บทที่ 1514 แนะนำตัว（2）

คุณนายหยวนต้องไป ตอนที่ดึงสติกลับมานั้นก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มกว้างออกมา “เด็กคนนี้……ทำไมถึงชอบทำตัวให้คนอื่นหลงได้ขนาดนี้เนี่ย”

ใครบ้างที่ไม่ชอบได้ยินคนอื่นชม แล้วอีกอย่างผู้หญิงก็มักจะชอบให้คนอื่นชมตัวเองว่ายังสาว ยังสวย แน่นอนว่าปกติคุณนายหยวนจะได้ยินคนชมแบบนี้ไม่น้อยเลย

แต่ว่านั่นมันไม่เหมือนกัน เพราะว่าเธอคือคุณนายหยวน ก็เลยมีคนไม่น้อยเลยที่พยายามจะประจบประแจงเธอ แน่นอนว่าเธอก็จะโดนประจบสอพลอ และโดนเยินยอตลอดเวลา

แต่ว่าตอนนี้มันไม่เหมือนกัน ตอนนี้พอมาโดนเด็กอายุห้าขวบเอ่ยปากชม แล้วเด็กคนนี้ก็พูดอย่างเป็นธรรมชาติและจริงใจมาก รอยยิ้มบนใบหน้าของคุณนายหยวนก็เลยเหมือนกับดอกไม้บาน

“เด็กคนนี้ปากหวานจริงๆ เลย”คุณนายหลี่ที่อยู่ข้างหลังก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากชม

ถึงแม้ว่าเฟิ่งเหมียวเหมียวจะรู้ดีอยู่แล้วว่าสิ่งที่ถังจื่อซีพยายามจะสื่อไม่ได้มีความหมายไม่ดี แต่ไม่คิดเลยว่าถังจื่อซีจะพูดอะไรแบบนี้ได้ด้วย เฟิ่งเหมียวเหมียวรู้สึกอึ้งไป เด็กน้อยคนนี้ยิ่งนับวันปากยิ่งหวานขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งนับวันยิ่งพูดเก่งขึ้นเรื่อยๆ

“แล้วก็คุณย่าน้อย แล้วก็คุณย่าหลี่ ทั้งๆที่พวกคุณยังสาว ยังสวยขนาดนี้ ทำไมต้องให้หนูเรียกว่าคุณย่าด้วย นี่มันเป็นการทำให้หนูลำบากไม่ใช่เหรอคะ หนูรู้สึกลำบากใจจังเลย”ดวงตาที่สดใสของถังจื่อซีมองไปที่เฟิ่งเหมียวเหมียวและคุณนายหลี่ แล้วก็ถอนหายใจออกมาอย่างหนัก น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความสับสน

“หา? นี่มัน……ฮ่าๆๆ ……” คุณนายหลี่หัวเราะจนน้ำตาไหล “หนูน้อย ทำไมหนูถึงน่ารักได้ขนาดนี้”

คุณนายหลี่แทบทนไม่ไหวที่จะกอดเจ้าตัวเล็กคนนี้เอาไว้แล้วก็ถูสักสองที น่ารักน่าชังจริงๆ

คำพูดของเด็กน้อยทำให้หัวใจของเธอรู้สึกหอมหวาน เธอไม่ได้หัวเราะขนาดนี้มานานแล้ว

เจ้าเด็กน้อยคนนี้คือผลไม้แห่งความสุขจริงๆ แล้วก็เป็นผลไม้แห่งความสุขที่เอาใจใส่ที่สุดด้วย

“เด็กน้อย ปากหวาน รู้จักชมคนอื่นจริงเชียวนะ” ใบหน้าของเฟิ่งเหมียวเหมียวเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ตอนนี้เฟิ่งเหมียวเหมียวไม่ได้แค่รู้สึกมีความสุขอย่างเดียว แต่เธอยังรู้สึกภาคภูมิใจอีกด้วย เด็กน้อยที่เป็นที่ถูกใจ แล้วก็เอาใจใส่ขนาดนี้เป็นคนของบ้านเธอ บ้านอื่นไม่มีทางมีแบบนี้อย่างแน่นอน แล้วใครก็อย่าได้คิดจะแย่งไปเลย

