บทที่ 1561 เรื่องเมื่อปีก่อนนั้นเป็นความจริง（2）

หลิวหยิงเรียกรถแท็กซี่มายังห้างสรรพสินค้า เขาก็ตามมาอย่างใกล้ชิดเช่นเดียวกัน เขาเห็นหลิวหยิงเข้าไปในห้างสรรพสินค้า เขาหยุดชะงักครู่หนึ่ง จากนั้นก็ตามไป ตอนที่เขาเดินเข้าไปก็เห็นหลิวหยิงยืนอยู่หน้าลิฟต์พอดี

หลิวปิงก็เดินตามขึ้นลิฟต์มา และตามหลิวหยิงไปยังชั้นสาม เพียงแต่ว่าเมื่อเห็นหลิวหยิงเดินเข้าไปยังแผนกเสื้อชั้นใน ใบหน้าของหลิวปิงก็เต็มไปด้วยความกระอักกระอ่วนใจ เขาคงไม่สามารถตามไปที่แผนกเสื้อชั้นในสตรีได้

ร้านเช่นนี้ไม่มีทางออกทางด้านอื่น เขาก็อยู่ที่นี่ก็น่าจะได้แล้ว เพราะว่าร้านเสื้อชั้นในสตรี หลิวปิงไม่สามารถเข้าไปใกล้มากได้ ในเมื่อไม่สามารถเข้าไปดูสถานการณ์ใกล้ๆได้ ดังนั้นเขาจึงยืนดูจากระยะไกลนี้ดีกว่า

หลังจากที่หลิวหยิงเข้าไปในร้านชุดชั้นในสตรี ก็เห็นเพียงพนักงานสองคน แต่กลับไม่เห็นคุณนายซือถู

แม้ว่าหลิวหยิงจะไม่เคยพบหน้ากับคุณนายซือถู แต่ว่าเธอก็เคยดูสัมภาษณ์ของคุณนายซือถู แน่นอนว่าเธอรู้จักคุณนายซือถู

“คุณคือคุณหลิวใช่ไหมคะ？”ขณะที่หลิวหยิงกำลังสงสัย พนักงานคนหนึ่งก็เดินมาด้านหน้าของเธอ

“ใช่ค่ะ ”หลิวหยิงพยักหน้ารับคำ เดาว่าการที่พนักงานรู้จักเธอจะต้องเกี่ยวข้องกับคุณนายซือถูอย่างแน่นอน

“คุณหลิวเชิญทางด้านนี้ค่ะ คุณนายซือถูกำลังรอคุณอยู่” พนักงานพาหลิวหยิงเข้าไปยังห้องที่อยู่ทางด้านหลัง

เมื่อก่อนหลิวหยิงไปเคยมาช้อปปิ้งในร้านที่หรูหราขนาดนี้ ดังนั้นเธอจึงไม่ทราบ คิดว่าเป็นห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่กลับเป็นห้องรับรองขนาดเล็กห้องหนึ่ง

พนักงานขายพาหลิวหยิงเข้าไปในห้องแล้วเดินจากไป ขณะที่เดินออกไปก็ปิดประตูลง

“คุณหลิว เชิญนั่ง” คุณนายซือถูมองไปยังหลิวหยิง สีหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม น้ำเสียงอ่อนโยนเหมือนตอนคุยในโทรศัพท์ค่อย ๆ ค่อย ๆ ให้ความรู้สึกสบาย ๆ

แต่ว่าในเวลานี้ หลิวหยิงยังคงยืนอยู่เบื้องหน้าของคุณนายซือถู กลับรับรู้ได้ถึงความกดดัน แม้ว่าน้ำเสียงของซือถูมู่หรงจะอ่อนโยนเป็นอย่างมาก การพูดจาสุภาพ แต่ว่าในความเป็นจริง เธอนั้นแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก

แข็งแกร่งเช่นเดียวกับซือถูมู่หรง บางทีเธออาจจะแข็งแกร่งกว่าซือถูมู่หรง

หลิวหยิงเม้มริมฝีปาก ไม่ได้พูดอะไร เดินไปนั่งที่เก้าอี้ตรงข้ามกับคุณนายซือถู

ในเมื่อมาแล้ว แน่นอนว่าไม่มีเหตุผลที่ต้องถอย เธอก็อยากฟังเหมือนกันว่าคุณนายซือถูจะพูดอะไรกับเธอกันแน่

