บทที่ 1505 มีบุคลิกลักษณะที่ไม่เหมือนใคร จริงๆ（1）

งานเลี้ยงในค่ำคืนวันนี้เชิญเพียงคนที่เขาไว้ใจที่สุดไม่กี่คนเท่านั้น ในตอนนั้น ท่านย่าถังก็ตั้งใจถามเป็นพิเศษว่ามีใครมาร่วมงานบ้าง เมื่อท่านย่าถังได้ยินว่าไม่มีคนนอกที่ไว้ใจไม่ได้มาร่วมงานจึงรับปากที่จะมาร่วมงาน

ดังนั้นหากมีคนนอกมาร่วมงานด้วย เกรงว่าจะยากที่จะอธิบายกับท่านย่าถังได้

แต่ว่า เมื่อท่านหยวนคิดได้ว่าหัวหน้าองค์กรโกสต์ซิตี้นั้นงานยุ่งมาก หัวหน้าเขาบอกว่าบ่ายวันนี้จะมาเยี่ยม แม้ว่าเขาจะธุระอะไร แน่นอนว่าคงจะต้องรีบพูดคุยให้จบ หัวหน้าเขายุ่งขนาดนั้น เมื่อคุยธุระเสร็จก็คงต้องขอตัวกลับ เขาก็ไม่ได้มีเกียรติเพียงพอที่จะเชิญหัวหน้าองค์กรโกสต์ซิตี้มาเป็นแขกที่บ้าน

ดังนั้นการมาเยือนของหัวหน้าองค์กรโกสต์ซิตี้กับงานเลี้ยงในค่ำคืนนี้ไม่ได้ทับซ้อนกัน

เดิมทีท่านหยวนอยากจะถามเวลาที่ชัดเจน แต่ว่ารู้สึกว่าเหมือนจะดูไม่ค่อยเคารพผู้ที่มีพระคุณสักเท่าไหร่ จึงไม่ได้ถามมาก

ท่านหยวนจึงตัดสินใจว่าวันนี้ช่วงบ่ายจะไม่ไปที่ไหน จะรอหัวหน้าองค์กรโกสต์ซิตี้อยู่ที่บ้าน

ผู้ดูแลจ้งพึงพอใจเป็นอย่างมาก พยักหน้าเบาๆ ยิ้ม จากนั้นก็จากไป

ธุระจัดการได้อย่างราบรื่น ขณะที่ผู้ดูแลจ้งกลับไปรายงานหัวหน้าตนเองนั้น ก็พบว่าในที่สุดหัวหน้าของตนไม่ได้เหงาตายอย่างเงียบสงัดเหมือนแต่ก่อนแล้ว

“หัวหน้าครับ ช่วงบ่ายคุณจะไปคฤหาสน์หยวนคิดไว้แล้วหรือยังครับว่าจะคุยเรื่องอะไรกับท่านหยวน？”ผู้ดูแลจ้งคิดว่าการที่หัวหน้าของตนเองไปเยี่ยมเยือนง่ายดายขนาดนี้ อีกทั้งยังต้องการยื้อเวลาให้ถึงช่วงเย็น อย่างน้อยก็ต้องพูดอะไรบ้างล่ะ แต่ว่าหัวหน้าของเขากับท่านหยวนก็ไม่ได้มีความสนิทสนมอะไรกัน จะพูดคุยเรื่องอะไรดีล่ะ？

หัวหน้าก็ควรที่จะคิดไว้ล่วงหน้า เพราะเมื่อถึงเวลานั้นก็คงจะนั่งอยู่เฉยๆไม่ได้

“ยังเลย” ซ่างกวนหงตอบกลับอย่างเป็นธรรมชาติประโยคหนึ่ง เรื่องๆนี้เขายังไม่ได้คิดไว้จริงๆ อีกทั้งปกติเขาก็เป็นคนพูดไม่เยอะ หลายปีมานี้ก็เช่นเดียวกัน ตอนนี้แม้แต่เรื่องขององค์กรโกสต์ซิตี้เขาก็ไม่เป็นห่วง แล้วเขาจะไปสนใจที่จะแต่งเรื่องบ้าๆพวกนั้นทำไม

อีกทั้งการที่จู่ๆเขาก็ไปที่คฤหาสน์หยวนแท้ที่จริงแล้วพูดอะไรออกไปก็ไม่สมเหตุสมผลทั้งนั้น สู้ไม่พูดอะไรเลยจะดีกว่า

“หัวหน้า ไม่ใช่ว่าคุณวางแผนไว้ว่าเมื่อไปถึงที่นั้นแล้วจะไม่พูดอะไรเลยหรอกนะครับ？” หัวหน้าของตนทำให้ผู้ดูแลจ้งตะลึงงัน หัวหน้าสมกับที่เป็นหัวหน้าของเขาจริงๆ แตกต่างไม่เหมือนใคร……อย่างที่คิดไว้！！

