บทที่ 1468 ตามฆ่าไปถึงบ้าน (2)

“พวกเรา...... พวกเราไม่ใช่คนที่โหดร้ายขนาดนั้น ไม่ทำเรื่องโหดร้ายขนาดนั้นแน่นอน” คุณชายหานรู้สึกว่าเขาจำเป็นต้องยืนยันในความบริสุทธิ์นี้!!

“นายคนหนึ่งที่เอาปืนมาจ่อฉันกับพวกนายที่บอกว่าไม่มีทางทำเรื่องที่โหดร้าย? นายคิดว่าฉันจะเชื่อไหม?” เวินลั่วฉิงยิ้มโค้งที่มุมปาก หัวเราะออกเสียงอย่างเย็นชา หากเรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับพวกเขาก็ช่างเถอะ หากพวกเขาเป็นคำทำจริงๆ เรื่องนี้ไม่มีทางปล่อยแล้วไปแบบนี้แน่นอน

“ฉันไม่ได้จะกดยิงจริงๆ อีกอย่างในปืนก็ไม่มีกระสุน” คุณชายหานเริ่มกระวนกระวายแล้ว รีบอธิบายต่อ ความผิดนี้เขาไม่สามารถรับได้จริงๆ เขาไม่เคยทำเรื่องที่ไม่ดีมาก่อนเลย

กฎขององค์กรโกสต์ซิตี้พวกเขาเข้มงวดมาก และไม่มีทางทำเรื่องที่ไม่ดีแบบนั้นแน่นอน

เพียงแต่ว่าปกติแล้วหัวหน้าน้อยจะกระทำความผิดอย่างกำเริบเสิบสานไปหน่อย ทว่าคุณชายหานรู้สึกว่าหัวหน้าน้อยก็ไม่มีทางทำเรื่องแบบนั้นออกมาแน่นอน ดังนั้นคุณชายหานจึงอยากจะอธิบายกับเวินลั่วฉิง

เจ้าเก้าและเสี่ยวซินเอวก็ตามหลังมาทีละเก้า แต่ว่าเจ้าเก้าก้มหน้าอยู่ตลอดเวลา เขารู้สึกว่าขณะนี้เขาไม่ค่อยกล้าสบตากับคุณหนูใหญ่ตระกูลถัง

หน้าที่ของเสี่ยวซินก็คือมาแย่งของ จากนั้นก็สร้างความวุ่นวายอย่างไร้เหตุผล เรื่องเรื่องนี้เขาเองก็ไม่รู้เลย ดังนั้นเขาไม่เข้าใจเลยว่าเกิดอะไรขึ้น ก็แค่เดินตามด้วยความสงสัย

ในตอนที่ใกล้จะมาถึงหน้าห้องผู้ป่วย จู่ๆเวินลั่วฉิงก็มองไปทางคุณชายหาน “พวกนายอยากได้เลือดของฉัน?”

คำพูดนี้ของเวินลั่วฉิงมีความกะทันหันเกินไป มีน้ำเสียงของความสงสัยอยู่ ทว่าจริงๆ แล้วมีความมั่นใจเกินครึ่ง

“ห้ะ? ห้ะ” ในใจของคุณชายหานในขณะนี้กำลังคิดอยู่ว่าจะอธิบายกับเวินลั่วฉิงยังไงดี ดังนั้นก็เลยยังไม่ได้สติกลับมา ตะลึงงันไปอย่างเห็นได้ชัดเจน

คุณหนูใหญ่ตระกูลถังสามารถเดาออกถึงจุดนี้ คุณชายหานและเจ้าเก้าไม่ได้รู้สึกตกใจแล้ว

ดังนั้นคุณชายหานก็ไม่ได้ปิดบังต่อไป คุณชายหานรู้สึกว่าหากยังปิดบังต่อไป งั้นก็คงเป็นการทำเรื่องบาดหมางกับคุณหนูใหญ่ตระกูลถังแล้วจริงๆ

