บทที่ 532 สถานะของเธอถูกเปิดเผย ในที่สุดคุณชายสามเย่ก็เห็นใบหน้าที่แท้จริงของเธอแล้ว (10)

บทที่ 532 สถานะของเธอถูกเปิดเผย ในที่สุดคุณชายสามเย่ก็เห็นใบหน้าที่แท้จริงของเธอแล้ว (10)

ตอนนั้นถังหยุนเฉิงแค่ไม่อยากละทิ้งความพยายาม แต่ก็ไม่ได้คาดหวังมากนัก

ถังหลินเข้าใจจุดนี้ดี จึงไม่ได้บอกให้ใครทราบ รวมทั้งพี่น้องกลุ่มนี้ด้วย ดังนั้นเย่ซือเฉินก็ไม่รู้เรื่องด้วยเช่นกัน ไม่เช่นนั้นตอนแรกเย่ซือเฉินก็คงจะเชื่อมโยงเรื่องนี้ต่อกันได้แล้ว

“ทำไมผมจะมีน้องสาวไม่ได้？”ถังหลินเลิกคิ้วมองเย่ซือเฉินแวบหนึ่ง ตอบอย่างเลือนรางไร้ความชัดเจน

“พี่ใหญ่ เป็นน้องสาวแท้ๆไหม？”ดวงตาคุณชายห้าฉิงกะพริบรัวๆ ถามหยั่งเชิงขึ้นมาหนึ่งประโยค ซึ่งความหมายของคุณชายห้าฉิง ทุกคนล้วนเข้าใจดี

หากเป็นน้องสาวแท้ๆก็เท่ากับเป็นลูกของถังหยุนเฉิง แต่ไม่เคยได้ยินว่าถังหยุนเฉิงมีลูกสาวมาก่อน？

“อืม น้องสาวแท้ๆ”ถังหลินหยุดชะงัก จากนั้นก็ยิ้มบางๆ ถึงแม้จะเป็นลูกพี่ลูกน้อง แต่ว่าในใจของเขานั้นเป็นเชื้อสายเดียวกัน

“พี่ใหญ่เรื่องมันเป็นไงมาไงกันแน่？บอกพวกเราให้เข้าใจหน่อยได้ไหม？”จี้หซีขมวดคิ้วแน่น รู้สึกว่าเรื่องมันแปลกๆยังไงไม่รู้

ตามหลักแล้วถังหยุนเฉิงไม่น่าจะเป็นผู้ชายแบบนั้น

“คืนนี้พวกนายไปถึงก็รู้เอง”ถังหลินไม่ได้อธิบาย เพียงแต่ใบหน้าเพิ่มรอยยิ้มขึ้นมาหลายส่วน มองเย่ซือเฉินด้วยแววตาลุ่มลึกยากจะหยั่งถึง

“พี่ใหญ่ ไม่เอาหรอก พี่ไม่บอกให้ชัดเจน พวกเราไปทำไมกัน？”เสี่ยวชียิ่งสงสัยเป็นอย่างยิ่ง

“นายไปไม่ไปก็ไม่สำคัญ”ถังหลินมองเสี่ยวชีแวบหนึ่ง จากนั้นก็หันไปมองคนอื่น แน่นอนสายตาของเขาหยุดอยู่ที่ตัวเย่ซือเฉินเป็นหลัก“นอกจากเสี่ยวชีแล้ว พวกนายจำไว้ว่าต้องไปให้ได้นะ แม่ผมโทรมาบอกให้พวกนายไปโดยเฉพาะ เจตนาของแม่ผมชัดเจนมาก ท่านอยากหาผู้ชายดีๆสักคนให้น้องสาวผม พวกนายก็โสดกันทั้งนั้น ไม่แน่ว่าน้องสาวผมอาจจะถูกใจพวกนายก็ได้”

“ถ้างั้นผมก็ไม่ไปแล้ว เพราะผมมีแฟนแล้ว”จี้หซีได้ยินคำนี้ เขาก็ไม่กล้าไปแล้ว

“ผมยังโสด ผมจะลองไปดู หน้าตาบ้านพี่ใหญ่ดีกันทุกคน ในเมื่อเป็นน้องสาวแท้ๆของพี่ใหญ่ ต้องไม่แย่อยู่แล้ว ผมจะไป”คุณชายห้าฉิงค่อนข้างกระตือรือร้น ใบหน้าประดับการตั้งหน้าตั้งตารอคอยด้วยความหวังไว้

เย่ซือเฉินไม่ได้พูดอะไรมาตลอด คล้ายกับไม่ได้ยินบทสนทนาเสียอย่างนั้น

“นายล่ะ？แน่ใจว่าไม่ไป？”ถังหลินมองหน้าเย่ซือเฉินอีกครั้ง ถามด้วยรอยยิ้มที่เด่นชัดกว่าเก่า

ครั้งนี้เย่ซือเฉินไม่ได้แยแส ลุกขึ้นยืนเตรียมจะเดินออกไป

“นายไม่ไปต้องเสียใจแน่ น้องสาวผมสวยและเก่งมากๆเลยนะ และอีกอย่างฐานะบ้านตระกูลถังของพวกเราไม่เลวเลยนะ”ถังหลินเห็นเย่ซือเฉินจะไป รีบเอ่ยขึ้นมาอีกหนึ่งประโยค

คุณชายสามเย่ไม่ได้หันกลับมา เพียงแม่มุมปากกระตุก เสียใจภายหลัง？ทำไมเขาต้องเสียใจด้วย？แค่คนที่ไม่เกี่ยวอะไรกับเขาเท่านั้น จะไปเสียใจอะไรได้

ใครอยากไปก็ไป เขาไม่มีทางไปเด็ดขาด

คุณชายสามเย่เดินออกไปด้านนอกต่อ

“เย่ซือเฉินไม่ไปจริงๆเหรอ ผมบอกไว้เลยนะ หากพลาดคืนนี้ไปนายก็ไม่มีโอกาสแล้ว หนุ่มๆที่ไปคืนนี้เพอร์เฟคกันทั้งนั้น หากน้องสาวผมถูกใจใครขึ้นมา นายเสียใจทีหลังก็สายไปแล้ว”ถังหลินเสริมขึ้นมาอย่างไม่ช้าและไม่เร็ว

“ทำไมผมต้องเสียใจด้วย？ใครชอบก็คนนั้นไป ผมไม่ชอบ”มุมปากของคุณชายสามเย่มีความเย็นชาเลือนราง สวยแล้วจะทำไม？เป็นลูกหลานบ้านตระกูลถังแล้วจะทำไม？

เขาไม่อยากได้เลยสักนิด！！

“ออ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ผมก็ไม่ชักจูงแล้ว เห้อ เสียดายจริงๆ”ถังหลินได้ยินคำพูดของคุณชายสามเย่ เห็นได้ชัดว่าอึ้งไปเลย？จากนั้นก็แอบหัวเราะในใจไม่ได้

ใครอยากไปก็ไป？เขาไม่อยากไป？ดี ดีมาก แน่จริงพอถึงเวลาก็อย่าร้อนใจล่ะกัน