แต่ว่านั่งอยู่เฉยๆแล้วไม่รู้สึกอึดอัดเลยเหรอ？！

จู่ๆผู้ดูแลจ้งก็คิดได้ แต่ไหนแต่ไรมาหัวหน้าของพวกเขา ทำตามที่ใจต้องการ อยากทำอะไรก็ทำอย่างนั้น แต่ไหนแต่ไรมาไม่เคยสนใจสายตาของผู้อื่น และแต่ไหนแต่ไรมาไม่เคยได้รับอิทธิพลจากใคร ดังนั้นหากต้องนั่งเฉยๆ หัวหน้าของเขาก็ไม่ได้รู้สึกกระอักกระอ่วนใจ เพียงแต่สงสารท่านหยวน ในเวลานั้นท่านหยวนก็คงกระอักกระอ่วนใจและสงสัยไม่น้อย

“หัวหน้า ถ้าอย่างนั้นพวกเราเตรียมตัวกันสักหน่อยเถอะครับ” ผู้ดูแลจ้งคิดว่าในเมื่อครั้งนี้เป็นการขอร้องคนอื่น ก็ไม่ควรที่จะทำให้ท่านหยวนต้องทุกข์ทรมานมากนัก อีกทั้งผู้ดูแลจ้งยังรู้สึกว่า ในเมื่อต้องการให้ท่านหยวนช่วยเหลือ อย่างน้อยก็ต้องตอบแทนท่านหยวนบ้าง

ซ่างกวนหงเงยหน้าขึ้นมองเขา

“หัวหน้าครับ องค์กรโกสต์ซิตี้ของพวกเรา เพิ่งจะประสบความสำเร็จในการวิจัยยาตัวใหม่ ซึ่งเป็นยาที่นานาประเทศต่างต้องการ งั้นเราก็ให้ท่านหยวนไปบ้างน่าจะดีนะครับ ”ผู้ดูแลจ้งตรึกตรองพลางพูดขึ้น แน่นอนว่าผู้ดูแลจ้งก็รู้ดีว่าการที่จู่ๆพวกเขาก็เข้าเยี่ยมเยือน และจู่ๆก็มอบของให้จะดูไม่ค่อยเหมาะสมนัก

แต่ว่าถึงยังไงก็ยังดีกว่าการนั่งเฉยๆ อีกทั้งการที่มอบผลประโยชน์ให้กับท่านหยวนมากขนาดนี้ เมื่อถึงเวลางานเลี้ยงท่านหยวนก็คงเกรงใจที่จะไล่พวกเขา ผู้ดูแลจ้งคิดว่าแผนการของเขาทำรวดเดียวได้ประโยชน์หลายอย่าง ไม่มีอะไรดีไปกว่านี้แล้ว

“อึม” ซ่างกวนหงไม่ได้ปฏิเสธข้อเสนอแนะของผู้ดูแลจ้ง หากเป็นเรื่องอื่นซ่างกวนหงคงไม่เสียเวลาที่จะไปนั่งคิด ดังนั้นเห็นได้ชัดว่าเขาให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มาก

แน่นอนว่าสิ่งที่ซ่างกวนหงให้ความสำคัญไม่ใช่ท่านหยวน แต่เป็นคุณหนูใหญ่ตระกูลถัง

“ได้ครับ ผมจะไปจัดการเดี๋ยวนี้ วันนี้ยาตัวใหม่ส่งมาไม่ทันอย่างแน่นอน แต่ว่าไม่ถึงห้าวันจะต้องมาถึงมือท่านหยวนอย่างแน่นอน” เมื่อผู้ดูแลจ้งเห็นว่าหัวหน้าของตนรับคำแล้ว ก็คลายความกังวลลงอย่างเห็นได้ชัด เป็นเช่นนี้ก็ดีแล้ว เพราะยังไงวันนี้ตอนบ่ายเขาก็ต้องไปเป็นเพื่อนหัวหน้าของเขา เขาไม่อยากที่จะนั่งอยู่เฉยๆแบบนั้น

ปกติแล้วหากเขานั่งอยู่เฉยๆโดยไม่พูดไม่จากับหัวหน้าของเขานั้นไม่เป็นปัญหา แต่หากมีคนนอกอยู่ด้วยนั้นสถานการณ์ก็คงไม่เหมือนกันแล้ว

ผู้ดูแลจ้งรู้สึกว่าเรื่องๆนี้พูดลอยๆไม่มีหลักฐานไม่ได้ ดังนั้นจึงควรที่จะเตรียมเอกสารจำพวกนี้สักหนึ่งฉบับ อีกทั้งผู้ดูแลจ้งก็รู้สึกว่าควรที่จะเตรียมเหตุผลดีๆสักข้อหนึ่ง

เพราะถึงยังไงยาตัวใหม่ชนิดนี้ ประเทศอื่นแม้จะอยากซื้อก็หาซื้อไม่ได้ การที่เขามอบให้กับท่านหยวน ก็เกรงว่าท่านหยวนจะสงสัยพวกเขา

ผู้ดูแลจ้งทำอะไรก็คิดอย่างรอบคอบในทุกด้าน หากผู้ดูแลจ้งเป็นคนออกโรงเองก็ไม่เคยมีเรื่องไหนที่จัดการได้ไม่ดี