บทที่ 1526 เลือดย่อมข้นกว่าน้ำที่แท้จริง（2）

“เมื่อกี้หนูเห็นว่าดอกไม้ในสวนเบ่งบานดี ก็เลยอยากจะมาดูหน่อยค่ะ คุณย่าทวดไม่ต้องเป็นห่วงหรอกนะคะ หนูไม่ได้เป็นอะไร”ถังจื่อซีรู้สึกผิดเล็กน้อย เธอรู้ว่าเธอไม่ควรจะวิ่งหนีไปไหนมั่วซั่ว ไม่ควรทำให้คนอื่นเป็นกังวล และเธอก็รู้ว่าเธอไม่ควรพูดโกหก

แต่ว่าเธอไม่สามารถเปิดเผยเรื่องของคุณลุงได้ ไม่อยากให้คุณลุงถูกคนอื่นจับได้

ไม่ง่ายเลยกว่าที่คุณลุงจะอารมณ์ดีขึ้นได้บ้าง ไม่ได้ทุกข์ใจเหมือนก่อนหน้านี้อีกแล้ว เธออยากให้คุณลุงอารมณ์ดีแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ

เธอรู้ว่าคุณลุงคนนั้นไม่ใช่คนไม่ดี แล้วไม่มีทางทำร้ายเธอ ดังนั้นการที่เธอช่วยคุณลุงปกปิดคงไม่ได้เป็นอะไรหรอก

“ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว ดีแล้วล่ะ”ท่านย่าถังถอนหายใจอย่างชัดเจน “ต่อไปถ้ามีเรื่องอะไรต้องบอกผู้ใหญ่ก่อนนะ ตอนนี้ฟ้ามืดขนาดนี้ หนูออกไปไหนคนเดียวเดี๋ยวมันจะเป็นอันตราย เข้าใจไหม？”

ถึงท่านย่าถังจะรู้ว่าถังจื่อซีไม่ได้เป็นอะไร แต่เธอก็อดไม่ได้ที่จะต้องกำชับอีกที

“เอาเถอะน่า หลานไม่ได้เป็นอะไรก็ดีแล้ว ปกติจื่อซีทำตัวดีและมีเหตุผลมาตลอด คุณก็ไม่ต้องไปบ่นเธอแล้ว”ท่านปู่ถังรักและโอ๋เด็กน้อยสองคนนี้มาตลอด แถมจื่อซียังปากหวาน ยิ่งน่าเอ็นดูเข้าไปอีก

“โอเค ในเมื่อไม่มีอะไรแล้ว พวกเราเตรียมตัวลงไปกินข้าวกันเถอะ”ความจริงแล้วท่านย่าถังก็ไม่อยากจะตำหนิถังจื่อซีเท่าไหร่หรอก แต่เธอแค่เป็นห่วงว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับถังจื่อซีเท่านั้นเอง

ท่านย่าถังจูงมือถังจื่อซีเดินไปที่ห้องนั่งเล่น ถังจื่อซีหันหน้าไปมองทางที่ซ่างกวนหงอยู่ เมื่อมองจากมุมนี้ก็ไม่เห็นซ่างกวนหงแล้ว ถังจื่อซีรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่ว่าเธอก็คิดได้ว่าเธอได้ทิ้งช่องทางการติดต่อไว้ให้คุณลุงสุดหล่อคนนั้นแล้ว

ต่อไปเธอยังสามารถติดต่อคุณลุงสุดหล่อคนนั้นได้อยู่ แล้วก็ยังเจอเขาได้อยู่ด้วย

ถังจื่อซีเป็นเด็กที่มีชีวิตชีวาและมองโลกในแง่ดี เป็นที่ชื่นชอบของคนอื่น และเธอก็เป็นเด็กที่ฉลาดหลักแหลม มีมารยาทกับทุกคน แต่ว่าคนที่สามารถทำให้ถังจื่อซีวางโล่ป้องกันลงได้จริงๆ และทำให้เธออยากเข้าใกล้ได้จริงๆ นั้นมีไม่เยอะเท่าไหร่หรอก

นอกจากคนในครอบครัวกับฉู่หลิงเอ๋อในเมื่อก่อนและอีกไม่กี่คนนั้น เพื่อนตัวน้อยถังจื่อซีก็ไม่ได้ยอมรับคนอื่นได้ง่ายๆ แต่ว่าซ่างกวนหงกลับเป็นคนที่เธอรู้สึกอยากเข้าใกล้จริงๆ จากใจ

ต่อให้มันจะเป็นครั้งแรกที่เธอได้เจอกับซ่างกวนหง และต่อให้เธอจะไม่รู้ว่าซ่างกวนหงเป็นใครกัน

