บทที่ 1457 ตรวจดีเอ็นเอ（1）

เธอไปรับเลือดมาเอง และให้กับมือถังหลินเอง ดังนั้นจึงไม่น่าจะมีอะไรผิดพลาดได้แน่นอน！！

ดังนั้นเธอจึงไม่ใช่ลูกสาวของเวินจือฝาง เธอไม่มีสัมพันธ์ทางสายเลือดกับเวินจือฝาง

ตอนนั้นเธอรู้แค่ว่าเวินจือฝางไม่ใช่พ่อของเธอ และเธอก็ไม่ได้ค้นหาความจริงในเรื่องอื่นๆอีก

แต่ไม่ว่าเธอจะตรวจหรือไม่ตรวจ มีเรื่องหนึ่งที่จะปล่อยผ่านไปไม่ได้เลย นั้นก็คือพ่อของเธอไม่ใช่เวินจือฝาง อย่างนั้นก็ต้องเป็นคนอื่น แล้วคนอื่นที่ว่านี้เป็นใครกัน？！

แม่เสียไปแล้ว และก่อนหน้านั้นแม่ก็ไม่เคยเอ่ยหรือพูดถึงเรื่องต่างๆเหล่านี้เลย ดังนั้นเวินลั่วฉิงก็จึงไม่รู้เรื่องอะไรพวกนี้ และไม่มีเบาะแสอะไรทั้งนั้น

แต่ไม่ว่ายังไง เรื่องของเจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้？！！！

ก็น่าขำเกินไป มันเป็นไปไม่ได้เลย ดังนั้น เวินลั่วฉิงก็ไม่ได้คิดมากอะไร

ทางฝั่งสุสาน เฉิงโหรวโหรวยังคงถูกนักข่าวรายล้อมเอาไว้ งานแถลงข่าวขององค์กรโกสต์ซิตี้ได้สิ้นสุดลงแล้ว หัวหน้าน้อยได้ออกไปแล้ว และนักข่าวทั้งหมดก็กำลังเผชิญหน้ากับเฉิงโหรวโหรวอยู่

“คุณเฉิง ช่วยบอกเราหน่อยได้ไหม ว่าคุณปลอมตัวเป็นเจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้ได้ยังไง ？”

“คุณเฉิง ตอนที่คุณปลอมตัวเป็นเจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้เคยคิดบ้างไหมว่าจะถูกเปิดโปง ？”

“คุณเฉิง คุณรู้อยู่แล้วว่าตัวเองไม่ใช่เจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้ เห็นชัดว่าคุณปลอมตัวมา ขอถาม คุณกล้าดียังไงถึงได้บังคับให้คุณชายสามเย่มาแต่งงานกับคุณ？คุณรู้อยู่แล้วใช่ไหมว่าสถานะเจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้ของคุณสักวันจะถูกเปิดโปง ดังนั้นจึงอยากจะจับตระกูลเย่เอาไว้ ？”

“คุณเฉิง คุณปลอมตัวเป็นเจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้มานานขนาดนี้ ไม่เคยรู้สึกละอายใจบ้างเลยหรือยังไง ？”

นักข่าวต่างรายล้อมเฉิงโหรวโหรวเอาไว้ อดไม่ได้ที่อยากจะกลืนกินเฉิงโหรวโหรวไปซะ

ในฐานะนักข่าว พวกเขารู้ดีว่าเรื่องอะไรที่จะสามารถดึงดูดความสนใจของทุกคน และเรื่องอะไรที่จะเรียกร้องความสนใจจากทุกคนได้

ตอนนี้ตัวตนที่แท้จริงของเจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้ก็ดูซับซ้อนซ่อนเงื่อนมาก ไม่ว่าผู้คนต่างจะเดากันไปทางไหน หากองค์กรโกสต์ซิตี้ไม่ออกมาประกาศอย่างเป็นทางการเอง บุคคลภายนอกก็ไม่อาจรู้ได้ว่าใครคือเจ้าหญิงตัวจริง?

