บทที่ 213 คุณชายสามเย่ เก่งกาจ（1）

เย่ซือเฉินไม่ได้ซักถามต่อว่า ถังหลินยืมตัวมากับใคร เขาไม่อยากให้พี่ใหญ่ต้องลำบากใจ และตอนนี้เขาอยากจะรู้เรื่องของห้างสรรพสินค้ามากกว่า

ถังหลินกะพริบตามองเขาพลางยิ้ม “ไม่ใช่”

สิ่งที่ควรทำเขาก็จะทำ สิ่งที่ควรช่วยปิดบังเขาจะช่วยปิดแน่นอน แต่เขาไม่สามารถโกหกพี่น้องของตัวเองได้ เมื่อเขามาถึงที่แล้วก็คงโทษเขาไม่ได้

เย่ซือเฉินก็ยิ้ม “ถ้าเป็นแบบนี้ เขาอยู่ที่เมือง A และก่อนหน้านี้ก็อยู่ที่ห้างสรรพสินค้าหยินซิง”

คำพูดของเขาไม่ใช่การซักถาม แต่คือความแน่ใจ

คำที่เย่ซือเฉินเรียกว่า เขา ทั้งสองก็รู้อยู่เต็มอกกันทั้งคู่

ถังหลินยกมุมปากขึ้นไม่ได้พูดอะไร ยังคงรักษาความเงียบสงบ แต่บางครั้งการเงียบก็เท่ากับการยอมรับนั่นเอง

เย่ซือเฉินเป็นคนที่ฉลาดทำไมจะไม่รู้สิ่งนี้ “ดี ผมจะให้เขาเข้าแล้วออกไม่ได้”

คนนั้นรนเข้าหาที่เอง จะโทษเขาไม่ได้！

เมื่อสามารถดึงตัวคนที่อยู่เบื้องหลังของเวินลั่วฉิงออกมาได้ หลักฐานที่เขาต้องการก็จะปรากฏขึ้นมาเอง

ชายทั้งสองคนสบตากันแล้วยิ้ม เป็นอย่างที่เขาว่ากันไว้ไม่มีผิด คนกลุ่มเดียวกันถึงจะอยู่ร่วมกัน นั่นก็คือเป็นสุนัขจิ้งจอกที่เจ้าเล่ห์ด้วยกันทั้งคู่จริง

จากนั้นเย่ซือเฉินก็โทรไปหาคนคนหนึ่งต่อหน้าถังหลินอย่างไม่คิดจะปิดบังใดๆ

“ตรวจสอบรายชื่อทั้งหมดทุกเที่ยวบินที่เดินทางมาจากประเทศ M มายังเมือง A นับจากวันที่ผมกับเวินลั่วฉิงแต่งงานกันแล้ว” เมื่อรับสาย น้ำเสียงของเย่ซือเฉินเรียบเฉยและเย็นชา แต่กลับมีราศีที่แกร่งกร้าวและเด็ดขาดทำให้คนฟังไม่กล้าขัดคำสั่ง

เขาเพิ่งแต่งงานกับเวินลั่วฉิงได้ไม่นาน เขามั่นใจว่าก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์ที่สถานีตำรวจ ผู้ชายคนนั้นยังไม่รู้เรื่องที่เขาแต่งงานกับเวินลั่วฉิง มิเช่นนั้นผู้ชายคนนั้นคงไม่ให้เธอออกหน้ามาทำคดีนั้นอย่างแน่นอน

ตอนนั้นผู้ชายคนนี้ไม่ได้อยู่ที่เมือง A ดังนั้นจึงต้องเป็นช่วงนี้ที่เพิ่งจะเดินทางมา

“ประเด็นที่ต้องจับตามองคือ ชายคนนี้มีแซ่ว่า ถัง” ตอนที่เกิดเหตุการณ์ที่สถานีตำรวจ ผู้หญิงคนนั้นใช้แซ่ถัง ตอนแรกเขาสงสัยว่าใช้แซ่ของพี่ใหญ่ แต่พี่ใหญ่บอกแล้วว่าไม่ใช่เขา แต่แซ่ถังยังคงเป็นประเด็นสำคัญอยู่

ตอนที่เย่ซือเฉินพูดคำนี้ออกมา ดวงตาทั้งคู่ได้จ้องมองมายังถังหลิน เห็นหางคิ้วของถังหลินยกขึ้นเล็กน้อย เย่ซือเฉินก็มั่นใจแปดเก้าสิบเปอร์เซ็นต์แล้วว่าเขาทายถูกแล้ว

“อายุระหว่าง 25 ปี ถึง 35 ปี”เขาจำได้ว่าเวินลั่วฉิงเคยรับสายคนคนหนึ่ง ซึ่งหน้าจอแสดงรายชื่อว่า รุ่นพี่ ถ้าเขาทายไม่ผิดคงต้องเป็นผู้ชายคนนี้แน่ๆ

ในเมื่อเป็นรุ่นพี่ก็ต้องมีอายุมากกว่าเวินลั่วฉิง แต่อายุก็จะไม่แก่มากนัก เพราะตอนที่เวินลั่วฉิงคุยกับผู้ชายคนนี้อยู่นั้นไม่ค่อยจะมีท่าทีที่เกร็งและให้ความเคารพ แต่พูดด้วยน้ำเสียงที่สบายๆเป็นกันเอง

“เป็นคนที่หนักแน่น ใจเย็นสุขุม เฉียบแหลม มีความระมัดระวังตัวสูง ละเอียดมีทักษะในการจำแนกได้อย่างแม่นยำ” เย่ซือเฉินพูดตามความคาดเดาของตนบรรยายถึงลักษณะที่เด่นชัดของผู้ชายคนนี้

ตอนที่พูดคำพวกนี้ ดวงตาของเย่ซือเฉินก็จ้องมองถังหลินอยู่ตลอดเวลา ถึงแม้ว่าถังหลินจะไม่มีสีหน้าอะไรผิดปกติ แต่เย่ซือเฉินก็รู้ว่าตัวเองพูดถูกแล้ว

“ตรวจสอบกล้องวงจรปิดในห้างสรรพสินค้าหยินซิงที่ชั้นสี่และชั้นห้าในเวลาประมาณบ่ายโมงของวันนี้”ตอนนั้นเขาก็อยู่ในเหตุการณ์ ตอนแรกเขาลงมาจากชั้นที่สามก็ไม่พบผู้ที่ผิดสังเกตแต่อย่างใด ดังนั้นผู้ชายคนนั้นต้องอยู่ที่ชั้นสี่หรือชั้นห้าอย่างแน่นอน

“ในกล้องวงจรปิดต้องไม่เจอตัวผู้ชายคนนั้นหรอก ให้ตรวจสอบลูกค้าผู้หญิงที่ไปชั้นสี่และชั้นห้าในเวลานั้น ดูสิว่ามีคนเคยเห็นคนนี้ไหม หรือถามดูว่ามีคนถ่ายรูปไว้ไหม”

เย่ซือเฉินรู้ว่าคนอย่างนั้นไม่ว่าจะไปถึงไหนก็ต้องเป็นที่จับตามองอยู่แล้ว ปกติเขาอาจจะปิดบังตัว แต่ตอนนั้นเวินลั่วฉิงก็อยู่ด้านล่าง

ในเมื่อเขามาที่เมือง A เพื่อเวินลั่วฉิงโดยเฉพาะ และจงใจจะสยบข่าวนั้นออกไป ก็สามารถบ่งชี้ได้ว่าเขามีใจต่อเวินลั่วฉิง

ความคิดเห็น