บทที่ 531 สถานะของเธอถูกเปิดเผย ในที่สุดคุณชายสามเย่ก็เห็นใบหน้าที่แท้จริงของเธอแล้ว (9)

บทที่ 531 สถานะของเธอถูกเปิดเผย ในที่สุดคุณชายสามเย่ก็เห็นใบหน้าที่แท้จริงของเธอแล้ว (9)

“ในเมื่อแต่งงานกันแล้ว ทำไมถึงหย่าอีกล่ะ？”เฟิ่งเหมียวเหมียวได้ยินเวินลั่วฉิงยอมรับ จึงรู้สึกตกใจเป็นอย่างยิ่ง

“เชอะ ก็เป็นเพราะตระกูลเย่รังแกมากเกินไปล่ะสิ”ท่านย่าถังพูดถึงเรื่องนี้ บนใบหน้ามีความโกรธเคืองหลายส่วนอย่างเห็นได้ชัด

“คุณยายค่ะ อันที่จริงเรื่องนี้……”เวินลั่วฉิงได้ยินคำพูดของท่านย่าถังก็หยุดชะงักรีบอธิบาย

“หนูไม่ต้องพูดอะไรแล้ว ยายรู้ดี ยายโทรหาคุณปู่บ้านตระกูลเย่ ตาเฒ่านั้นมากเกินไปแล้ว บอกว่าตระกูลเวินล้มละลายแล้ว และยังรังเกียจฉิงฉิงอัปลักษณ์อีก บอกว่าฉิงฉิงของพวกเราไม่คู่ควรกับหลานชายบ้านเขา หืม ฉิงฉิงของพวกเราขี้เหร่ตรงไหน？รอให้เขาเจอฉิงฉิงเมื่อไหร่ ต้องให้เขาตกตะลึงจนตาบอดไปเลย”ท่านย่าถังยิ่งพูดก็ยิ่งโมโห ระดับเสียงก็เพิ่มขึ้นตามอารมณ์โมโหหลายส่วน “ตาเฒ่าบ้านตระกูลเย่ยังให้ยายแนะนำคู่ให้หลานชายเขาอีก อยากให้แต่งงานกับผู้หญิงดีๆเร็วๆ เชอะ！”

ก่อนหน้านี้ท่านย่าถังก็อยากจะยุ่งเรื่องนี้ตั้งนานแล้ว เพียงแต่ท่านปู่ถังห้ามปรามเอาไว้ บอกว่าพวกเขาไม่ใช่ญาติของฉิงฉิง ไม่มีสิทธิ์ไปยุ่งเกี่ยว แต่ตอนนี้ไม่เหมือนกัน ท่านสามารถยุ่งได้อย่างเปิดเผยและถูกหลักการ

รังแกฉิงฉิงของพวกท่าน เรื่องนี้ไม่จบแน่

เวินลั่วฉิงได้ยินคำพูดของท่านย่าถังดวงตาพลันกะพริบติดกันสองครั้ง

คุณปู่เย่จะช่วยเย่ซือเฉินหาคู่ ให้เย่ซือเฉินแต่งงาน？

มุมปากเวินลั่วฉิงเม้มขึ้นไม่ได้พูดอะไร

หลายวันก่อนเย่ซือเฉินโทรหาเธอตลอด แต่สองวันมานี้ เธอยุ่งอยู่กับการตรวจค้นข้อมูลทั้งวันทั้งคืน ไม่ได้เอามือถือเข้าห้องเอกสารดังนั้นจึงไม่ได้รับสายจากเย่ซือเฉินอีก

ทันใดนั้นเวินลั่วฉิงนึกขึ้นมาได้ว่ามือถือไม่ได้ติดตัวเธอ เมื่อคืนเธอเหนื่อยมาก จึงนอนถึงฟ้าสว่าง และเมื่อตื่นนอนก็ถูกถังหยุนเฉิงลากตัวมาที่บ้านตระกูลถัง ไม่มีเวลาเอามือถือมาเลย

ซึ่งช่วงนี้เธอไม่ได้ชาร์จแบตโทรศัพท์เลย คาดว่าคงปิดเครื่องเสียแล้ว

“ดังนั้น คืนนี้อย่าเชิญคนบ้านตระกูลเย่ วันหลังก็ไม่อนุญาตให้คนตระกูลเย่เข้าบ้านพวกเราเด็ดขาด”ท่านย่าถังสั่งการกับเฟิ่งเหมียวเหมียว

ที่ท่านย่าถังพูดถึงตระกูลเย่ แน่นอนต้องรวมเย่ซือเฉินด้วย

“อืม รู้แล้วค่ะ กล้ารังแกฉิงฉิงของพวกเรา ต้องไม่ให้พวกเขาเข้าบ้านตระกูลถังของพวกเราอยู่แล้วค่ะ”เวลานี้ใบหน้าของเฟิ่งเหมียวเหมียวฉายแววความโกรธเคืองยิ่งกว่าใคร“ยังรังเกียจฉิงฉิงของพวกเราอีก ฉันจะดูสิว่าตระกูลเย่จะหาคนยังไงได้อีก？”

ผู้ชายบ้านตระกูลถังเห็นการตอบสนองของพวกเธอสองคน ต่างประสานตากัน จากนั้นก็อดหัวเราะไม่ได้

บางครั้งผู้หญิงบ้านตระกูลถังนั้นดุร้ายกว่าผู้ชายตระกูลถังเสียอีก

“ฉิงฉิง หนูไม่ได้ขัดแย้งอะไรใช่ไหม？”เฟิ่งเหมียวเหมียวเห็นเวินลั่วฉิงไม่พูดไม่จา จึงเอ่ยปากถามขึ้นมา

“เออ ไม่มีค่ะ”เวินลั่วฉิงได้สติกลับคืนมากะทันหัน เพราะเมื่อกี้กำลังครุ่นคิดอยู่ ไม่ได้ยินว่าเฟิ่งเหมียวเหมียวถามอะไร เพียงแต่รู้สึกว่าสิ่งที่เฟิ่งเหมียวเหมียวพูดนั้นเหมาะสมอยู่แล้ว ดังนั้นเธอไม่ได้ขัดแย้งอะไร

“อืม ถ้างั้นก็ดี”เฟิ่งเหมียวเหมียวรู้สึกวางใจ จากนั้นก็รีบไปจัดเตรียมงานเลี้ยงตามความคิดของท่านย่าถัง

ถังหลินเดินทางจากอันผิงถึงบ้านก็เป็นช่วงบ่ายแก่ๆแล้ว เฟิ่งเหมียวเหมียวโทรบอกเขาว่าคืนนี้จะจัดงานเลี้ยงให้ฉิงฉิงที่บ้าน

ให้เขาเชิญพี่น้องมาร่วมสร้างสีสันด้วย

เฟิ่งเหมียวเหมียวยังกำชับเป็นพิเศษว่าฉิงฉิงเข้ามาอยู่ที่บ้านตระกูลถังให้ใช้ชื่อว่า ถังฉิ้นเอ๋อ

ถังหลินคาดไม่ถึงว่าจะเร็วขนาดนี้ จัดงานเลี้ยงให้ฉิงฉิง คนอื่นไม่ไปก็ได้ แต่เย่ซือเฉินต้องไปให้ได้