บทที่ 1515 เกิดข้อผิดพลาด （1）

พอสะสมไว้เยอะ ก็เลยสร้างห้องโถงไว้ที่สวนหลังบ้าน ขนาดห้องโถงใหญ่ขนาดนั้นยังเกือบจะเต็มแล้ว ของที่น่าตื่นตาตื่นใจมีไม่น้อยเลยจริงๆ มันต้องถูกใจเด็กๆอย่างแน่นอน

หยวนจุนหลินยังไม่แต่งงาน คฤหาสน์หยวนก็ไม่มีเด็กน้อย ปกติเวลาที่ท่านหยวนมีเรื่องไม่สบายใจอะไรก็จะมาที่นี่คนเดียว เพราะว่าบางทีของเล่นเด็กๆก็สามารถทำให้ผ่อนคลายได้ และก็ต่างเป็นของที่เด็กเล็กชอบ

พอเด็กน้อยทั้งสองคนเข้าไปในห้องโถงก็ถูกดึงดูดในทันที แม้แต่ผู้ใหญ่ตัวน้อยอย่างถังจื่อโม่ที่สงบเยือกเย็นอยู่เสมอก็ยังตกตะลึง เห็นได้ชัดว่าเขารู้สึกประหลาดใจเหมือนกัน

“ของน่าเล่นเยอะเลย”ปกติถังจื่อซีก็เป็นเด็กที่ร่าเริงแจ่มใสอยู่แล้ว เธอแทบจะบินเข้าไปในทันที จับอันนี้ มองอันนั้น รู้สึกว่าดวงตาใช้ไม่ได้ทันการเลย

“ดูท่าทางเด็กน้อยทั้งสองคนนี้จะชอบมากเลยนะ”พอเฟิ่งเหมียวเหมียวเห็นเด็กๆชอบก็รู้สึกดีใจ เธอจำได้ว่าต่อให้จื่อโม่เป็นเด็ก แต่ว่าเขาไม่สนใจในสิ่งที่เด็กๆ เล่นเลย

เธอซื้อของเล่นให้จื่อโม่ตั้งมากมาย แต่ว่าเขาก็ไม่สนใจเลย นอกจากโมเดลครั้งที่แล้ว ก็เป็นเรื่องยากมากที่เฟิ่งเหมียวเหมียวจะได้เห็นจื่อโม่ดูมีท่าทีสนใจแบบนี้

“เด็กๆ ชอบก็ดีแล้ว ในที่สุดสิ่งพวกนี้ที่ท่านหยวนทำก็มีประโยชน์แล้ว ต่อไปเธอก็พาเด็กๆ มาเล่นที่นี่ก็ได้นะ”ตอนนี้คุณนายหลี่เป็นแฟนคลับของเด็กทั้งสองคนนี้เต็มตัวแล้ว แล้วจะเห็นเด็กๆสำคัญที่สุดในทุกเรื่อง

เฟิ่งเหมียวเหมียวไม่ได้ตอบตกลงในทันที เพราะว่ายังไงที่นี่ก็คือคฤหาสน์หยวน ไม่ใช่บ้านถัง ต่อให้ความสัมพันธ์ของบ้านเธอกับท่านหยวนจะดีขนาดไหน แต่ก็จะพาเด็กๆมาเที่ยวเล่นทุกวันไม่ได้

แต่ว่า มันยากที่จะเห็นเด็กๆชอบขนาดนี้ เฟิ่งเหมียวเหมียวก็เลยคิดว่าจะหาโอกาสพาเด็กๆ มาเที่ยวเล่นอีก

ความคิดของเด็กน้อยนั้นไม่ค่อยสำคัญเท่าไหร่นะ แค่มีของเล่นกองตรงหน้าของพวกเขา ความสนใจของเด็กๆก็จะถูกดึงดูดเข้าไปในทันที

จื่อโม่ไปค้นคว้าของเล่นที่เขาสนใจ ส่วนจื่อซีก็เลือกของเล่นที่ธรรมดาๆ สิ่งที่เธอสนใจมันค่อนข้างจะกว้างขวาง ขอแค่สนุก แล้วก็ดูดี จื่อซีก็ชอบหมดแหละ

ตอนนี้เอง ผู้ดูแลจ้งที่อยู่ในห้องทำงานก็ได้ยินเสียงข้างล่าง ผู้ดูแลจ้งก็รู้ว่าแขกมาถึงหมดแล้ว แล้วหัวหน้าจะลงไปตอนนี้ หรือว่าอีกเดี๋ยวค่อยลงไปกัน?