ในกรณีแบบนี้ บทลงโทษของเจ้าหญิงตัวปลอมอย่างเฉิงโหรวโหรวก็เป็นสิ่งที่คนส่วนใหญ่ต้องการจะรู้มากที่สุด

ทุกคนต่างก็อยากเห็นคนชั่วได้รับการลงโทษ ดังนั้นบทลงโทษของเฉิงโหรวโหรวยิ่งเลวร้ายมากแค่ไหน ทุกคนก็ยิ่งจะพอใจมากเท่านั้น

เดิมทีเฉิงโหรวโหรวก็เป็นคนโง่อยู่แล้ว ไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมอะไร ยิ่งไปกว่านั้นเฉิงโหรวโหรวเติบโตมาจากพื้นที่ในแถบภูเขา ไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน ในตอนนี้ก็จึงตะลึงยืนบื้ออยู่กับที่

เมื่อได้ยินคำถามที่ทุกคนต่างถามมา เฉิงโหรวโหรวรู้สึกเพียงเบื้องหน้ามืดดำไปหมด เกือบเป็นลมล้มพับไป

“คุณเฉิง เมื่อครู่หัวหน้าน้อยบอกว่าจะลงโทษคุณตามกฎขององค์กรโกสต์ซิตี้ คุณรู้ไหมว่าคืออะไร ? ”

เมื่อเฉิงโหรวโหรวได้ยินที่นักข่าวพูด ร่างทั้งร่างก็อดไม่ได้ที่จะสั่นเทิ้ม เธอไม่รู้ แต่ตอนนี้เธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกกลัวขึ้นมา

“คุณเฉิง คุณปลอมตัวมาเป็นเจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้ และยึดตำแหน่งของเจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้ตัวจริงไป แล้วคุณรู้ไหมว่าเจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้ตัวจริงนั้นเป็นใคร？” มีนักข่าวคนหนึ่งถามคำถามที่ทุกคนในตอนนี้ต่างก็อยากรู้ออกไป

แต่ว่า ในขณะที่นักข่าวคนนั้นถามออกไปก็ไม่ได้คาดหวังว่าจะได้คำตอบกลับมา ก่อนหน้านั้นหัวหน้าน้อยเก็บงำความลับของเจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้ตัวจริงเอาไว้อย่างมิดชิด เพราะฉะนั้นคนที่รู้สถานะที่แท้จริงของเจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้ก็คงจะมีอยู่ไม่กี่คนเท่านั้น

เฉิงโหรวโหรวที่ปลอมตัวมา อยู่ที่องค์กรโกสต์ซิตี้ก็ไม่ได้มีตำแหน่งอะไร หากจะรู้เรื่องนี้ด้วยเห็นทีว่าคงจะเป็นเรื่องยาก

แต่หลังจากที่เฉิงโหรวโหรวได้ยินคำพูดนี้ของนักข่าว สีหน้าก็ขึงขังขึ้นมา ดวงตาคู่คมเบิกกว้าง มีความตกใจไม่น้อย และมีความประหม่าปนอยู่ อีกทั้งราวกับมีความเกลียดชังแฝงด้วย

นักข่าวที่มาที่นี่ล้วนเป็นคนฉลาด เมื่อเห็นปฏิกิริยาของเฉิงโหรวโหรวก็ดูมีชีวิตชีวาขึ้นมา ปฏิกิริยาของเฉิงโหรวโหรวคงรู้ว่าใครคือเจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้ตัวจริง ？！

“คุณเฉิง คุณรู้ไหมว่าเจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้ตัวจริงเป็นใคร ?”นักข่าวที่รายล้อมเฉิงโหรวโหรวอยู่ต่างก็รู้สึกตื่นเต้น หากสามารถขุดคุ้ยเรื่องเจ้าหญิงตัวจริงขององค์กรโกสต์ซิตี้ได้ งั้นข่าวของพวกเขาต้องดังเป็นพลุแตกแน่ๆ！！

นี่เป็นเรื่องที่ทุกคนต่างก็ให้ความสนใจ และเป็นเรื่องที่ทุกคนต่างก็อยากจะรู้！！

“ฉัน……ฉัน……”เฉิงโหรวโหรวตะลึงงัน เดิมทีเธอก็รับมือไม่ได้กับสถานการณ์แบบนี้อยู่แล้ว ต่อให้เธอจะโง่แค่ไหน ก็รู้ว่าเรื่องบางเรื่องก็พูดได้ และบางเรื่องก็เป็นเรื่องที่พูดไม่ได้