายังไงกันแน่ ? พูดแบบนี้อย่าพูดมันเลยดีกว่า ไม่มีประโยชน์อะไรเลย”คุณย่าเย่ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห เมื่อครู่เธอได้คิดการเอาไว้หมดแล้ว และวางแผนมันอย่างดิบดี สุดท้ายหัวหน้าน้อยกลับมาพูดอะไรแบบนี้

“สถานการณ์ในตอนนี้ เราพอจะหาตัวคนได้ไหม ？”คุณย่าเย่ยังไม่คิดถอย เห็นชัดว่ายังไม่อยากยอมแพ้

“เกรงว่าจะเป็นเรื่องยาก”คิ้วของคุณปู่เย่ขมวดกันแน่น“หากคนขององค์กรโกสต์ซิตี้ติดต่อกับเจ้าหญิงตัวจริงก็คงจะดี หากไม่มี ก็คงไม่มีเบาะแสอะไรจริงๆ แต่หากคนขององค์กรโกสต์ซิตี้ได้ติดต่อกับเจ้าหญิงคนนี้ เกรงว่าคงพาตัวกลับไปที่องค์กรโกสต์ซิตี้นานแล้ว”

“หากเป็นอย่างที่คุณพูด ก็ไม่มีความเป็นไปได้เลย？”ท่าทีของคุณย่าเย่ตื่นเต้นขึ้นมาเล็กน้อย เสียงก็ไต่ระดับขึ้นอย่างช่วยไม่ได้

เธอไม่อยากถอดใจ ไม่อยากจะถอดใจจริงๆ แผนการที่ราบรื่นแบบนี้ จะสูญมันไปเปล่าๆไม่ได้เด็ดขาด

“ให้ใครไปเช็กดูก่อนเถอะ”คุณปู่เย่ในตอนนี้ก็ไม่มีทางเลือกอื่น หัวหน้าน้อยไม่ยอมบอก เขาจะไปบังคับอะไรหัวหน้าน้อยได้ อีกอย่าง เขาก็ไม่ได้มีอำนาจอะไรจะไปบังคับหัวหน้าน้อยได้