บทที่ 580 หากเสือไม่แสดงบารมีเสียหน่อย คงคิดว่าเธอเป็นแมวซะแล้ว (3)

เวลานี้ คุณปู่เย่เห็นรายงานข่าวสดในโทรทัศน์ แล้วเห็นโจ๋วอันหนานเดินเข้ามา เห็นได้ชัดว่าไม่พอใจเล็กน้อย “อันหนาน ทำไมหนูไม่หารือเรื่องนี้กับปู่ก่อนล่ะ”

“คุณปู่เย่ค่ะ หนูพูดความจริง พวกเขาต่างก็เป็นนักข่าว ต้องการข้อมูลที่แท้จริงเหมือนกันค่ะ”โจ๋วอันหนานมองหน้าคุณปู่เย่ ใบหน้ามีความขอโทษหลายส่วน“เรื่องนี้เร่งด่วนไปหน่อยค่ะ ดังนั้นจึงหารือกับท่านไม่ทัน”

“เร่งด่วนอะไร？”ความไม่พอใจในใบหน้าของคุณปู่เย่ยิ่งเพิ่มขึ้นมาหลายส่วน“ปู่รู้ว่าหนูพูดถึงเรื่องวิดีโอ ปู่ก็เพิ่งจะดูเมื่อกี้นี่เอง

ถึงแม้ปู่จะไม่รู้ว่าใครเป็นคนแพร่วิดีโอนี้ แต่ปู่รู้สึกว่าคนอย่างเวินลั่วฉิงสมควรโดนคนอื่นด่าแล้ว”

“คุณปู่เย่ค่ะ อันที่จริงเวินลั่วฉิงไม่ได้ทำผิดอะไรเลยนะคะ เวินลั่วฉิงเป็นผู้บริสุทธิ์ค่ะ”เวลาที่โจ๋วอันหนานพูดประโยคนี้ ใบหน้ามีรอยยิ้มอย่างลุ่มลึกอยู่หลายส่วน

“เธอไม่ผิดตรงไหน？หล่อนเป็นตัวขี้เหร่ไม่พอ แถมยังตั้งครรภ์ไม่ได้อีก ยังมีหน้ามาพัวพันกับซือเฉินอีก หากหล่อนฉลาดสักนิดก็ควรตัดสายสัมพันธ์กับซือเฉินทิ้งซะ ไม่เช่นนั้นหล่อนต้องเจอดีแน่”คุณปู่เย่พูดถึงเวินลั่วฉิงด้วยใบหน้าโหดเหี้ยม

“คุณปู่เย่ค่ะ ตอนนี้โลกออนไลน์บ้าคลั่ง น่ากลัวมากนะคะ ทำให้คนตรอมใจตายได้เลยนะคะ ฉะนั้นเรื่องนี้ต้องอธิบายให้รู้เรื่องค่ะ”โจ๋วอันหนานพูดด้วยน้ำเสียงร้อนใจเล็กน้อย ใบหน้ายังมีความกังวลอยู่หลายส่วน เพียงแต่ไม่มีใครสังเกตเห็นมือของหล่อนกุมแน่น แอบซ่อนความสั่นน้อยๆเอาไว้

“บีบให้ตายก็ยิ่งดี ปู่ว่าเมื่อกี้หนูไม่น่าไปอธิบายชี้แจ้งให้นักข่าวเลย ให้พวกเขาเข้าใจผิดต่อไปอย่างนี้ดีแล้ว ปล่อยให้ด่าผู้หญิงคนนั้น

จนไม่มีจุดยืนไปเลย ให้กระโดดแม่น้ำตายๆไปซะจะดีกว่า”คุณปู่เย่ทำอะไรก็ไม่เคยคำนึกความถูกต้องอยู่แล้ว เขาไม่เคยใส่ใจความเป็นความตายของผู้อื่นเสียเลย

มุมปากโจ๋วอันหนานเม้มขึ้นเล็กน้อย รีบกะพริบตาเร็วๆ จากนั้นก็มองคุณปู่เย่อีกครั้ง “คุณปู่เย่ค่ะ เวินลั่วฉิงไม่ได้ผิดอะไรเลยนะคะ

ทำไมท่านต้องบีบคั้นเธอด้วยคะ？ท่านบีบบังคับเวินลั่วฉิงอย่างนี้ก็เท่ากับบีบซือเฉินด้วยนะคะ ซึ่งซือเฉินจะเสียใจได้นะคะ”

“หนูพูดอย่างนี้หมายความว่าอย่างไร？”คุณปู่เย่ได้ยินคำพูดของหล่อน สีหน้าพลันเปลี่ยนไป“หนูบอกว่าซือเฉินจะเสียใจได้ มันหมายความว่าอย่างไร？ซือเฉินพูดอะไรกับหนูหรือเปล่า？”

คุณปู่เย่หยุดพูด ทันใดนั้นก็ตอบสนองได้“ไอ้เด็กเย่ซือเฉินให้หนูไปอธิบายกับนักข่าวใช่ไหม？”

“ไม่ใช่ค่ะ เขาไม่ได้ให้หนูทำอย่างนั้นค่ะ เรื่องนี้เป็นความคิดของหนูเองค่ะ”โจ๋วอันหนานรีบส่ายหัว คล้ายกับกลัวคุณปู่เย่จะไม่เชื่อจากนั้นรีบเสริมขึ้นมาหนึ่งประโยค“เขาไม่ได้พูดอะไรเลยค่ะ ไม่ได้ให้หนูทำอะไรเลยค่ะ”

“ถ้าเป็นเช่นนี้ เขาก็โทรหาหนูเพราะเรื่องนี้จริงๆ？ถ้าเป็นเช่นนี้ เขายังไม่ตายใจกับยัยขี้เหร่คนนี้อีก？”แต่คุณปู่เย่ได้ยินคำพูดของโจ๋วอันหนานก็รีบสรุปเป็นผลลัพธ์เช่นนี้

“อันหนาน เฉินเฉินโทรหาหนูเพราะเรื่องนี้จริงๆเหรอ？”สีหน้าคุณย่าเย่เปลี่ยนเล็กน้อย จ้องมองโจ๋วอันหนานตรงๆ

โจ๋วอันหนานเม้มปาก ไม่ได้พูดอะไร เวลานี้หล่อนไม่ตอบก็เท่ากับเป็นการยอมรับ

“ไอ้เด็กเวรคนนี้ยังไม่ตายใจอีก จะบ้าตาย จะบ้าตายจริงๆ”คุณปู่เย่โกรธจนหน้าดำคล้ำ“ไอ้เด็กเวรคนนี้ตอนนี้ไปไหนแล้ว？ปุ่เข้าโรงพยาบาลก็ไม่มาหาปู่ ไม่ใช่ว่าไปหายัยขี้เหร่นั้นแล้วนะ？”

“คุณปู่เย่ค่ะ ท่านวางใจรักษาตัวได้เลยค่ะ อธิบายเรื่องท่านไม่ได้รับบาดเจ็บแล้ว ความเข้าใจก็ได้คลี่คลายแล้ว ซือเฉินต้องมาเยี่ยมท่านแน่นอนค่ะ”โจ๋วอันหนานปลอบใจเสียงเบา ซึ่งฟังดูผิวเผินก็ไม่มีความผิดปรกติแต่อย่างใด

ความคิดเห็น