บทที่ 1568 ร้องไห้เพื่อใคร（1）

สินค้าที่ห้างสรรพสินค้าหยินโล่วนั้นแพงมาก ไม่มีทางที่เธอจะไปซื้อของที่นั่น

ที่จริงน้อยมากที่เธอจะไปซื้อของ

แล้วทำไมวันนี้จู่ๆถึงได้ไปที่ห้างสรรพสินค้าหยินโล่วล่ะ？！

ซือถูมู่หรงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แต่ว่าเธอไม่ได้ไปหาไป๋ยี่รุ่ยก็ดีแล้ว ขอเพียงแค่ไม่ได้ไปพบไป๋ยี่รุ่ย เรื่องอื่นก็แล้วแต่เธอละกัน แม้ว่าเธอจะซื้อของหมดห้างสรรพสินค้าหยินโล่วก็ไม่เป็นปัญหา

“ใช่ครับ วันนี้ตอนเช้าหลังออกจากบ้านคุณหลิวก็เรียกรถแท็กซี่แล้วตรงมาที่ห้างสรรพสินค้าหยินโล่วจากนั้นก็ตรงไปที่ร้านชุดชั้นในชั้นสามร้านหนึ่ง ผ่านไปยี่สิบนาทีก็เดินออกมา”หลิวปิงรออยู่ข้างนอกมาโดยตลอด แม้ว่าจะไม่รู้เหตุการณ์ข้างใน แต่ว่าในเรื่องเวลาเขาชัดเจนเป็นอย่างมาก

“ตอนที่คุณหลิวออกมาไม่ได้ซื้อของอะไรเลย แต่ว่าหลังจากที่คุณหลิวออกมา อารมณ์ของเธอไม่ค่อยปกตินัก”ตอนนั้นหลิวปิงก็พบว่าสถานการณ์ของหลิวหยิงนั้นไม่ปกติ แต่ว่าตอนนั้นเขาไม่ได้คิดมาก เพราะถึงยังไงก็เป็นการเดินดูของร้านหนึ่ง อีกทั้งยังเป็นร้านเฉพาะของผู้หญิง จะมีเรื่องอะไรได้

แต่ว่าหลิวปิงกลับพบว่า เมื่อหลิวหยิงออกมาจากห้างสรรพสินค้ากลับมีอารมณ์ที่ไม่ปกติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนโทรศัพท์ และนี่คือเหตุผลที่หลิวปิงโทรศัพท์หาซือถูมู่หรง

“ประธาน ดูเหมือนอารมณ์ของคุณหลิวจะมีบางอย่างผิดปกติ ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอโทรศัพท์หาใคร เมื่อสักครู่นี้ผมแอบได้ยินเธอเอ่ยชื่อของประธานด้วยครับ”หลิวปิงรายงานสถานการณ์ด้านนั้นอย่างเต็มที่ เมื่อก่อนหลิวปิงไม่ค่อยแน่ใจนักว่าประธานจะสนใจเรื่องเช่นนี้ไหม แต่ว่าตอนนี้เขามั่นใจว่าประธานสนใจอย่างแน่นอน

“อารมณ์ผิดปกติ？” เป็นอย่างที่คิดไว้ น้ำเสียงของซือถูมู่หรงคู่สายเย็นชาขึ้นเล็กน้อยอย่างเห็นได้ชัด แต่ว่าก็ยังรับรู้ได้ถึงความตื่นตระหนก

“ใช่ครับ……”หลิวปิงลังเลครู่หนึ่ง จากนั้นเสริมขึ้นอีกหนึ่งประโยคว่า：“เมื่อสักครู่นี้ผมเห็นคุณหลิวร้องไห้ครับ”

แม้ว่าหลิวปิงจะอยู่ห่างออกไป แต่ว่าเมื่อสักครู่นี้เขาก็ได้เห็นแล้ว เขามั่นใจว่าตนไม่ได้ดูผิด นี่น่าจะเป็นเรื่องที่สำคัญมาก ดังนั้นเขาจะต้องรายงานเรื่องนี้ให้ประธานทราบ

“ร้องไห้เหรอ？”น้ำเสียงของซือถูมู่หรงอีกฝั่งหนึ่งของโทรศัพท์สูงขึ้นมากอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเทียบกับสถานการณ์ปกติ ความตื่นตระหนกและร้อนใจเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

หลิวปิงได้ยินเสียงกระวนกระวายจากอีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์

“เธออยู่ไหน？ตอนนี้อยู่ที่ไหน？” ขณะที่น้ำเสียงของซือถูมู่หรงดังเข้ามาอีกครั้ง ไม่ได้ปกปิดความตื่นตระหนกและร้อนใจอีก