“ก่อนหน้านี้ฉันก็เคยได้ยินคนอื่นชมเด็กน้อยทั้งสองคนนี้ไม่หยุดปาก รู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าพวกเขาต้องยอดเยี่ยม ต้องเป็นที่ถูกอกถูกใจอย่างแน่นอน ในที่สุดวันนี้ก็ได้เจอกันแล้ว แต่พวกเขาดีกว่าที่ฉันคิดเอาไว้ซะอีก ทำไมถึงได้มีเด็กที่หน้าตาดี และน่ารักขนาดนี้ได้เนี่ย”คุณนายหยวนรู้สึกชอบเด็กน้อยทั้งสองคนนี้ตั้งแต่แรกเห็น และคำพูดของถังจื่อซีเมื่อกี้นี้ก็ยิ่งทำให้คุณนายหยวนมีความสุขเป็นพิเศษ แล้วก็รู้สึกชอบเด็กน้อยทั้งสองคนมากกว่าเดิมซะอีก

“เหมียวเหมียว ฉันล่ะอิจฉาเธอจริงๆ เลย ที่มีเด็กน้อยน่ารักอย่างทั้งสองคนนี้อยู่ในบ้าน”คุณนายหยวนมองไปที่เฟิ่งเหมียวเหมียว แววตาเต็มไปด้วยความอิจฉา คำพูดนี้ของเธอไม่ได้พูดเพื่อประจบประแจงเลย แต่ว่ามันออกมาจากใจของเธอจริงๆ

“ฉันก็อิจฉา ฉันก็อยากเจอเด็กน้อยสองคนนี้ทุกวันเหมือนกัน สองสามวันนี้ไม่ได้เจอ ฉันก็รู้สึกลุกลี้ลุกลนเหมือนกันนะ”คุณนายหลี่ก็อิจฉาเหมือนกัน แต่ว่าเธอจะไปที่บ้านถังทุกวันก็ไม่ได้

“อืม เด็กน้อยทั้งสองคนนี้ช่างเป็นที่ชื่นชอบจริงๆ ทั้งน่ารักและเฉลียวฉลาด รู้จักมารยาทดี แถมยังอบอุ่นอีกด้วย ตอนนี้ฉันไม่สนใจท่านถังแล้ว วันๆเอาแต่อยู่กับเจ้าเด็กน้อยสองคนนี้”เฟิ่งเหมียวเหมียวคลี่ยิ้มออกมา พอได้ยินคนอื่นชมเด็กน้อยทั้งสองคนของบ้านเธอ เฟิ่งเหมียวเหมียวก็รู้สึกหวานหอมในหัวใจเหมือนได้ดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์

“ถ้าเกิดว่าบ้านฉันมีเด็กน้อยที่น่ารักทั้งสองคนแบบนี้ ฉันก็คงไม่สนใจท่านหลี่เหมือนกัน แล้วจะเอาแต่อยู่กับเด็กน้อยทั้งวัน”คุณนายหลี่ปากมุ่ยเล็กน้อย ถ้าเกิดว่าบ้านเธอมีเด็กน้อยที่น่ารักทั้งสองคนแบบนี้บ้าง เธอรับรองเลยว่าเธอจะ ‘ทิ้ง’ผู้ชายที่บ้านของเธออย่างไม่ลังเลเลย

“ไม่ใช่แค่ฉันนะ ท่านถังของบ้านฉันพอเลิกงานก็กลับบ้านทันที ไม่ออกไปเข้าสังคมอะไรเลย รักบ้านมากกว่าตอนที่พึ่งแต่งงานกันซะอีก”เฟิ่งเหมียวเหมียวเริ่มอวดเด็กๆ แต่ไม่ว่าใครถ้าเกิดว่ามีเด็กที่น่ารักแบบนี้ก็คงอดไม่ได้เหมือนกัน

“เฟิ่งเหมียวเหมียว ฉันอยากให้ท่านหลี่ขโมยเด็กน้อยบ้านเธอกลับไปจริงๆ ขโมยไปได้คนเดียวก็ยังดี”ตอนนี้คุณนายหลี่เต็มไปด้วยความอิจฉาริษยา จนตาร้อนผ่าวไปหมด