“หัวหน้า เด็กคนนั้นมาจากตระกูลถังเหรอครับ？” ผู้ดูแลจ้งที่ยืนอยู่ใต้หน้าต่างตอนนี้ช็อกไปเลย คำนึกไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าเด็กคนนี้จะเป็นคนจากตระกูลถัง

ซ่างกวนหงก็แปลกใจเหมือนกัน

“หัวหน้า ถังหลินยังไม่แต่งงาน ไม่มีทางที่จะมีลูกได้ แน่นอนว่า ต่อให้ถังหลินไม่ได้แต่งงานแต่มีลูก ต่อให้เด็กคนนี้เป็นลูกนอกสมรส ตระกูลถังก็ไม่มีทางปกปิดหรอก ต้องเปิดเผยตัวตนของเด็กอย่างแน่นอน ดังนั้นเด็กคนนี้ต้องไม่ใช่ลูกของถังหลินแน่”ผู้ดูแลจ้งเริ่มวิเคราะห์ ก่อนหน้านี้ผู้ดูแลจ้งได้สืบเกี่ยวกับเรื่องของตระกูลถังมาบ้าง ดังนั้นเขาก็เลยค่อนข้างแน่ใจกับจุดนี้

“ถ้าเกิดว่าไม่ใช่ถังหลิน ก็เหลือเพียงความเป็นไปได้เดียวแล้ว ก็คือเด็กคนนี้เป็นลูกของคุณหนูใหญ่ตระกูลถัง คุณหนูใหญ่เพิ่งจะกลับมาบ้านถังได้ไม่นาน ถ้าเกิดว่าเธอพาลูกกลับมาที่บ้านถังด้วย แล้วอีกอย่างเธอก็ยังไม่ได้แต่งงาน และถึงยังไงเธอก็เป็นผู้หญิง เรื่องแบบนี้มันเกี่ยวข้องกับชื่อเสียงของผู้หญิงคนหนึ่ง ตระกูลถังก็ต้องปิดบังเอาไว้อย่างแน่นอน”ผู้ดูแลจ้งรู้ดีว่า ถ้าเกิดว่าเรื่องนี้มันกลับกลายมาเป็นเรื่องของคุณหนูใหญ่ของตระกูลถัง การจัดการของตระกูลถังต้องไม่เหมือนกับถังหลินอย่างแน่นอน

เพราะถึงยังไงคุณหนูใหญ่ของตระกูลถังก็เป็นผู้หญิง แล้วอีกอย่างเธอก็เพิ่งกลับมาอยู่ตระกูลถังไม่นานเท่าไหร่นะ

“แล้วอีกอย่าง ผมจำได้ว่าก่อนหน้านี้มีข่าวหลุดออกมาว่าคุณหนูใหญ่ของตระกูลถังมีลูกทั้งหมดสองคน ดังนั้นเด็กคนนี้อาจจะมีสิทธิ์เป็นลูกของเธอก็ได้ใช่ไหมครับ? ” ผู้ดูแลจ้งเสียงเบาลงเล็กน้อย ไม่รู้ว่าเขาตั้งใจลดเสียงลง หรือเพราะว่าอารมณ์ของเขามันค่อนข้างจะซับซ้อน

ถ้าเกิดว่าเด็กคนนี้เป็นลูกของคุณหนูใหญ่ตระกูลถังจริง เรื่องราวมันก็จะแตกต่างจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

เดิมทีหัวหน้าของเขาสนใจเรื่องของคุณหนูใหญ่ตระกูลถังมาก ตอนแรกเขาแค่อยากจะเห็นรูปภาพของเธอแค่นั้นด้วยซ้ำ แต่ว่าหลังจากนั้นเขาก็รู้สึกชอบเธอขึ้นมา

และตอนนี้หัวหน้าก็เพิ่งได้เจอกับเด็กน้อยคนนั้นครั้งแรก แถมยังได้เจอในสถานการณ์แบบนี้อีก แต่ว่าเห็นได้ชัดว่าหัวหน้าชอบเด็กคนนั้น

นี่มันเป็นเรื่องบังเอิญเหรอ？

มันก็บังเอิญเกินไปหรือเปล่า？

ผู้ดูแลจ้งรู้อย่างชัดเจนว่า ปกติแล้วหัวหน้าของเขาไม่ใช่คนที่มีความรู้สึกอะไรมากมาย ปกติเขาจะรู้สึกเฉยเมยกับคนอื่นเสมอ น้อยครั้งมากที่จะรู้สึกชอบใคร

ไม่สิ ปกติเขาแทบจะไม่เห็นหัวหน้ามองใครเลยด้วยซ้ำ

！！