“ยังอยู่ที่ห้างสรรพสินค้าหยินโล่วครับ”หลิวปิงเหลือบมองหลิวหยิงที่ยังคงพิงกำแพงอยู่อีกครั้ง จากนั้นก็พอที่จะเข้าใจความหมายของประธาน：“ประธานคุณจะมาที่นี่ใช่ไหมครับ？”

ประธานของเขาจะมาจริงๆเหรอ？ตอนนี้เป็นเวลาทำงาน ตอนนี้น่าจะเป็นเวลาประชุมของบริษัทประธานน่าจะยุ่งมาก แต่ว่าประธานกลับต้องการมาที่นี่ด้วยตนเอง？

จากเรื่องราวของเมื่อคืนวานทำให้หลิวปิงรับรู้ได้ว่าประธานของตนนั้นแคร์หลิวหยิงแค่ไหน แต่ว่าหลิวปิงคิดไม่ถึงว่าประธานของตนจะตื่นตระหนกกับหลิวหยิงขนาดนี้

ในเมื่อเป็นเพราะคุณหลิวร้องไห้ ประธานก็รีบร้อนมาดู

“ประธาน ผมไม่แน่ใจว่าคุณหลิวจะไปจากที่นี่เมื่อไหร่ อีกทั้งผมยังออกหน้าไม่ได้ ไม่สามารถเข้าไปขวางคุณหลิวได้”เมื่อหลิวปิงได้สติกลับมาก็คิดฉุกคิดถึงปัญหานี้ แม้ว่าตอนนี้หลิวหยิงยังคงอยู่ที่ห้างสรรพสินค้าหยินโล่วแต่ว่าไม่แน่อาจจะไปจากที่นี่ในไม่ช้า

หากประธานของเขามาห้างสรรพสินค้าหยินโล่วแต่คุณหลิวกลับจากไปเสียแล้ว ก็คงกระอักกระอ่วนใจไม่น้อย

“คุณสะกดรอยตามเธอไป และคอยรายงานผม”ซือถูมู่หรงนั้นตัดสินใจแน่ชัดแล้วว่าจะมาหาหลิวหยิงในตอนนี้ ดังนั้นปัญหาในตอนนี้ก็ไม่สามารถขวางอะไรเขาได้

หลิวหยิงติดตามเขามาห้าปี เขารู้จักเธอดี แม้ว่าเธอจะดูอ่อนแอ แต่ก็น้อยครั้งมากที่จะเห็นเธอร้องไห้ แม้แต่ตอนที่เธอติดตามเขา เขาทรมานเธอในตอนนั้น แต่เธอก็ไม่เคยร้องไห้ออกมา

อาจจะพูดได้ว่าตลอดระยะเวลาห้าปีที่เธอติดตามเขา เขาไม่เคยเห็นเธอร้องไห้เลยแม้แต่ครั้งเดียว

แต่ว่าตอนนี้เธอกลับร้องไห้ อีกทั้งยังอยู่ข้างนอก ร้องไห้อยู่ในห้างที่มีคนมากมายขนาดนั้น หากไม่ใช่ว่าเกิดเรื่องร้ายแรงอะไร เธอก็คงไม่ร้องไห้อยู่ข้างนอกโดยปราศจากการใคร่ครวญ

จะต้องเกิดเรื่องอะไรขึ้นแน่ๆ อีกทั้งจะต้องเป็นเรื่องร้ายแรง ดังนั้นเขาจะต้องรีบไป จะต้องไปหาเธอให้ได้ เขาอยากจะรู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเธอกันแน่

เขาอยากอยู่ข้างๆเวลาเธอพบเจอกับปัญหา ช่วยเธอแก้ไขปัญหา

เขาเป็นผู้ชายของเธอ นี่เป็นสิ่งที่เขาในฐานะผู้ชายของเธอสมควรทำ

“ครับ ครับ”หลิวปิงตะลึงงัน เขาคิดไม่ถึงเลยว่าประธานจะพยายามขนาดนี้ หลังจากได้สติเขาก็รีบรับคำทันที

ในเวลานี้หลิวปิงนั้นรับรู้ได้อย่างชัดเจนแล้วว่าประธานของเขานั้นแคร์หลิวหยิงจริงๆ

ประธานของเขานั้นรักหลิวหยิงเข้าแล้วจริงๆ อีกทั้งยังรักอย่างลึกซึ้งด้วย

“คุณไม่ต้องวางโทรศัพท์ รายงานสถานการณ์กับผมตลอดเวลา”ซือถูมู่หรงคู่สายรีบเสริมขึ้นหนึ่งประโยค