บทที่ 1477 ผลการตรวจดีเอ็นเอ (3)

เวินลั่วฉิงลงจากรถมายังหน้าประตูโรงพยาบาล หลังจากนั้นก็ขึ้นไปข้างบนอย่างรวดเร็ว เนื่องจากว่าคุณปู่เวินอยู่ในห้องไอซียูอยู่ตลอด โดยปกติแล้วจะมีพยาบาลดูแลโดยเฉพาะ!!

ห้องไอซียูปกติแล้วก็ไม่อนุญาตให้คนอื่นๆเข้า ถึงแม้จะเป็นครอบครัวก็ไม่สามารถอยู่ด้านในตลอดได้

ก่อนหน้านี้ท่านย่าผิงไปดูลูกตัวเอง หลังจากที่รู้ว่าคุณปู่เวินไม่สบายเข้าโรงพยาบาลกลับมาแล้ว ถึงแม้ว่าห้องไอซียูโดยปกติแล้วจะไม่ให้คนเข้าไปทั่ว แต่ท่านย่าผิงก็อยู่เป็นเพื่อนที่โรงพยาบาลอยู่ตลอด

เวินลั่วฉิงเอ่ยพูดกับคุณหมอแล้ว หลังจากนั้นก็เปลี่ยนเสื้อผ้าตามที่คุณหมอบอกแล้วเข้าไปในห้องไอซียู

คุณปู่เวินยังคงสลบไม่ได้สติเช่นเดิม เวินลั่วฉิงเดินไปตรงหน้าเตียง มองคุณปู่เวินที่นอนอยู่บนเตียง แล้วจู่ๆก็รู้สึกแสบจมูกขึ้นมา

หลังจากที่เธอกลับมายังตระกูลเวิน คุณปู่เวินรักเธอจากใจจริง แต่ใครจะไปคิดถึงกัน ว่าเธอไม่ใช่ลูกสาวของเวินจือฝาง

ถ้าหากคุณปู่รู้แล้วจะเสียใจหรือเปล่า?

หลังจากที่เธอรู้ว่าพ่อของเธอไม่ใช่เวินจือฝาง เธอก็ไม่เคยคิดจะไปหาพ่อแท้ๆของตัวเองอยู่แล้ว เนื่องจากเธออยากจะเป็นลูกสาวของตระกูลเวิน อยากจะเป็นหลานสาวของคุณปู่เวิน

เธอไม่อยากทำให้คุณปู่เวินเสียใจ ไม่อยากให้คุณปู่เวินเป็นทุกข์

“คุณปู่ ฟื้นขึ้นมาเร็วๆหน่อยได้ไหมคะ?” เวินลั่วฉิงนั่งลงตรงด้านหน้าเตียง มองใบหน้าที่ซีดขาวและมีรอยย่นของคุณปู่เวิน แล้วรู้สึกอยากจะร้องไห้อยู่บ้าง ; “หนูคิดถึงคุณปู่นะคะ รีบฟื้นขึ้นมานะ”

เธอเข้มแข็งมาตลอด และเธอเองก็บอกกับตัวเองมาโดยตลอดว่าจะต้องเข้มแข็ง แต่เวลานี้ เธอกลับรู้สึกว่าดวงตาเต็มไปด้วยความรู้สึกเต็มไปหมด อยากจะร้องไห้ออกมาจริงๆ

ตอนนี้ตระกูลเวิน.....ครอบครัวของเวินจีหยันทั้งเสียชีวิต ทั้งบาดเจ็บ ทั้งติดคุก คุณปู่ฟื้นขึ้นมา ถ้าหากเห็นสถานการณ์แบบนี้เกรงว่าก็จะยิ่งรู้สึกเสียใจมากยิ่งขึ้น

ตอนนี้บริษัทเวินซื่อกรุ๊ปนับวันก็ยิ่งพัฒนาได้ดีขึ้น แต่เรื่องทรัพย์สินเงินทองจะเทียบกับคนได้อย่างไร?

“คุณปู่ ขอโทษนะคะ”สุดท้ายแล้วเวินลั่วฉิงก็อดที่จะน้ำตาไหลออกมาไม่ได้ เธอคิดว่า ถ้าหากตอนนั้นเธอไม่ได้กลับมายังตระกูลเวิน บางทีตระกูลเวินก็อาจจะไม่เกิดเรื่องมากมายแบบนี้ขึ้นก็ได้

อย่างน้อยๆพวกเวินจีหยันก็จะไม่เป็นแบบนี้อย่างแน่นอน

ถ้าหากตอนนั้นเธอไม่กลับมาตระกูลเวิน หลี่หยุนเองก็จะไม่ใช้ทุกวิธีทางมาทำร้ายเธอ แล้วก็จะไม่เกิดเรื่องเวินหรวนหรวนเรื่องนั้นขึ้นเช่นกัน คุณปู่เวินเองก็จะไม่ต้องโมโหเสียจนเข้าโรงพยาบาล

เธอติดค้างคำขอโทษกับคุณปู่เวินเอาไว้

ถ้าหากเธอเป็นหลานสาวแท้ๆของคุณปู่เวินก็ว่าไปอย่าง แต่นี่เธอไม่ใช่

เธอไม่ใช่ ดังนั้น เธอจึงติดค้างคำขอโทษกับคุณปู่เวิน

บนเตียง คุณปู่เวินไม่มีปฏิกิริยาตอบรับใดๆ และยิ่งเป็นไปไม่ได้ที่จะตอบรับเวินลั่วฉิง

เวินลั่วฉิงรู้สึกปวดตาอยู่บ้าง เธอนั่งอยู่ตรงด้านหน้าเตียง นั่งอยู่เงียบๆแบบนั้น ไม่ได้เอ่ยพูดขึ้นอีก

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานขนาดไหน คุณหมอก็เริ่มมาเร่งเธอ เวินลั่วฉิงถึงดูเหมือนกับดึงสติกลับมาได้ แล้วถึงได้ลุกขึ้น ออกไปจากห้องไอซียู

“คุณถัง สองวันนี้สถานการณ์ของคุณปู่เวินยังนับว่าคงที่ ไม่ได้ทรุดลง”เวินลั่วฉิงมาครั้งไม่ได้ปลอมตัว แต่คนของตระกูลถังก่อนหน้านี้ให้ผู้เชี่ยวชาญมาช่วยคุณปู่เวินตรวจดูนั้นคุณหมอรู้

คุณหมอไม่รู้ว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลถังก็คือเวินลั่วฉิง คุณหมอคิดว่าความสัมพันธ์ของตระกูลถังกับตระกูลเวินนั้นดีต่อกัน ดังนั้นคุณหนูใหญ่ตระกูลถึงถึงได้มาดูคุณปู่เวิน

“อืม”เวินลั่วฉิงรู้สึกอารมณ์หดหู่อยู่บ้าง ตอบรับด้วยน้ำเสียงที่หนักหน่วง ผู้เชี่ยวชาญของโรงพยาบาลตระกูลถังทางนั้นก็ได้มาตรวจสอบคุณปู่เวินอย่างละเอียดแล้วเช่นกัน ก็ไม่มีวิธีที่ดีกว่าอีกด้วย

จากสถานการณ์ของคุณปู่เวินในตอนนี้สามารถคงที่มาได้ตลอดแบบนี้ก็นับว่าเป็นสภาพที่ดีที่สุดแล้ว