“วันนี้ที่ฉันเรียกคุณมา คุณอาจจะรู้สึกประหลาดใจ”คุณนายซือถูมองไปยังหลิวหยิง สีหน้ายังคงเต็มไปด้วยรอยยิ้มเช่นเดิม น้ำเสียงก็ยังคงอ่อนโยนเป็นอย่างมาก แต่ว่าในเวลานี้ ความแข็งแกร่งของหล่อนชัดเจนยิ่งขึ้น

หลิวหยิงมั่นใจได้ว่าคุณนายซือถูกำลังจงใจกดดันเธอ

ก่อนหน้านี้หลิวหยิงถูกน้ำเสียงของคุณนายซือถูทำให้รู้สึกสับสนไม่แน่ใจในจุดประสงค์ของคุณนายซือถู แต่ว่าตอนนี้หลิว หยิงมั่นใจว่าการที่คุณนายซือถูเรียกเธอมาในวันนี้ ต้องการให้เธอไปจากซือถูมู่หรงอย่างแน่นอน

หลิวหยิงอยากจะหัวเราะ ที่จริงแล้วคุณนายซือถูไม่มีความจำเป็นที่จะต้องทำเช่นนี้ หากคุณนายซือถูสามารถทำให้เธอไปจากซือถูมู่หรงได้ เธอก็ต้องขอบคุณคุณนายซือถูอย่างแน่นอน

“ใช่ค่ะ ฉันประหลาดใจเป็นอย่างมาก ไม่รู้ว่าคุณนายซือถูเรียกฉันมาพบมีธุระอะไรเหรอคะ？” แต่ว่าหลิวหยิงก็ไม่ได้พูดออกมาตรงๆ ยังคงไว้หน้าคุณนายซือถู

คุณนายซือถูเห็นปฏิกิริยาตอบกลับของหลิวหยิงนิ่งเฉยเป็นอย่างมาก มุมปากเผยอขึ้นเล็กน้อย ：“เรื่องที่คุณอยู่ข้างกายมู่หรงฉันรู้มาตั้งแต่แรกแล้ว รู้มาตั้งแต่ห้าปีที่แล้ว”

จุดนี้ทำให้หลิวหยิงรู้สึกประหลาดใจ เดิมทีเธอคาดเดาว่าคุณนายซือถูเพิ่งจะทราบเรื่องของเธอ ดังนั้นจึงรีบมาไล่เธอไป คิดไม่ถึงเลยว่าเมื่อห้าปีก่อนคุณนายซือถูก็ทราบเรื่องนี้แล้ว

ในเมื่อคุณนายซือถูทราบเรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อห้าปีก่อนแล้ว ทำไมเพิ่งจะมาไล่เธอตอนนี้ล่ะ？

“ที่จริงฉันก็รู้มาก่อนแล้วว่าเขาวางแผนที่จะทำเช่นนี้ ตอนนั้นฉันก็ไม่เห็นด้วยกับวิธีการของเขา แต่ว่านิสัยของเขาดื้อรั้นแต่ไหนแต่ไรไม่เคยฟัง”คุณนายซือถูถอนหายใจเบาๆครู่หนึ่ง ในเวลานี้หล่อนมองไปยังหลิวหยิงอีกครั้งด้วยแววตาที่ซับซ้อน

หลิวหยิงตะลึงงันเล็กน้อย ฟังความหมายของหล่อนไม่ค่อยเข้าใจ อีกทั้งในเวลานี้แววตาที่คุณนายซือถูมองเธอยังแปลกๆอีกด้วย

หลิวหยิงมองไปยังคุณนายซือถู ไม่ได้เอ่ยปากถาม หลิวหยิงรู้ดีว่าในเมื่อคุณนายซือถูตั้งใจเรียกเธอมา เธอไม่จำเป็นต้องถาม แน่นอนว่าคุณนายซือถูก็จะบอกเธอเอง

“เรื่องในตอนนั้นไม่ได้เกี่ยวกับคุณ คุณเป็นผู้บริสุทธิ์ ดังนั้นฉันจึงไม่เห็นด้วยที่เขาทำเรื่องทำร้ายเธอ ” คุณนายซือถูถอนหายใจอีกครั้ง เดิมทีน้ำเสียงของเธอก็เบาอยู่แล้ว เสียงถอนหายใจเบาๆนั้นไม่ชัดเจนนัก

หลิวหยิงยิ่งรู้สึกสงสัยมากขึ้นกว่าเดิม อะไรคือเธอเป็นผู้บริสุทธิ์？