บทที่ 579 หากเสือไม่แสดงบารมีเสียหน่อย คงคิดว่าเธอเป็นแมวซะแล้ว (2)

“เหมือนจะ？”หางคิ้วเย่ซือเฉินยกขึ้น คำนี้ในใช้กับประโยคในตอนนี้ เขารู้สึกไม่ชอบเป็นอย่างยิ่ง อีกทั้งเธอยังพูดว่านิดหน่อยอีกด้วย？

เย่ซือเฉินมองหน้าเธอ น้ำเสียงเจือความไม่พอใจไว้

“อืม รู้สึกนิดหน่อย คุณต้องรู้ว่า ความรู้สึกของคนมัน……”เวินลั่วฉิงมองเขาแวบหนึ่ง และเริ่มวิเคราะห์ขึ้นมา

คุณชายสามเย่ดึงมือเธอขึ้นมา ก่อนจะใช้แรงกัดเล็กน้อย สัมผัสที่หกบอกเขาว่า ผลการวิเคราะห์ขั้นสุดท้ายเป็นสิ่งที่เขาไม่อยากจะได้ยิน

ไม่ง่ายเลยกว่าเธอจะพูดประโยคที่น่าฟังออกมาได้ ตอนนี้เพิ่มคำคุณศัพท์เข้าไป และยังให้เธอวิเคราะห์อีก คาดว่าคงไม่เหลือชิ้นดีแน่ๆ

ดังนั้น เขาไม่อยากฟังการวิเคราะห์ของเธอ

“เย่ซือเฉิน คุณเกิดปีจอหรือไง？เอะอะอะไรก็กัดคน”เวินลั่วฉิงจ้องเขาตาเขม็ง นัยน์ตาแฝงเพลิงไฟหลายส่วน คนนี้เอะอะก็จะกัดคน เป็นบ้าอะไรกัน？

“คุณชายสามเย่？”เวลานี้ เวินหรวนหรวนเดินลงมาจากชั้นสองพอดี จึงเห็นการโต้ตอบของทั้งสองคน ดวงตาของหล่อนจึงเบิกกว้างกว่ากระดิ่งทองแดง

“พวกคุณหย่ากันแล้วไม่ใช่เหรอ？ทำไมยังอยู่ด้วยกันอีก？”เวินหรวนหรวนเห็นวิดีโอก็รู้ว่าเวินลั่วฉิงกับเย่ซือเฉินเคยแต่งงานกันมาก่อน แต่พวกเขาหย่าร้างกันแล้วไม่ใช่เหรอ？

แล้วตอนนี้หมายความว่าอย่างไร？

เย่ซือเฉินไม่ได้มองหน้าเวินหรวนหรวนเลยแม้แต่แวบเดียว

มุมปากเวินลั่วฉิงยกขึ้นเล็กน้อย“เวินหรวนหรวน ข้อมูลเสียๆหายๆที่เธอเปิดโปง เธอก็รับผิดชอบผลที่เกิดขึ้นเองนะ”

แน่นอนเวินลั่วฉิงดูออกว่าข้อมูลในเชิงเสียหายนั้น เธอไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นฝีมือของเวินหรวนหรวน

เย่ซือเฉินถึงได้เงยหน้าขึ้นมองเวินหรวนหรวนแวบหนึ่ง ซึ่งเป็นแววตาที่เย็นเหยียบถึงขีดสุด และอันตรายถึงขีดสุด ทำให้เวินหรวนหรวนกลัวจนไม่กล้าขยับเขยื้อน

เวินหรวนหรวนมองดูเย่ซือเฉินโอบเวินลั่วฉิงจากไป ไฟริษยาในดวงตาก็ลุกโชติช่วง

เพราะอะไร？เพราะอะไรคุณชายสามเย่ถึงได้เลือกเวินลั่วฉิง？เธอเก่งกว่าเวินลั่วฉิงร้อยเท่าพันเท่า คนที่ยืนเคียงบ่าเคียงไหล่คุณชายสามเย่น่าจะเป็นหล่อนมากกว่า

หล่อนจะให้เวินลั่วฉิงไม่ตายดี เวลานี้ ท่าทางของเวินหรวนหรวนน่าสะพรึงกลัวเป็นพิเศษ

เย่ซือเฉินส่งเวินลั่วฉิงไปที่คฤหาสน์ตระกูลเวิน แต่ไม่ได้เข้าไป และหลังจากเวินลั่วฉิงเข้าไปด้านใน เขาก็ไม่ได้รีบร้อนจะกลับไป

ท่านย่าถังฟื้นแล้ว เคยให้หมอมาดูอาการแล้ว บอกว่าไม่ได้หนักหนามากนัก แค่โกรธจนเลือดขึ้นหน้าเฉยๆ

“ตาแก่สองคนนั้นเกินไปจริงๆ พวกเขาจะรังแกมากไปแล้ว คิดว่าฉิงฉิงของพวกเรารังแกง่ายๆอย่างนั้นหรือ？”เวินลั่วฉิงยังไม่ทันเดินเข้าไปถึงก็ได้ยินเสียงอันโกรธเคืองของท่านย่าถังเสียแล้ว

“คุณแม่ค่ะ อย่าคิดมากค่ะ คุณหมอบอกว่าอาการของท่านจะคิดมากไม่ได้นะคะ”เฟิ่งเหมียวเหมียวรีบเกลี้ยกล่อม เกรงว่าท่านย่าถังจะเกิดเหตุไม่คาดคิดขึ้น

เห็นได้ชัดว่าท่านย่าถังโกรธไม่น้อย ซึ่งเพลิงโกรธนี้จะระงับเช่นไรก็ระงับไม่อยู่ “ฉันไม่เป็นอะไร ตอนนี้ฉันอยากไปตีกับพวกเขาจังเลย” 、

“พวกเขาไปหาฉิงฉิง บีบคั้นฉิงฉิง ยังอัดวิดีโออีก แล้วยังไม่พอ ยังลงโซเชียลอีก พวกเขาคิดจะทำอะไรกันแน่？”ท่านย่าถังยิ่งพูดเพลิงโกรธก็ยิ่งทวีคูณเพิ่มขึ้น

“เรื่องอื่นก็ช่างเถอะ ประเด็นคือคุณปู่เย่มาแอดมิทโรงพยาบาลในเวลาอย่างนี้ คนส่วนมากจึงบอกว่าฉิงฉิงบีบให้เขากระโดดตึก บอกว่าฉิงฉิงคิดผู้ร้ายฆ่าคน”ถังหลินจัดแจง เวลานี้ใบหน้าของเขาก็เคร่งขรึมเช่นกัน

ความคิดเห็น