ผู้ดูแลจ้งมองไปที่หัวหน้าของตัวเอง แล้วก็เห็นว่าหัวหน้านั่งนิ่งไม่ขยับ แต่ว่าผู้ดูแลจ้งก็สังเกตได้ว่าหัวหน้าของเขาคิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าหัวหน้าก็ได้ยินเสียงจากข้างล่างเหมือนกัน แล้วหัวหน้าก็น่าจะรู้ว่าคุณหนูใหญ่ของตระกูลถังมาถึงแล้ว

แค่การที่หัวหน้ายังไม่ลุกขึ้น ผู้ดูแลจ้งก็เข้าใจแล้ว ว่าหัวหน้าไม่น่าอยากจะลงไปตอนนี้ เพราะถึงยังไงแขกก็เพิ่งจะมาถึงกัน ถ้าเขาลงไปตอนนี้คงจะกะทันหันไปหน่อย

เพราะว่าเรื่องขององค์กรโกสต์ซิตี้กับตระกูลถัง เป็นไปได้ว่าตระกูลถังจะมีเจตนาที่ไม่ดีกับพวกเขา ถ้าเกิดว่าหัวหน้าลงไปหาคุณหนูใหญ่ของตระกูลถังตอนนี้ อาจจะถูกทำร้ายก็ได้?

ต่อให้ไม่ถูกทำร้าย ตระกูลถังก็คงไม่ยอมปล่อยให้หัวหน้าเข้าใกล้คุณหนูใหญ่ของตระกูลถังได้ง่ายๆหรอก

ถ้าลงไปตอนนี้คงจะไม่ค่อยเหมาะสม หรือว่าลงไปตอนกินข้าวก็ไม่เหมาะสมอยู่ดี เพราะว่าถ้าลงไปตอนกินข้าวยิ่งจะดึงดูดสายตาได้ง่าย

ถ้าจะให้เลือกเวลาที่ไม่เด่นจนเกินไป ก็คือเป็นตอนที่คุณหนูใหญ่ของตระกูลถังอยู่คนเดียว

เวลานั้นก็คือเวลาหลังอาหารเย็น เพราะว่าหลังจากอาหารเย็นต้องมีเวลาแห่งความบันเทิงแน่นอน ในสถานการณ์แบบนั้น ถ้าดูจากความรักสันโดษของเธอแล้ว มีความเป็นไปได้มากว่าเธอจะอยู่คนเดียว

ผู้ดูแลจ้งรู้สึกว่าหัวหน้าของเขาน่าจะคิดแบบนี้ เพราะฉะนั้นในเมื่อหัวหน้าคิดแบบนี้ ผู้ดูแลจ้งก็จะช่วยให้เป็นไปตามนั้น

“คุณหยวน เย็นวันนี้ที่บ้านคุณมีแขกเหรอครับ？”ผู้ดูแลจ้งมองไปที่ท่านหยวน ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ทั้งอบอุ่นและเป็นธรรมชาติ ถึงแม้ว่าในใจของผู้ดูแลจ้งตอนนี้จะอึดอัด แต่ว่าการแสดงออกทางสีหน้าของเขาก็ยังปกติ

“ใช่ ใช่ครับ”ท่านหยวนกำลังจะนั่งไม่ติดอยู่แล้ว พอได้ยินเสียงของผู้ดูแลจ้งก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ในที่สุดผู้ดูแลจ้งก็จะกลับแล้วใช่ไหม?

เพราะว่าท่านหยวนได้ส่งข้อความให้คุณนายหยวนก่อนหน้านี้แล้ว เดิมเขานึกว่าคุณนายหยวนจะเลื่อนงานปาร์ตี้เป็นวันอื่น แต่ว่าตอนนี้แขกมาถึงหมดแล้ว แสดงว่างานเลี้ยงยังจัดขึ้นตามปกติ เขาเดาว่าทางด้านของตระกูลถังน่าจะจัดการเรียบร้อยแล้ว

“ในเมื่อคุณหยวนมีแขก ก็ลงไปรับแขกก่อนก็ได้ครับ”ผู้ดูแลจ้งพูดเสริมอย่างเป็นธรรมชาติ

“อ้อ ได้ ได้ครับ”ท่านหยวนคิดว่าจะทำแบบนั้นอยู่แล้ว แต่เพราะว่าทั้งสองท่านนี้เอาแต่นั่งอยู่ในห้องทำงานไม่ยอมกลับ เขาก็ไม่สามารถทิ้งทั้งสองท่านนี้ไว้แบบไม่สนใจได้

พอท่านหยวนได้ยินคำพูดของผู้ดูแลจ้งก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ดูท่าทางผู้ดูแลจ้งกลับหัวหน้าเตรียมจะกลับแล้วจริงๆ

ท่านหยวนยืนขึ้นเตรียมจะส่งแขก แต่ว่าท่านหยวนยืนอยู่พักหนึ่งแล้ว ผู้ดูแลจ้งกลับหัวหน้าก็ไม่ได้มีท่าทีจะลุกขึ้นเลย

ท่านหยวนอึ้งไป นี่มันสถานการณ์อะไรกัน?