หากคุณหนูใหญ่ตระกูลถังเป็นเจ้าหญิงขององค์กรโกสต์ซิตี้พวกเขาจริงๆ สร้างเรื่องบาดหมางกับเจ้าหญิงขององค์กรโกสต์ซิตี้ งั้นผลที่ตามาจะหนักขนาดนั้น เขาไม่ต้องคิดเลย

พอถึงเวลาเจ้าหญิงไม่ต้องลงมือ ก็มีคนจัดการเขาแล้ว

“ดังนั้น แผนการสำเร็จมาก” เวินลั่วฉิงหรี่ตาลง หันไปทางห้องผ่าตัด มีความหมายโดยนัยแฝงอยู่

ความหมายของเธอก็เท่ากับว่า เรื่องนี้พวกเขาเป็นคนทำ

“ไม่ ไม่ใช่.....” คุณชายหานรู้สึกว่าถูกเข้าใจผิดมากๆ ทำไมคุณหนูใหญ่ตระกูลถังถึงกำหนดโทษให้พวกเขาเลยล่ะ

ในตอนที่เวินลั่วฉิงมองไปทางคุณชายหานอีกครั้ง นัยน์ตาของเธอเฉยชา ราวกับว่ากำลังรอเขาอธิบายอยู่

ทว่าพอคำพูดของคุณชายหานมาถึงตรงปากก็พูดไม่ออกแล้ว ถ้าหาก ถ้าหากว่าเรื่องนี้หัวหน้าน้อยเป็นคนทำจริงๆ งั้นตอนนี้เขาบอกว่าไม่ใช่ ก็เท่ากับว่าโกหกคุณหนูใหญ่ตระกูลถังแล้วไม่ใช่เหรอ

ดังนั้น คุณชายหานไม่สามารถอธิบายได้เลย

สีหน้าของเวินลั่วฉิงเย็นชาลง ไม่ได้สนใจพวกเขาอีก หันหลังเดินไปทางห้องผ่าตัดเลย

“คุณถัง หมายความว่าอะไร? มีคนอยากได้เลือดของคุณหรอ? งั้นพวกเราต้องทำการป้องกันตัวหน่อยไหม? ฉันไปบอกกับผู้อำนวยการ จากนั้นก็ให้จัด รปภ.ไม่กี่คนมา” ในที่สุดเฟิ่งเหมียวเหมียวที่ตามมาก็เข้าใจแล้ว สีหน้าดูหนักแน่นขึ้นเป็นพิเศษ

“ไม่ต้องค่ะ ฉันจะลองดูว่า พวกเขาจะมีความสามารถอะไรมาเอาของของ ฉันไป” นัยน์ตาของเวินลั่วฉิงมีแสดงสว่างแฝงอยู่ กล้าเล่นมาถึงบนหัวของเธอ ดีมาก เธอจะลองดูว่าคนคนนั้นมีความสามารถเพียงไหน

ในตอนที่คุณชายหานและเจ้าเก้าได้ยินประโยคนี้ของเวินลั่วฉิงแล้วก็ตกใจไปเลย ความสามารถของหัวหน้าน้อยพวกเขารู้ดี หากเปลี่ยนเป็นคนอื่นที่พูดประโยคนี้ พวกเขาจะต้องดูถูกแน่นอน ทว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลถังเป็นคนพูดประโยคนี้ กลับทำให้พวกเขาจนลุกไปหมด

คุณชายหานกับเจ้าเก้าในตอนนี้อดที่จะภาวนาแทนหัวหน้าน้อยไม่ไหวแล้ว หวังว่าพอถึงเวลาหัวหน้าน้อยไม่ได้ตายอย่างทรมานเกินไป

เวินลั่วฉิงไม่ได้สนใจคุณชายหานและพวกเจ้าเก้าต่อ เดินเข้าไปในห้องผ่าตัดเลย ในห้องผ่าตัด มีคนรอช่วยชีวิตเขาอยู่ เธอเองก็ไม่ได้มีเวลาพูดไร้สาระกับคนพวกนี้

เวินลั่วฉิงเองก็รู้ สามคนนี้ไม่มีทางฉวยโอกาสหนีไปแน่นอน ลองขู่พวกเขาดู ไม่แน่นอาจจะมีผลที่คาดไม่ถึง